KERKBRIEF

PROTESTANTSE GEMEENTE te WINKEL e.o.

Laatste zondag kerkelijk jaar - Gedachteniszondag

Advent 2022

Zie ook onze website: www.lucaskerkwinkel.nl

 

 

 

 

 

 

Levenslicht

 

 


 

HET EINDE VAN HET KALENDERJAAR IN DE KERK:

EINDE EN BEGIN VAN HET KERKELIJK JAAR – het loopt vloeiend in elkaar over!

 

Wij gedenken onze overledenen (op zondag 20 november).

 

De Anglicaanse kerk heeft een prachtige liturgie voor de kerstavond. Ik heb er een mooie cd van die ik een paar geluisterd heb. Nee, dit is niet de verkeerde tekst in het verkeerde stukje; ik besef dat nog even duurt voordat het Kerst wordt. De liturgie waarop ik doel heet in het Engels ‘A festival of nine lessons and carols’. Het is een afwisseling van Bijbellezingen en liederen, en ook de door de voorganger gesproken liturgische teksten staan vast. Het is juist één die teksten, die mij alle keren dat ik het hoorde weer trof. Ik geef hem weer in het Engels en in vertaling. Dan zijn er al de nodige groepen mensen genoemd voor wie de kerstboodschap een grote vreugde betekent, en vervolgens komt dit:

 

Lastly let us remember before God all those who rejoice with us, but upon another shore and in a greater light, that multitude which no man can number, whose hope was in the Word made flesh, and with whom, in the Lord Jesus, we for evermore are one.

 

“Laten we ons tenslotte voor Gods aangezicht indachtig maken al diegenen, die zich verheugen samen met ons, maar aan een andere oever en in een grootser licht, die menigte die niemand tellen kan, wiens hoop was gesteld op het vlees geworden Woord, en met wie wij in de Heer Jezus voor altijd één zijn.”

 

Nu ik dit schrijf word ik opnieuw getroffen door deze prachtige woorden en door de hoop die eruit spreekt. Om de juiste tekst te vinden moest ik even het internet op, en daar las ik ook dat dit ‘festival’ dateert van 1918. Dat het dus pal na de Eerste Wereldoorlog voor het eerst zo gevierd is, en ook las ik daar dat precies de woorden die ik hierboven citeerde toen bij velen diep binnenkwamen, bij degenen die aan die oorlog geliefden waren verloren namelijk.

 

De geliefden die wij op 20 november zullen gedenken zijn we niet aan oorlogsgeweld kwijtgeraakt. Maar wel zijn het een zuster en twee broeders die wij in geloof mogen gedenken, en voor wie eveneens geldt, dat we erop vertrouwen mogen dat zij tot die ontelbare menigte behoren, die nu aan de andere oever en in dat andere, grootsere licht verkeren.

 

Degenen die we in de dienst bij name zullen noemen zijn Trijntje van Dijk-Piek, Dirk Reijne en Eme Rentje Kadijk. Zij zijn de leden van onze gemeente, die, elk op hun eigen wijze en op hun eigen maat, leefden bij het geloof. Voor ieder van hen zal, zo mogelijk door een familielid, een grote kaars aan worden gestoken. Laten we althans hopen dat het bij deze drie blijft. Vervolgens is er voor iedereen de gelegenheid om een klein kaarsje aan te steken voor wie u ook maar op deze manier, dat wil zeggen voor Gods aangezicht en in het licht van de goede dingen die ons zijn aangezegd, gedenken wilt.

 

Deze dienst op de ‘eeuwigheidszondag’ was altijd één van de diensten, waaraan het Lucaskoor meedeed. Nu dat koor er niet meer is geven we de dienst op een andere manier extra luister: door de medewerking van de zanggroep en van Carla Breeman, die een passend stuk saxofoonmuziek wil spelen.

Jan Andries de Boer

 

ADVENT

En vervolgens breekt op zondag 27 november de Adventstijd aan. Dan begint de periode die dit jaar de volle vier weken duurt (dat is alleen als Eerste Kerstdag, zoals dit jaar, op een zondag valt), waarin we ons voorbereiden op het feest, waarop ik hierboven al even een voorschot nam. We bereiden ons voor, inderdaad. Advent is één van de twee ‘paarse tijden’. Het paarse kleed op de Avondmaalstafel en de paarse stola om de schouders van de dominees die, zoals ik, dat soort kleding dragen, laten zien dat we tijdens de kerkdienst in de bezinningsmodus gaan.

 

Voordat ik aan dit stukje begon ben ik nog eens in de liturgiegeschiedenis gedoken. En daar kwam ik iets tegen wat ik nog niet wist. Tot in de 13e eeuw begon de Adventstijd heel veel eerder, op 25 maart namelijk al! Precies negen maanden voor Kerst. Nog steeds viert de Rooms-katholieke kerk op die dag Maria-Boodschap, of, met de Latijnse naam: Annunciatie. Maar later is men de Adventstijd gaan modelleren naar het voorbeeld van de Veertigdagentijd voor Pasen. Een tijdlang heeft ook de Adventstijd zes weken geduurd. We zien dit terug in de leesroosters, waar we nu nog steeds in hoge mate gebruik van maken. Je zou je kunnen voor­stellen dat er een scherpe overgang zou zijn tussen de laatste en de eerste zondagen van het kerkelijk jaar. De drie laatste zondagen culmineren op de allerlaatste, waarover het hierboven gaat, in de Eeuwigheidszondag. Dan lezen we onder andere teksten over oordeel en over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. En dat we dan vanaf de eerste zondag van het nieuwe ker­kelijk jaar, dat met de aanvang van de Advent begint, gaan lezen over de aankondiging van Jezus’ geboorte en al die andere teksten die horen bij de tijd vóór Kerst. Dat zou voor de hand liggen. In werkelijkheid is de overgang vloeiend. Voor zover we ons aan de oude roosters houden, tenminste, en dan kan een gedeelte als Mattheüs 24:37-44, wat een zeer weerbarstig stukje tekst is, nog prima in de Advent gelezen worden.

 

Maar vaak houden we ons inderdaad niet aan die oude roosters, en vooral in de Adventstijd niet. Mede omdat we onze diensten laten rijmen met wat kinderen aanspreekt in hun nevendiensten hebben we dan doorgaans een project, waarin we een aantal lijnen aanstippen, die bij elkaar komen in de geboorte van Christus.

 

Zo ook dit jaar. Dan zal elke week een vrouw centraal staan, die een schakel is in de stamboom van Jezus. Welnu: dat zijn bijzondere vrouwen! Met allemaal is wel wat. Nu weet ik niet wat de voorganger op de tweede Advent gaat doen. Ik ben van mening dat je van een gastpredikant niet kunt verlangen zich aan het rooster te houden. Wel weet ik nu al dat Siep Rienstra, die op de vierde Advent hoopt voor te gaan, zich nu al aan het inlezen is over Tamar, die de laatste van deze vrouwen is. En zelf zal ik me er sowieso aan houden. Dat we maar weer een mooie Advent mogen hebben, die ook daadwerkelijk de manier waarop wij verwachtingsvol in het leven staan mag versterken!

Jan Andries de Boer

 

IN MEMORIAM

 

Eme Rentje Kadijk                 (6 november 1928 - 18 september 2022)

 

In de vroege ochtend van zondag 18 september is Eme Kadijk na een lang leven van bijna 94 jaar overleden. Zijn leven begon aan de Waddenzee in het Groningse dorp Winsum, waar hij geboren werd als derde in een gezin van 5 kinderen. Het gezin verhuisde al spoedig naar de Wieringermeer. Hij was de enige zoon en na het overlijden van zijn vader toen hij zelf tien jaar was, de enige man in huis, en dat in de crisis toen de oorlog nog moest komen, en die voor de Wieringermeer dramatisch eindigde toen deze on­der water werd gezet. ‘Wij vluchtten op een wagen met paarden ervoor’, vertel­de hij. Zijn vader was een strenge calvinist op wie hij niet wilde lijken. Zijn moeder, voor wie hij veel respect had, dacht ruim, én zij appel­leerde sterk aan zijn verantwoordelijkheidsgevoel: als kerk, staat of maatschappij een beroep op je doet, moet je er zijn. Dit alles heeft hem in hoge mate gestempeld. Hij was boer, maar daarnaast was er van alles waar hij ook in zat, zo is hij hier kerkrent­meester geweest. Toen hij 59 was stopte hij als boer en ging verder in de politiek. 16 jaar lang was hij wethouder in Middenmeer. Het geloof was een belang­rijke krachtbron voor hem en ook een bron van troost, ook al was daar altijd weer de vraag: waarom laat God toch zo­veel leed toe in de wereld? En op zijn grafsteen zou wat hem betreft komen te staan ‘geloven tegen beter weten in’. Meermalen heb ik hem de tekst van een lied van Johan de Heer horen zeggen, dat we op de zondag dat zijn zoon Dirk voor hem een gedachteniskruisje heeft opgehangen, met elkaar gezongen hebben. Het eerst couplet daarvan luidt:

 

Jezus, Die mijn ziel bemint,

’s Levens stormen loeien, Heer!

O, beveilig mij, Uw kind,

Leg mij aan Uw boezem neer.

Als de golven woedend slaan,

Tegen rotsen op en neer,

Laat mij aan Uw zij dan staan,

Tot de storm voorbij is, Heer.

 

Moge de nagedachtenis aan Eme Rentje Kadijk zijn kinderen en kindskinderen tot zegen zijn.

 

Jan Roelof Oostindie             (13.5.1947 – 30.10.2022)

(geschreven voor het Niedorper Weekblad)

 

Toen ik hem in 2015 leerde kennen was de diagnose al een jaar eerder gesteld: darmkanker. Maar hij was een taaie, en bijvoorbeeld ging hij dagelijks tientallen kilometers fietsen om in conditie te blijven. Gelovig of kerkelijk meelevend was hij niet, maar ‘hij was Nederlands Hervormd en dat wilde hij zo houden’, en toen ik voor de deur stond, en zei dat ik de dominee was, was ik hartelijk welkom. Feitelijk hebben we de jaren door een hele band opgebouwd. Zijn beroepsleven - als aftersales-manager bij Nissan had hij zelfs landelijke prijzen gewonnen – lag toen al achter hem. Maar hij beschouwde zichzelf als kunstenaar en schreef boeken, deels, zoals hij zei, ‘van realistische aard, zoals Jan Cremer’. Misschien wilde hij me wel op de proef stellen, toen hij me een gesigneerd exemplaar meegaf van ‘Godinnen van schoonheid en liefde’. Maar daar kan ik wel tegen.

In zijn ziektegeschiedenis is hij de nodige fases door gegaan. Op een gegeven moment zag het er zo goed uit, dat er van een medisch wonder werd gesproken, maar een jaar later werd er helaas toch weer wat gevonden.

‘Gelovig was hij niet’, schreef ik, maar zelf zei hij ‘niet belijdend’ te zijn. Als ik in mijn hoedanigheid als dominee met mensen praat en het gaat daarbij om wezenlijke dingen, dan stel ik aan het eind van het gesprek vaak voor om samen te bidden. Jan, en ook zijn Oekraïense vrouw Ina, stonden daarvoor open. De eerste keer dat ik het deed applaudisseerden ze zelfs na het ‘amen’. En de laatste keer, drie weken geleden nu, was speciaal. Intussen was het duidelijk dat Jan aan zijn allerlaatste stukje bezig was. Ina, die nooit goed Nederlands geleerd heeft, en die bovendien Alzheimer heeft, vroeg zichzelf radeloos af hoe het nu verder moest met haar? Er was juist een kamer voor Ina beschikbaar geweest in De Koppeling, maar zij had beslist niet gewild en Jan besefte vervolgens dat hij na de 42 jaar huwelijk met haar niet in rust en vrede zou kunnen sterven als Ina tegen haar wil bij hem vandaan zou zijn gehaald, maar moeizaam was het allemaal wel. Ik zei: ‘God is liefde, en hierbij gaat het over liefde, dus – zeg ik uit geloof – God is in het spel. We kunnen Hem uitnodigen om nog uitdrukkelijker in het spel te komen.’ En toen stelde ik voor dat ze naast elkaar zouden gaan zitten op de bank, en heb ik hen samen gezegend. Jan zei toen ‘ik belijd niet, maar mijn beslissing om Ina nu niet uit huis te laten plaatsen heeft hier wel mee te maken.’ En minstens voor dat moment waren er rust en vrede. Dat wens ik hem ook toe voor het hierna.

Als ik het hem goed heb horen zeggen, heeft hij zelfs vorige week nog een laatste keer aan de koffietafel van de Jumbo gezeten. Winkel verliest een kleurrijk persoon. Ons gebed is voor Ina, die nu is opgenomen in de Geriant in Heerhugowaard. Zelf was Jan van plan de volgende tekst in dit blad te plaatsen als advertentie. Maar de gedachte dat ik, wat we normaal niet doen, in het Niedorper Weekblad wat over hem zou schrijven vond hij nog mooier. Zijn eigen tekst staat hieronder.

Jan Andries de Boer

Jan Oostindie schreef zelf:

Beste mensen ik heb gestreden tegen mijn ziekte. Vanaf 2014 tot mijn overlijden wist ik dat ik de strijd niet zou gaan winnen. In acht jaar tijd heb ik 114 chemokuren ondergaan en gestreden tegen de meest vreselijke bijwerkingen welke deze met zich mee brachten. Ik bleef er altijd positief instaan. In mei 2022 kreeg ik het  bericht  uitbehandeld te zijn wat betekende dat er medisch gezien niets meer voor me gedaan kon worden. Hierna ging de kwaliteit van leven dusdanig snel achteruit dat ik heb moeten besluiten uit het leven te stappen. Ik wil u voor de laatste maal groeten en bedanken voor uw medeleven tijdens mijn ziekte. De crematie heeft op mijn verzoek in alle stilte en besloten kring plaatsgevonden.

Jan Oostindie

 

BERICHTEN UIT DE GEMEENTE

 

BEDANKT

Lieve allemaal, 

Wij willen een ieder bedanken die ons 50-jarig huwelijk tot een waar feestelijk gebeuren hebben gemaakt. Daar zijn wij heel dankbaar voor. Zoveel kaarten, bloemen ,wijn, etc. en een mooie kaars van de kerk.

Hartelijke groet, Siem en Tiny van Splunter

 

BLOEMEN

De bloemen die iedere zondag op de liturgietafel staan, gingen de afgelopen tijd naar:

 

28 augustus:      Mevr. Dieneke Witte in Winkel

4 september:     Dhr Dick Nell in Lutjewinkel

11 september:   Mevr. Hinke Hoekstra in Schagerbrug

18 september:   Fam. Linstra in Winkel

9 oktober:          Kinderen van Dhr. Eme Kadijk in Middenmeer

16 oktober:        Mevr. Ria Alferink in Winkel

23 oktober:        Mevr. Fenna Elting in Barsingerhorn

30 oktober:        Mevr. W de Wit-Hoekstra in Winkel

6 november        Mevr. Ina Oostindie in Heerhugowaard

 

 

ANWB INFORMATIEBORD en MONUMENTENSCHILDJE

Er komt een informatiebord en monumentenschildje voor de Lucaskerk. Op het informatiebord van de ANWB zal ook het monumentenlogo komen. Hierbij dragen wij bij aan een betere herkenbaarheid van het cultureel erfgoed.

 

Aanvullende informatie

Elk historisch gebouw vertelt een gedeelte van de geschiedenis van Hollands Kroon. Deze verhalen wil de gemeente Hollands Kroon toegankelijk maken via de toeristische website www.BezoekHollandsKroon.nl. Voor elk monument gaat de gemeente op deze website een speciale pagina aanmaken om de achtergrondinformatie en historische foto’s op te plaatsen. Door het scannen van de QR-code op het informatiebord kan men gemakkelijk bij deze pagina komen. Als u nog interessante aanvullende informatie heeft over uw monument dan ontvangt de gemeente Hollands Kroon die graag.

 

Planning

De gemeente verwacht in januari 2023  aan ons het  informatiebord en monumentenschildje te kunnen overhandigen.

laat je

inspireren

Een groepje vrouwen uit onze gemeente, wat vroeger ‘de vrouwengespreksgroep’ heette, heeft zich een paar jaar geleden omgevormd tot de groep “Laat je inspireren”. Aangevuld met nog een paar dames en Ds. Jan Andries de Boer, hebben we voor dit seizoen weer een aantal inspirerende activiteiten bedacht. De avonden zijn meestal op donderdag en bedoeld voor iedereen. De avonden beginnen om 19.30 uur, tenzij anders aangegeven in Winkel op Zondag of de komende kerkbrieven. De meeste avonden zijn in de Voorhof van de Lucaskerk.

Nogmaals, iedereen is welkom!

 

LAAT JE INSPIREREN seizoen 2022/2023:

 

·        17 november: Bijbelstudie o.l.v.. Jan Andries.

·        15 december: bloemschikken bij Tiny.

·        26 januari: geloofsgesprek o.l.v. Jan Andries.

·        11 februari: op een zaterdag: koken met Janny in cultuurhuis de Kolk in Lutjewinkel. Een maaltijd voor iedereen.

·        2 maart: Sjaak Bakker komt vertellen over zelfgemaakte muziekinstrumenten.

·        30 maart: bloemschikken bij Tiny.

·        15 april: op een zaterdag: uitje. Den Helder wordt genoemd met een rondvaart, een wandeling en Fort Kijkduin.

 

Onze eerstvolgende avond is een Bijbelstudie en wel op donderdagavond 17 november in de Voorhof van de Lucaskerk. Iedereen is welkom!! Nadere informatie volgt t.z.t. in de Winkel op Zondag.

 

BLOEMSCHIKKEN 

Op donderdag 15 december om 19.30 uur gaan we met elkaar bij Tiny van Splunter aan de Westfriesedijk 11 in Winkel een kerststuk maken.

Kosten zullen tussen de €20 en de €25 zijn. 

Opgeven voor 1 december bij Tiny van Splunter: simon.tinyvansplunter@gmail.com of via Whatsapp tel. 06-16020758. 

 

 


 

ADVENTSTIJD

 

KINDERNEVENDIENST

Nog even en het is weer Advent. Met de kinderen, ook al zijn dat maar weinig, willen we weer samen werken aan een project. Het project heeft als titel “Levenslicht”. Te denken valt aan ‘het levenslicht zien’, als eerste schiep God het licht’, en ‘Jezus is het licht der wereld’.

In het project maken we kennis met vijf vrouwen uit de bijbel: Batseba, Ruth, Rachab, Tamar en Maria, de moeder van Jezus. De eerste vier vrouwen, uit het oude testament, spelen een belangrijke rol in de afstamming van Jezus.

Deze vrouwen verdienen een standbeeld. Elke week in de Adventstijd komt er een poster in de kerk met het standbeeld van een vrouw erop. De vrouwen op de posters hebben ook een attribuut bij zich, wat iets vertelt over hun leven.

Elke zondag wordt ook een adventskaars aangestoken en een gedichtje gelezen. We gaan de kinderen vragen om dit te doen.

Ook is er een projectlied op een bekende melodie, dat we in Winkel op Zondag zullen opnemen.

Eigenlijk hebben we elke eerste en derde zondag van de maand kindernevendienst, maar het komt beter uit om het iets te veranderen:

 

13 november:    geen kindernevendienst

20 november:    geen kindernevendienst

27 november:    eerste advent, er is kindernevendienst

4 december:       geen kindernevendienst, wel een kindermoment in de dienst

11 december:    derde advent, er is kindernevendienst

18 december:    geen kindernevendienst, wel een kindermoment in de dienst

25 december:    gezinsdienst met een bijdrage van Luuk en Siep

1 januari:            geen kindernevendienst. Nieuwjaarsdienst

8 januari:            er is kindernevendienst

15 januari:          geen kindernevendienst

22 januari:          er is kindernevendienst

 

Op eerste kerstdag, zondag 25 december is er een gezinsdienst. Harmonie De Eendracht uit Kolhorn komt spelen. Het project wordt afgesloten en Luuk en Siep gaan toneel spelen. Na afloop is er voor iedereen een traktatie en natuurlijk drinken we chocolade melk.

 

De kinderen en hun ouders krijgen nog bericht over het één en ander.

Petra, Jacqueline en Anyke


 

ADVENTSPROJECT LEVENSLICHT

 

Het thema van het project is: levenslicht. De uitdrukking ‘het levenslicht zien’ betekent geboren worden. In de Bijbel zijn leven en licht sterk op elkaar verbonden: als God leven op aarde maakt, begint Hij met licht. God zelf wordt ook vaak omschreven als licht, en in het evangelie van Johannes vertelt Jezus dat Hij het licht der wereld is (Joh. 8:12).

Levenslicht is een wonder dat God aan mensen geeft. In dit project horen we over vrouwen die daarbij een belangrijke rol spelen.

 

Belangrijke vrouwen

Het is bijzonder dat Matteüs de namen van Tamar, Rachab, Ruth en Batseba noemt in zijn overzicht van Jezus’ afstamming. Stuk voor stuk zijn het vrouwen die een cruciale rol speelden in de geschiedenis van Israël: zonder hen zou de stam Juda, het volk Israël en in het bijzonder het koningshuis van David geen toekomst hebben. Opvallend is daarbij, dat zij zelf niet allemaal uit het volk Israël afkomstig zijn (Rachab komt bijvoorbeeld uit Jericho, Ruth komt uit het land Moab). Door hun namen te noemen laat Matteüs ook zien: het koningschap in Israël wordt mede gevormd door mensen van buiten het volk.

 

Volgorde

In de verhalen van deze periode kijken we steeds verder terug: we lezen eerst over Batseba, de vrouw die door Matteüs als laatste genoemd wordt. Daarna gaan we met Ruth een stap verder terug in de tijd, en met Rachab en Tamar nog verder. Daarmee maken  we een beweging die mensen vaak maken als ze het over hun voorgeschiedenis hebben: ook in je eigen familiegeschiedenis kijk je vaak steeds verder terug.

Deze lezingen zijn gebaseerd op het oecumenisch leesrooster. Met kerst besteden we extra aandacht aan Maria, de moeder van Jezus die als vijfde vrouw door Matteüs genoemd wordt.

 

Lezingen en thema’s per zondag

Naast het overkoepelende thema ‘Levenslicht’ is er per zondag een thema waarmee het verhaal van die zondag verkend wordt.

 

MARIA

 


De jaren klimmen

zij wordt oud

met een hart nog

boordevol verhalen

verhalen

die zij koestert

als haar grote schat

 

was het gisteren

of vandaag

die stem, dat licht

de engel

de woorden, die hij sprak

was het écht wel zolang terug

 

dit verhaal, dat nooit vervaagt?

mij geschiede naar Uw woord

ze buigt haar hoofd

net zoals toen

want nog altijd

leeft zij

in verwondering

zij

Maria

de begenadigde

en uitverkorene Gods


 

Oeke Kruythof

 


 

 

ZING THEMA

Zondag 27 november      1ste advent         

 

Thema:                                              Kom erbij!

Lezing :                                             2 Samuël 11:14-27 (Matteüs 1:1-17)

 

In de adventstijd lezen we over de ‘voormoeders’ van Jezus. Vandaag gaat het over Batseba, de vrouw van Uria. Koning David zorgde ervoor dat Uria omkwam in de strijd, zodat hij zelf met Batseba kon trouwen. Uiteindelijk werd zij de moeder van koning Salomo.

 

Kindermoment:               Eerste kaars

 

 

  

    

 

Een lichtje in je ogen,

een lichtje in je hart.

Wij zien het en geloven:

God maakt een nieuwe start.

 

 

 

Projectlied:

 

Tekst: Erik Idema

Melodie: ‘Ik ben een engel van de Heer’, LB 469                 

 

Ik zing van licht dat God ons geeft:

het levenslicht voor al wat leeft.

Wie draagt dat licht, wie brengt het voort?

Wie geeft het aan de mensen door?

 

eerste zondag (Batseba):

Een buurvrouw in de koningsstad

heeft moeite en verdriet gehad.

Zij wordt de moeder van een zoon

die voorbestemd is voor de troon.

 

 

 

 

 

 

Het is in het lijden belangrijk om niet bij mensen of andere schepselen hulp te zoeken, maar om te buigen en tot het einde toe vol te houden. Om op God te hopen en ootmoedig op Zijn hulp te wachten. Maar zulke mensen zijn er niet veel op aarde.

M. Luther

 

 

 


 

Zondag 4 december         2e advent  

 

Thema:                               Waar kom je vandaan?                       

Lezing:                                Ruth 4:13-17 (Matteüs 1:1-17)

 

 

Op deze zondag gaat het over Ruth. Zij is een jonge vrouw uit het land Moab, die met haar schoonmoeder Naomi meegaat naar Betlehem. Daar trouwt ze met Boaz. Ze krijgen een zoon die uiteindelijk de grootvader van koning David zal zijn

 

Kindermoment in de kerk

Tweede kaars

 

 

Twee kaarsen als een teken,

als lichtjes in de nacht.

Zo laat God aan ons weten:

Ik geef je nieuwe kracht.

 

 

 

 

 

 

Projectlied

Tekst: Erik Idema

Melodie: ‘Ik ben een engel van de Heer’, LB 469

 

Ik zing van licht dat God ons geeft:

het levenslicht voor al wat leeft.

Wie draagt dat licht, wie brengt het voort?

Wie geeft het aan de mensen door?

 

Tweede zondag (Ruth):

Vandaag zegt Ruth: ‘Ik blijf bij jou,

waar jij ook gaat, ik blijf je trouw.’

Zo spreekt de hemel met haar stem

en het wordt feest in Betlehem.

 

 

 

 

 

Wachten heeft alles te maken met verwachten! Een soldaat die niets verwacht,

valt tijdens de wacht in slaap.

 

oud-legerpredikant D. Langhenkel, uit: ‘Eyeopeners’

 

 


 

 

Zondag 11december                   3e advent            

 

Thema:                                             Deze kant op!

Lezing:                                              Jozua 6:22-25 (Matteüs 1:1-17)

 

Op deze zondag gaat het over Rachab, de vrouw uit Jericho die twee verspieders uit het volk Israël hielp ontsnappen. Toen Jericho verwoest werd, werden Rachab en haar familie gered en ze gingen bij het volk Israël wonen.

 

Kindermoment in de kerk

 

Derde kaars

 

 

Waar licht is, kun je leven.

Drie kaarsen op een rij:

God zal ons vrede geven.

Hij zorgt voor jou en mij.

 

 

 

 

 

 

Projectlied

Ik zing van licht dat God ons geeft:

het levenslicht voor al wat leeft.

Wie draagt dat licht, wie brengt het voort?

Wie geeft het aan de mensen door?

 

Derde zondag (Rachab):

Een vrouw die mensen schuilen laat

waardoor Gods toekomst verder gaat.

Haar moed loopt als een rode draad

door het verhaal van goed en kwaad.

 

 

 

 

 

Het zoeken leidt tot vergissingen. (…) De mens behoeft niets anders te doen dan het goede af te wachten en het kwade te vermijden. (…) Dit wachten op het goede en op de waarheid is iets van veel groter kracht dan welk zoeken dan ook.

 

Simone Weil. Uit: ‘Wachten op God’

 

 

 


 

 

Zondag 18 december       4e advent

 

Thema:                                             Wie ben jij?              

Lezing:                                               Genesis 38:(1) 24-30

 

Op deze zondag gaat het over Tamar, de eerste vrouw die door Matteüs genoemd wordt. Zij is de schoondochter van Juda, een van de broers van Jozef. Haar man sterft zonder dat zij kinderen heeft. Volgens de gebruiken van die tijd zouden de broers van haar man een kind bij haar moeten verwekken, maar dat gebeurt niet. Door zich voor te doen als prostituee krijgt ze alsnog een kind – van haar schoonvader Juda.

 

Kindermoment in de kerk

 

Vierde kaars

 

              

 

Nu branden er vier kaarsen,

ze staan hier op een rij.

Wij mogen ons verbazen:

de Heer is heel dichtbij.

 

 

 

 

Projectlied

 

Ik zing van licht dat God ons geeft:

het levenslicht voor al wat leeft.

Wie draagt dat licht, wie brengt het voort?

Wie geeft het aan de mensen door?

 

Vierde zondag (Tamar):

De stam van Juda bleef bestaan,

want Tamar is niet weggegaan.

Als hoopvolle en sterke vrouw

bleef zij geloven in Gods trouw.

 

 

 

 

 

 

Wachten op God is niets anders dan met verwachting, maar wel met een lege agenda, God tegemoet treden en naar Hem uitzien!

 

D. Langhenkel, uit: ‘Eyeopeners’

 

 


 

LEREN WACHTEN

 

Ik wilde de geschiedenis laten voortschrijden op dezelfde manier als een kind aan een plant trekt om haar sneller te laten groeien. Ik geloof dat we moeten leren wachten zoals we leren scheppen. We moeten geduldig de graankorrels zaaien, de aarde waarin zij gezaaid zijn koppig water blijven geven en de planten hun eigen tijd gunnen.

 

We kunnen een plant niet voor de gek houden, net zomin als we de geschiedenis voor de gek kunnen houden. Maar we kunnen haar wel water geven. Geduldig, elke dag. Met begrip, met nederigheid, natuurlijk, maar ook met liefde.

 

Als politici en burgers leren wachten, in de beste betekenis van het woord, en daarmee hun achting voor de intrinsieke orde van de dingen en hun onpeilbare diepten betonen, als zij begrijpen dat ieder ding beschikt over zijn eigen tijd in de wereld en dat het, naast datgene wat zij verwachten van de wereld en de Geschiedenis, ook van belang is te weten wat de wereld en de Geschiedenis op hun beurt verwachten, dan kan het met de mensheid niet zo slecht aflopen als we soms wel eens denken. (…) Er is geen reden om ongeduldig te zijn, als er maar goed wordt gezaaid en bevloeid. Het is al voldoende wanneer we inzien dat ons wachten niet zinloos is.

 

Wachten dat zin heeft omdat het gevoed wordt door hoop en niet door wanhoop, door vertrouwen en niet door hopeloosheid, door nederigheid tegenover de tijd van deze wereld en niet door vrees, leidt niet tot verveling, maar zit vol spanning. Een dergelijke verwachting is meer dan alleen maar wachten. Het is het leven: het leven als een vreugdevolle deelname aan het wonder van het Bestaan.

 

Vaclav Havel, in een toespraak voor de Franse Academie van Wetenschappen

 

 

 

WAT IS EEUWIGHEIDSZONDAG?

Voor deze zondag worden verschillende benamingen gebruikt. Eeuwigheidszondag komt uit de lutherse traditie van de 19e eeuw, die een alternatief vond voor de rooms-katholieke traditie van Allerzielen. In de calvinistische traditie in Nederland noemde men de zondag Eeuwigheidszondag. Deze benaming paste beter bij het karakter van deze zondag: een dag die geen afsluiting is maar juist onderstreept dat de tijd en de kerk doorgaan. Naast Eeuwigheidszondag bestaan de benamingen Gedachteniszondag en Zondag Voleinding.

 

 

KERKGIDS

Bij deze kerkbrief ontvangt u ook de Kerkgids. Hierin alle adressen, werkgroepen , leden van de kerkenraad, etc…..

Staat uw naam er (nog) niet in en wilt u dat ook graag? Dan even een email naar onze scriba, zodat het vermeld kan worden in de gids van 2023/2024: jeannette.oudejans@quicknet.nl.

 

KERKBRIEF KERST / OUD & NIEUW

De redactie vergadert vrijdag 9 december voor het kerst / oud & nieuwjaarsnummer. Heeft u een mooi gedicht, verhaal of iets anders en u wilt dit graag met ons delen dan kunt u uw bijdrage uiterlijk vrijdag 9 december mailen naar Luuk Klazinga, lj.klazinga@quicknet.nl.