KERBRIEF 

PROTESTANTSE

GEMEENTE WINKEL e.o.

 

Zie ook onze website: www.lucaskerkwinkel.nl



November - December 2017


 

 


 

 

ZONDAG 5 NOVEMBER                                     DANKDAG voor GEWAS en ARBEID

 

ZONDAG 26 NOVEMBER:         HERDENKING OVERLEDENEN

 

Grenzen der herinnering

 

In het diepste van mijn wezen

ligt gelaagd begraven

mijn stil verdriet

jou zoekend

jou naderend

ontglip je mij in

steeds vervagender contouren

ik krijg jou niet meer scherp in beeld

de uren van mijn onvermogen

nu gekluisterd aan

de grenzen der herinnering

maar soms

moment van stil geluk

als de grenzen zelf vervagen

ben je even

levensecht

weer bij mij terug



 

 

ZONDAG 3, 10, 17 EN 24 DECEMBER                       ADVENTSZONDAGEN

 

 

 

Het volgende nummer van de kerkbrief is het Kerst-Nieuwjaar nummer. Liederen, verhalen, gedichten, wij vragen: stuur het naar ons op. Maken wij een selectie voor de komende kerkbrief. Laatste inzenddatum is woensdag 6 december

 


 

DANKBAARHEID


Op woensdag 1 november aanstaande is het Dankdag. Maar de Bid- en de Dankdag vieren we sinds enkele jaren op de zondag daarna. Of, ‘vieren’, welk woord moet je daarvoor gebruiken? Bij de Dankdag is dat woord wel op zijn plaats. Je zou kunnen zeggen dat danken zelf een soort van vieren is. Je kunt misschien zelfs wel zeggen dat je door te danken twee dingen viert: je viert hetgeen waarvoor je dankbaar bent, maar je viert ook degene aan wie je dankbaar bent. Bidden heeft natuurlijk toch een andere richting. Als het een vraaggebed betreft, tenminste. Want ook danken is, als de dank aan God gericht is tenminste, een vorm van bidden. In de praktijk ligt het dicht bij elkaar. In de kerk hebben we het altijd over dankzegging en voorbeden. We beginnen met te danken en daarna gaan we bidden. En ik denk dat als we in geloof bidden, we dit als het goed is altijd doen vanuit dankbaarheid. Dankbaarheid, dat we God kennen en dus weten dat er iemand is tot wie wij ons kunnen richten met de kleine en de grote dingen van ons bestaan. Dankbaarheid voor het leven en dankbaarheid voor de goede dingen die ons daarin (tot nu toe) ten deel zijn gevallen. Uiteraard kunnen er acute situaties zijn, waarin je aan een danken eerst niet toe komt.

Eigenlijk is er geen betere basishouding in het leven dan dankbaarheid. Weliswaar zijn er veel dingen, waarvoor wij ons inspannen en ingespannen hebben. Dingen, die ons dus niet ten deel zouden zijn gevallen als wij daar ons best niet voor hadden gedaan. Maar het feit dat we in de gelegenheid waren om ons best te doen en dat we over de krachten en de talenten beschikten om dat te kunnen doen, minstens dat is iets om dankbaar voor te zijn. Want er is niets dat vanzelf spreekt. Zoals we merken als iets waarvan we dachten dat het doodnormaal is ineens verandert. En er is niemand die reden heeft om zichzelf op de borst te slaan, ook al is hij nog tot zulke grote dingen in staat gebleken - het feit dat hij hiertoe in staat was, is geschon­ken. Want niemand heeft zichzelf gemaakt.

Al schrijvende brengt mij dit bij een inhoudsvolle tekst, die nog wel eens bij een uitvaart wordt gelezen. Uit Romeinen 14: “Niemand van ons leeft voor zichzelf, en niemand van ons sterft voor zichzelf. Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer.” Wij zijn namelijk zijn maaksel en zijn eigen­dom. Mogen we althans zeggen uit geloof. Ik besef dat er veel mensen zijn, wie zulke woorden niks zeggen.

Het is zo belangrijk. Want dat is één van de lastige dingen van het leven, zoals ook wordt beves­tigd in Jezus’ gelijkenis: de talenten zijn niet ‘eerlijk’ verdeeld. De één heeft meer en verdergaande mogelijkheden dan de ander en dat heeft niet alleen met uiterlijke omstandigheden te maken, maar ook met de manier waarop je zelf in elkaar zit. Is dan de één meer waard dan de ander? Natuurlijk niet! Maar dat is wel de manier waarop ‘de wereld’ ermee pleegt om te gaan. En dan is het goed om te bedenken dat hoogmoed in de kerk altijd gezien is als één van de zogenaamde hoofdzonden. ‘Ik ben geweldig, want ik kan dit/ ik heb dit.’ Wat nog flink wordt verergerd als zo’n ‘geslaagd mens’ anderen ziet als losers. Een ander woord voor hoogmoed is arrogantie. Kijk als illustratie voor deze en vele andere zonden naar de huidige Amerikaanse president. Welge­meende, doorvoelde dankbaarheid kan ons daarvoor behoeden.

Goed, ik schreef hiervoor al, het danken zit in elke kerkdienst. Maar op zondag 5 november in het speciaal. Bovendien kunnen we dan (en de week daarop) uit dankbaarheid onze bijdragen meebrengen voor de actie van Dorcas. We hopen die zondag enkele gemeenteleden bereid te hebben gevonden om in de dienst kort te vertellen wat het woord dankbaarheid bij hen persoonlijk oproept.


 

 

 

'Het is onmogelijk', zei trots.

'Het is riskant', zei ervaring.

'Het is zinloos', zei rede.

'Probeer het', fluisterde het hart.

 

 

Ontvangen

 


Dit brengt mij bij een onderwerp dat hiermee verwant is. En ik kom hierop omdat we kort geleden zijn overgegaan op een andere manier van Avondmaal vieren, in de kring namelijk. Daarbij moeten we even wennen aan de manier van het delen van het brood. Om de beurt krijgen we een schaal met stukjes brood in handen van iemand die links of rechts van ons staat. Diegene heeft dan zelf nog geen brood ontvangen. Het idee is dat wie de schaal krijgt, daar een stukje brood afpakt en dat in de hand legt van degene van wie hij de schaal kreeg. Daarna geeft hij/zij de schaal door aan de volgende, die daar op haar beurt een stukje brood afpakt en geeft aan degene van wie zij de schaal kreeg.

Het gaat hierbij om het delen en ontvangen. Vroeger waren we misschien gewend om zelf een stukje brood van de schaal te nemen om dit vervolgens op te eten. Het is zoveel mooier om het te ontvangen dan het te nemen. Daar horen geopende handen bij. Zo wordt ook de manier waarop wij brood delen een symbool voor de manier waarop wij het leven en de gemeenschap met de Heer ontvangen. Dat is niet iets wat wij nemen - wij mogen het ontvangen. In dankbaarheid.


 

Jan Andries de Boer

IN EN OM DE LUCASKERK

 

GEDICHT                   

    Iemand die jou draagt

 

Iemand die jou draagt

Iemand die met jou gaat

Iemand die jou wil zien

 

 

Iemand die jou niet vergeet

Iemand die jou steunt

 

Iemand met een naam

Iemand met een gezicht

Iemand die je mag roepen.

 

Die iemand is er

soms zelfs meer dan één

als je denkt

ik heb niemand

ik moet het alleen doen

ik kan niemand lastig vallen

 

Die iemand is er

in de nacht van je leven

als je het niet kunt geloven.

 

Iemand die jou draagt

die er is

als je je laat dragen

als geloof vertrouwen wordt.


Marius van der Berg.

Uit: woorden van troost, uitgeverij Verba. je denkt

 

KERKENRAADSVERGADERING

Waarover spraken zij, een verslag van de kerkenraadsvergadering van september 2017.

 

Tijdens deze vergadering kwam mw. Marja Beemster vertellen over de aanloopperiode van het Thuishuis, een woonvorm die straks in het oude Winkelmade te vinden zal zijn. Deze voorlichting was van ongeveer 20.20 uur tot 21 uur.

 


Als voorzitter Siep Rienstra om halfacht de kaars heeft aangestoken gaat ds. Jan Andries de Boer voor in gebed en leest hij Lucas 14:1-11. Een korte bespreking volgt. Deze lezing zal in een van de komende diensten aan de orde zijn.

Vicevoorzitter Joop de Heer neemt de voorzittershamer over en onder zijn leiding wordt Siep Rienstra herkozen als voorzitter. Het leiden van de vergadering is verder weer in handen van Siep. Loes van der Weerd-Hogeweg wordt op eigen verzoek voor de laatste keer herkozen. Er zal actief naar een nieuwe scriba gezocht gaan worden. Haar Synodewerk houdt eind van dit jaar op en er zijn verhuisplannen. De voorgedragen moderamenleden zijn: Piet Boonstra, diaken en Joop de Heer, ouderlingkerkrentmeester en vicevoorzitter. Het voorstel van het moderamen om het nieuwe moderamen uit deze vier ambtsdragers plus de predikant samen te stellen, wordt overgenomen.

De notulen van 12 juni 2017 worden goedgekeurd, vastgesteld en getekend. Naar aanleiding van deze notulen zijn er enkele punten die nader toegelicht worden.

Op Oudejaarsdag komt Mariska vaan Damme en zal de opbrengst van de doelcollecte aan haar in de dienst worden overhandigd. Ook de collecte is die dag voor de school van de kleinkinderen van Jopie en Peet op Lesbos. De collecte loopt goed en het ziet er naar uit dat we een mooi bedrag kunnen meegeven.

Er zijn inmiddels voldoende gastvrouwen en gastheren die zich aangemeld hebben. De kerkenraad is blij met zoveel aanmeldingen. De diakenen blijven zelf collecteren, die kan ook door 1 diaken gebeuren, in vakantietijd bijvoorbeeld. Mw. Voogd las in de Kerkbrief het jaarverslag en miste het verslag van de komst van de ca 50 Haagse kinderen. Dat is erg jammer, want het was een geslaagde dag. Voor de kinderen van de Haagse Voedselbank, als ook voor de vrijwilligers uit de Lucaskerk. Het verslag uit de Kerkbrief zal worden bijgevoegd aan het jaarverslag en zo staat dan alles in het overzicht.

De voorzitter en scriba gaan aan de slag met de nieuwe Kerkgids. Daarin wordt bij de ambtsdragers vermeld wanneer ze zijn aangetreden i.p.v. de mogelijke aftredingsdatum.

We blikken met elkaar terug op de startzondag van 10 september 2017. Het was bijzonder, maar niet geschikt voor de jeugd, jongeren. De twee kinderen die er waren, waren rustig, maar hun moeder heeft laten weten dat het inderdaad minder geschikt voor kinderen was. Volgend jaar gaan we wederom iets anders doen, waarbij we extra aan de kinderen zullen denken. In het klooster werden wij zeer gastvrij ontvangen, maar de rector was moeilijk te verstaan. De kloosterbewoners zijn uitgenodigd voor de oecumenische viering van 22 oktober in onze kerk en onze predikant is uitgenodigd om een viering daar mee te maken.

Op 1 oktober komen de gasten van de Lukaskerk uit Den Haag. Ze komen met de bus, worden om 14 uur ontvangen met koffie/thee. Om 14.30 uur in twee groepen op stap naar de melkrobots. (Kea aan de Moerbeek en Van der Meer aan de West-Friese Dijk). Daarna nemen de gastgezinnen het over om een rit door de omgeving te maken en bij iemand thuis mee te eten. Mw. L. van der Weerd-Hogeweg gaat gastgezinnen/chauffeurs benaderen. Om 18.30 terug naar de kerk om samen de Bløfdienst bij te wonen.

Het Avondmaal zal vanaf 8 oktober 2017 in de kring gevierd gaan worden.

Dan volgen er wat mededelingen van onze predikant.

Omdat de groep catechisanten kwetsbaar is, is ds. De Boer op zoek naar een andere vorm om de jeugd toch betrokken te houden bij de gemeente. Gedacht wordt aan een maaltijd op vrijdagavond (17 november) en een “Uitslaapdienst” met actieve bijdragen van de jongeren op 17 december. Hiervoor zouden minimaal 5 jongeren moeten komen. Ds. De Boer gaat een haalbaarheidsonderzoek doen. Gewone catechese en basiscatechese lijkt dit jaar niet haalbaar.

Dan volgt er een aankondiging van een cyclus bijzondere diensten. In het kort komt het erop neer dat in samenwerking met Laurens de Boer, piano, en een slagwerker kunnen drie diensten met drie thema’s voor in de eerste helft van 2019 worden voorbereid, maar pas eerst nadat er een begroting is ingediend. Er zijn mogelijkheden voor subsidie. De thema’s zijn Verwondering, Verwarring en Dankbaarheid.

Tijdens de BlØfdienst is de collecte is voor de onkosten.

Wat doen we met de uitslag van de Toppertjes, het waarderend gemeente zijn. Ds. Jan Andries en Siep Rienstra gaan dit uitwerken. We laten het zeker niet liggen.

Ds. Jan Andries wordt voor 4 uur/week gedetacheerd naar Krabbendam. In de praktijk houdt het in dat Ds. De Boer donderdag voor en na het middaguur aanwezig in Krabbendam. Het moeilijke hierbij is dat het in de praktijk weleens anders zou kunnen lopen. Bij een overlijden bijvoorbeeld.

Ons eigen pastoraat. De bloemengroet wordt verzorgd door mw. A. Rienstra in overleg met ds. De Boer. In de WOZ staat dan te lezen waarheen de bloemen gebracht zullen worden. Ook hier kan het zijn dat de actualiteit anders kan zijn dan het in de WOZ vermeld staat. Bij het verslagje achteraf staat het wel altijd goed geschreven.

Binnen de diaconie zijn de functies verdeeld. Het ouderenuitje was i.v.m. de voorspelde regen naar museumboerderij Veerburg in Schagen in plaats van naar Blanckendaell.  De Dorcasvoedselactie gaat weer van start. De briefjes zullen weer worden uitgedeeld en de boodschappen kunnen worden verzameld in de kerk. 

De Kerkrentmeesters melden dat Dirk Huizenga ook deze keer de actie Kerkbalans zal leiden. Het RCBB heeft aantekening bij onze jaarcijfers en de kerkrentmeesters gaan in gesprek. Er zal geen personeel ontslagen worden.

Vanuit de Classis worden de consideraties voorgelegd en met Siep als scriba van de classis en Loes als Synodeafgevaardigde ging het vrij snel. We konden eigenlijk wel met alles meegaan wat ons werd voorgelegd.

Ook in de kerkenraad evalueren we de kerkdiensten. Alle diensten waren goed. Er was een koffiehoek i.p.v. een boekentafel bij het Nazomeren.  Dit was een succes.

 

Voorzitter Rienstra spreekt een dankgebed en voorbede voor de komende synode uit, leest een mooie tekst uit Open Deur en we zingen lied 286: 1,3,6 en 7.

Hierna gaan we op tijd weer huiswaarts.


Voor u opgeschreven door Loes van der Weerd-Hogeweg, scriba

BIJZONDERE BIJEENKOMSTEN

 

Tegenbezoek Lukaskerk

 


Zondag 1 oktober ligt achter ons. Een bijzondere dag waarnaar door ons al een tijdje werd uitgekeken.

De BlØfdienst, vooral onze predikant was hiermee bezig. Ja, al heb je de dienst al op het Oerolfestival en tijdens de Sneekweek gehouden, in je eigen vertrouwde Lucaskerk is dan toch wel heel anders. Maar we verwachtten die dag ook andere gasten. Vorig jaar waren we op Startzondag met een bus gemeenteleden naar Den Haag geweest en nu, dertien maanden later, zou het tegenbezoek plaatsvinden. Hoewel de plannen iets gewijzigd waren, werd deze dag een topdag. Voor de Hagenezen, maar ook voor ons.

De ontmoeting was al heel bijzonder, we voelden direct weer dat stukje… Ja, wat is dat eigenlijk. Vriendschap? Nee, broederschap, zusterschap. Zusters en broeders, verbonden aan elkaar, omdat we ons kinderen van God weten.

Na de enthousiaste binnenkomst was er koffie en thee met kruidkoek, waarvoor enkele dames hun ovens hadden laten werken. Al snel kwamen de gesprekken op gang. De dertien maanden waren weg. Het sfeertje was er, hoe wonderlijk, direct weer. Daarna kregen diverse chauffeurs ieder twee of drie gasten en gingen ze op weg naar twee grote melkveehouderijen. De ene groep ging naar de Moerbeek, naar het bedrijf van René Kea, de andere groep zocht het dichterbij en was te gast bij familie van der Meer op de West-Friesedijk in Winkel. De Haagse gasten, maar ook onze eigen mensen keken de ogen uit bij het zien van de melkrobots en meer. Wat een verschil met 65 jaar geleden toen mijn man Wieger nog vaak op de boerderij te vinden was. Toen werden de koeien door zijn vader met de hand gemolken. Maar de geur van de koeien is nog steeds dezelfde. En de melk, mmm, zo van de koe. De groep van de Moerbeek mocht proeven. Melk zo van de koe, dat is pas volle melk!

Na de tocht door de dorpen rondom de kerk vierden we samen de maaltijd en gelukkig, daar kwam de Haagse dominee ook aan. Ds. Trinette Verhoeven kwam later met een gemeentelid met de auto en zo hebben deze dames het eerste stukje van het programma gemist. Dominee zijn is immers een apart vak, waarvan de invulling niet altijd vast staat voor de dagen in de agenda’s. Er kan zomaar iets tussen komen. Nu waren onze gasten “compleet” en het was 19.00 uur, de BlØfdienst begon.

Geen popconcert, nee, een kerkdienst waarin de vertrouwde psalmen en gezangen vervangen waren door de liedjes van BlØf, vertolkt door de coverband TeBoven. De tot aan de laatste plaats gevulde Lucaskerk werd een swingende gemeente. Het begon wat aarzelend, maar het wende en met een volop op de maat van de muziek bewegende dominee Jan Andries kon het niet uitblijven. Zingend en swingend tot lof en eer van God. Ouders, grootouders en kinderen en zelfs een 97-jarige zag ik en ik werd er warm van. Tijdens de viering waren er ook de bekende momenten. De gebeden, lezingen met zachte achtergrondmuziek en natuurlijk kregen we ook de zegen mee voor de nieuwe week die voor ons lag. Nee, het was beslist geen popconcert. Het was een dienst ter eer van God, onze Vader, die vanuit de hemel over ons waakt. Ik vond het een echte eredienst.

Na de dienst was er de gebruikelijke koffie en thee, maar de band speelde door. Nu de bekende BlØfliedjes en er werd uit volle borst meegezongen en bewogen. Ik moest ook meedoen en mijn rolstoel bewoog bijna vanzelf in het gezelschap van onze Haagse broeders en zusters.

Maar de bus stond er en we moesten afscheid nemen. Handenschuddend, knuffels gevend en een welgemeend “Tot ziens!”, een laatste groet en daar ging de bus weer richting Den Haag. Ds Trinette nu in de bus en Willem reed met Margriet mee.

De volgende dag was er al post. Het was een erg geslaagde dag in Winkel. Voor onze gasten en ook voor onszelf. Om warm van te worden.


 

Loes

 

 


 

COLLECTE OPBRENGSTEN

 

 

diaconie

kerk

27 augustus

 

€ 55,40

€ 43,05

3 september

Missionair werk

€ 74,85

€ 49,80

10 september

Zending

€51,40

€38,80

17 september

Vredesweek

€ 60,90

€ 45,05

 

Extra: Kerkinactie

€ 106,10

 

24 september

                Geen dienst in verband met Corso

1 oktober

Blofdienst                                                                                                         € 588,37,--

8 oktober

 

€ 60,80

€ 44,60 (Deur €48,70)

15 oktober

 

 

 

22 oktober

Oecumenische dienst; collecte voor Molivos, Griekenland         € 300,--

29 oktober

 

 

 

NOG EVEN TERUG NAAR DE STARTZONDAG

 

In de kerk vertelden drie mensen hun verhaal over het Thema: “bevestig elkaar”. De redactie kreeg toestemming om deze verhalen in de kerkbrief op te nemen.

 


Bevestig elkaar. Eerlijk gezegd spreken deze twee woorden mij niet zo aan. Ik gebruik het woord bevestigen eigenlijk nooit. Alleen in de zin van iets vastmaken, iets met schroeven aan de muur bevestigen.

In de kerk kom ik het woord wel tegen. Daar horen we over ambtsdragers, die worden bevestigd. Ze worden ingezegend. Hun dienst voor de Heer wordt bekrachtigd.

In de bijbel lezen we ook over bevestigen. Op meerdere plaatsen, onder andere in de psalmen. Daar zingen we ook van: God zal hen zelf bevestigen en schragen. God bevestigt, Hij steunt en sterkt ons. Hij geeft kracht van omhoog. Maar hoe kunnen wij elkaar bevestigen, sterker maken?

Hoe wil Jezus dat we met elkaar omgaan? Jezus zegt: Al wie de wil Gods doet, die is mijn broeder en zuster en moeder. Volgens Jezus kunnen we familie van Hem zijn. Ook al is er absoluut geen sprake van bloedverwantschap. Terwijl Hij zijn echte familie buiten liet wachten, zei Hij, wijzend op de kring van mensen die rondom Hem zaten: 'Dat is mijn familie'.

Familie van Jezus zijn. Jezelf een broer, een zus van Hem noemen, dat is nogal wat. Hij is toch maar de Zoon van God. Als je familie van Hem bent, dan is God ook je Vader. Volgens Jezus' eigen woorden mag je dat zeggen: God is mijn vader, ik ben familie van Jezus. We zeggen dat ook iedere zondag: Onze Vader, die in de hemelen zijt.

Familie, echte familie van Hem, ben je niet zomaar. Je bent het, als je de wil van God doet. Dat klinkt eenvoudig, maar is ... in de praktijk van het leven die familie niet heel klein? Wie doet de wil van God? Velen proberen het, maar wie doet het?

Zelfs in deze warme geloofsgemeenschap zijn we geneigd om niet altijd in positieve zin over elkaar te praten en met elkaar om te gaan. Wat moeten wij doen, vroegen de mensen een keer aan Jezus, hoe doen we wat God wil? Dit moet u voor God doen: geloven in Hem die Hij gezonden heeft, antwoordde Jezus.

Maar als we geloven in Jezus, dan moet dat in ons leven ook zichtbaar worden. Wat kunnen wij voor elkaar doen? Allereerst elkaar bevestigen, ja sterken in het geloof dat Jezus Christus onze Heer en Heiland is. Bovendien: naar elkaar omzien en elkaar bemoedigen. Want waar liefde woont gebiedt de Heer zijn zegen: Daar woont Hij zelf, daar wordt zijn heil verkregen en 't leven tot in eeuwigheid.

 

Kees de Jong


 

     

   


Deze boomschijf - een hele boomschijf symboliseert onze Gemeente - gaaf en goed onderhouden met zonnebloemolie zo simpel.. .....

Zo ziet u als wij goed voor elkaar blijven zorgen - door naar elkaar te luisteren, naar elkaar omzien en belangstelling hebben voor ieder dat maakt onze Gemeente sterk

Al zijn we één Geloof - één kerk - één Gemeente - we moeten blijven respecteren naar elkaars mening en geloof ..

We zijn als mens allemaal verschillend en dat maakt onze gemeente sterk en wat we allemaal doen voor de kerk - de ene doet meer en zie je vaak - maar vergeet niet de ongeziene vrijwilligers.

 

Deze gescheurde boomschijf is een gemeente die weinig voor elkaar doet - als je deze schijf niet verder verzorgd - wordt de gemeente kleiner en scheurt helemaal. Dus blijf naar elkaar omkijken en neem de tijd om naar elkaar te luisteren - niet in de winkel of op straat- zoek elkaar op I

Met deze boomschijven wil ik u vertellen hoe we door moeten gaan - we zijn een gemeente waar we trots op kunnen zijn - geef elkaar eens schouderklopje en zeg vaker dankjewel- hoe éénvoudig kan het zijn.

 Gebruik je oren en ogen en kijk naar elkaar om ....


Guda Boonstra

 


Vlak voor de zomervakantie heb ik afscheid genomen bij Het Parapluutje, de peuterspeelzaal waar ik de afgelopen 5 jaar gewerkt heb.

Het Parapluutje is een Christelijke peuterspeelzaal. Naast activiteiten die op de meeste peuterspeelzalen gebruikelijk zijn, heeft Het Parapluutje een aantal Christelijke accenten. De ochtend begint met een kring, waarin alle kinderen bij hun naam genoemd worden en welkom geheten worden. Daarna wordt er gebeden, er worden Christelijke kinderliedjes gezongen en er wordt een verhaal gelezen uit een peuterbijbel. Later op de ochtend, voor het eten en drinken wordt er een dank-liedje gezongen en voordat de kinderen naar huis gaan zingen ze een zegen-liedje. Ook de Christelijke feestdagen (met name Kerst en Pasen) worden uitgebreid gevierd.

Het Parapluutje is een bijzondere plek. De leidsters komen uit verschillende kerkgemeenschappen, waardoor iedere leidster iets meeneemt, iets toevoegt uit haar eigen traditie, haar eigen identiteit. Daarnaast is het Parapluutje gevestigd in een openbare school in een wijk met veel (zoals we dat eerder konden zeggen) allochtone mensen. 

Het Parapluutje is ook een vve-peuterspeelzaal, wat staat voor vroeg en voorschoolse educatie. Dat betekend dat er extra aandacht is voor kinderen met een achterstand in de taalontwikkeling en dit zijn vaak kinderen waarvoor Nederlands de tweede taal is. Hierdoor zijn het niet alleen Christelijke kinderen die de peuterspeelzaal bezoeken, maar  bijvoorbeeld ook uit moslim-gezinnen of gezinnen waar geloven minder aandacht krijgt.

 

Ik zei het al: Het Parapluutje is een bijzondere plek.

Een veilige plek waar de kinderen kunnen spelen en leren, maar ook een plek waar ouders elkaar kunnen ontmoeten. Een plek waar mensen kunnen delen, uitwisselen. Niet alleen als het gaat om de ontwikkeling en de opvoeding van de kinderen, maar ook als het gaat om geloven, om gebruiken binnen het geloof, zoals bijvoorbeeld de Ramadan en het Suikerfeest. En soms ook het letterlijk delen van eten en drinken door bijvoorbeeld bij het gezamenlijke kerstfeest iets mee te nemen uit de eigen traditie.

 

Het Parapluutje is een bijzondere plek. Wat mij betreft zou de kerk in de samenleving ook zo'n plek kunnen innemen. Een plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, kunnen delen, kunnen uitwissen. Waar ruimte is voor iedereen, om te praten, te zingen, muziek te maken, te dansen of stil te zijn. Niet vasthoudend aan de eigen traditie, maar luisteren en openstaan voor de inbreng van iedereen, vanuit welke traditie dan ook. 


 

Jacqueline Jacobs

 

 

 

 

 

Wilt u naar China?

 

Zoals u zich zult herinneren heb ik twee jaar geleden deelgenomen aan de predikantenreis door China. Dit was onder begeleiding van Bas Plaisier en Tjeerd de Boer. Plaisier heeft in het verleden gedoceerd aan het Luther Theologisch Seminarie in Hong Kong en De Boer doet dat nu.

Komend voorjaar is er een gemeentereis door China, onder begeleiding van Tjeerd de Boer. Het is van 3-17 april en u kunt mee. De reis zal gaan langs Hong Kong, Yunnan, Nanjing, het bijbelvertaalwerk zal worden en zo nog het een en ander. Het aantal mogelijke deelnemers in beperkt. Aanmelden voor 1 december. Meer informatie:

www.kerkinactie.nl/kom-in-actie/reizen/50+reis-naar-china

Jan Andries de Boer

 

 

Kennismaken met…..


Mij is gevraagd iets te vertellen over mijn levensloop tot nu toe en dat wil ik met alle plezier doen. Ik ben geboren in 1937 in een portiekwoning te Voorburg.  Mijn vader is in 1899 op het adres Binnenhof 1 geboren. Mijn opa heeft met zijn gezin gewoond in een ambtswoning boven het poortje naar het Buitenhof. Ik was de derde zoon in het gezin. In Den Haag heb ik mijn eerste baan gevonden en in Den Haag heb ik in de avonduren een elektrotechnische opleiding gevolgd. Ik ben dus een echt een stadsjongetje.

De familie van Ada, mijn lieve vrouw, komt hier uit  Noord-Holland. Zij kwam in 1955 naar Voorburg om te gaan werken in de gezinsverzorging. We hebben elkaar leren kennen op het jaarfeest van de jongens- en meisjesvereniging.

Na 21 maanden militaire dienst, werd ik in 1960 aangenomen bij het Reactor Centrum Nederland in Petten in een technisch-commerciële functie. Door gebrek aan woonruimte konden we eindelijk in 1961 trouwen. We zijn toen in Schagen gaan wonen in de Margrietstraat en we hebben vier kinderen gekregen, waarvan drie nog in leven t.w. onze zoon Rolf en onze dochters Marlinde en Désirée. Wegens verandering van werkkring hebben we na 1973 achtereenvolgens gewoond in Heemse (Hardenberg), Emmeloord, Heiloo, Leidschendam en nu dus in Nieuwe Niedorp. In deze streek wonen nog drie zussen en een broer van Ada.

De laatste 21 jaren voor mijn vervroegde uittreding in 1998 heb ik gewerkt als technisch bibliothecaris bij het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium in Amsterdam en de Noordoostpolder. In alle woonplaatsen zijn we actieve leden geweest van de Gereformeerde Kerk en hebben we meegezongen in een kerkkoor. Wij vinden het erg belangrijk om lid te zijn van een geloofsgemeenschap en we zijn blij dat we gekozen hebben voor de PKN van Winkel e.o. Het is een gemeenschap van gelovige mensen, die meeleven met elkaar. We voelen ons daar thuis. Het is ook een goede zaak dat de kerk van Winkel naar buiten treedt en dat de activiteiten van de kerken worden opgenomen in het Niedorper Weekblad. Dat is lang niet overal het geval. De kerk kan veel betekenen voor de samenleving.

Wij zijn inmiddels op een leeftijd gekomen dat we te maken krijgen met lichamelijke beperkingen. Gelukkig kunnen we ons nog goed redden zonder hulp van buitenaf. We zouden nog wel van alles willen, maar dat gaat gewoon niet meer. We moeten ons maar in en om het huis vermaken en dat lukt goed hoor. We houden van lezen, klassieke- en geestelijke muziek luisteren, homefitness, puzzelen, televisie kijken, tuinieren en … van zingen met het Lucaskoor. We kunnen terugzien op meer dan 55 gelukkige huwelijksjaren en op heerlijke vakanties met onze kinderen in Nederland, Luxemburg en Italië. We zijn dankbaar voor alle zegeningen, bovenal dat we nog samen zijn.

 

 

             Kees de Jong


 


 

DIACONIE

OUDERENUITJE 2017


  

Dit jaar stond het ouderenuitje op het programma, op stap met de ouderen (de tachtigplussers) van onze gemeente. Deze keer hadden we gekozen voor een gezellige middag in dierenpark Blanckendaell in Tuitjenhorn.

Alles was geregeld. De datum (vrijdag 8 september), rolstoelen, chauffeurs, koffie met gebak, drankje met hapje, mooie uitnodigingen. Maar…het weer viel niet te regelen. De hele week was het al compleet herfst en die vrijdag zou het wel heel erg slecht weer worden en ja, we gingen wel met oudere, kwetsbare mensen op stap, de oudste was 97 jaar. Die donderdag moesten we beslissen, ook i.v.m. de catering, wat we zouden doen. Zo besloten we om het uitje dan toch maar een week uit te stellen. Dan konden twee echtparen die 8 september niet mee konden toch mee, maar konden een paar begeleiders niet mee. Maar andere begeleiders waren snel gevonden.

Maar, helaas, ook de weersvoorspelling voor 15 september zag er slecht uit. Nog verder in de tijd verschuiven werd moeilijk. Er moest iets gedaan worden en zo hebben we op donderdagmiddag contact opgenomen met museum Vreeburg in Schagen of we daar terecht konden. Ja hoor, dat was mogelijk, alleen het gebak, daarvoor moesten we zelf zorgen en ook een hapje en drankje kon daar in het museum niet. Vindingrijk als we zijn gaf dat geen probleem, gebak verzorgen we zelf en dat hapje en drankje doen we een volgende keer dan maar. Het uitje, waarop de mensen zich verheugden, moest doorgaan.

Met 17 gasten en 6 begeleiders vertrokken we naar museum Vreeburg. Daar stond een geïmproviseerde lange tafel van schragen en platen voor ons klaar, keurig gedekt voor koffie/thee met gebak. We hoefden alleen nog maar aan te schuiven. Het gaf bij veel gasten een gevoel van herkenning. Zo ging het vroeger ook bij de grote gezinnen.

Eerst kregen we een diapresentatie over het museum. Dit was van oorsprong een rijtuigmuseum met ook de wagens die op de West-Friese optocht mee rijden. Daarna gingen we in twee groepen, met elk een vrijwilliger, door het museum voor een rondleiding. Er was erg veel te zien, en er werd veel verteld over het leven op de boerderij vroeger. Wie kon ging ook boven kijken. Er was veel herkenning bij de gasten en ze genoten volop. Na deze best wel lange rondleiding was het tijd voor de koffie/ thee met gebak, wat eenieder zich goed liet smaken. De meeste mensen kenden elkaar wel en zo ontstonden al snel leuke gesprekken. Rond halfvijf regende het en kwamen alle chauffeurs met de auto voorrijden. Tijd om op te breken.

We kunnen terugzien op een geslaagd uitje en wat betreft Blanckendaell: wat in het vat zit, verzuurt niet.

Namens de diaconie wil ik ook alle begeleiders van harte bedanken voor de medewerking.

   

Pietie Voogd, voorzitter diaconie

 

VOEDSELBANK

   

Ter herinnering. Nog steeds kunt u producten inleveren in de kerk voor de voedselbank. Het gaat dan om houdbare voedingsmiddelen, schoonmaakmiddelen en toiletartikelen. Als u het op de tafel in De Voorhof legt, zorgt de diaconie dat het op de plaats van bestemming komt.

Per week worden er 160 pakketten uitgedeeld. De voedselbank in Anna Paulowna is voor de gemeente Hollands Kroon en voor Schagen. Er zijn 6 uitdeelpunten: Anna Paulowna, Schagen, Wieringen, Wieringermeer, Warmenhuizen en Nieuwe Niedorp. Wekelijks zijn er gemiddeld 68 medewerkers/vrijwilligers actief met inpakken, ophalen, wegbrengen en uitdelen van de pakketten.

De voedselhulp is niet structureel, maar meestal voor 3 tot 6 maanden tot maximaal een periode van 3 jaar. Uitzonderingen hierop behoren tot de mogelijkheden.

Als diaconie hebben we op ons genomen om deze extra producten in te zamelen en daarom is uw inbreng hard nodig. Blijft u meedoen? Samen kunnen we het voor een ander beter maken. Dank u wel.


De diaconie

 

 

COLLECTEN, KOMENDE TIJD

 


5 november 2017. KIA/ Najaarszending

Theologie doceren in Hong Kong

Aan het Luthers Theologisch Seminarie in Hong Kong in China volgen ruim 560 studenten een opleiding tot theologiedocent of predikant. Ook rust het seminarie leken toe. Tjeerd de Boer is samen met zijn vrouw Kathleen Ferrier door Kerk in Actie uitgezonden naar Hong Kong om les te geven aan het seminarie. De studenten komen uit Hong Kong,  China en uit andere Aziatische landen zoals Cambodja, Myanmar, Laos en Indonesië. Veel studenten zijn gemeentepredikant of theologiedocent en willen hun kennis vergroten. Door in Hong Kong te studeren hoeven studenten niet naar het westen. Geeft u ook?

 

12 november 2017, KIA/Collecte Diaconaat

VluchtelingenWerk Nederland biedt asielzoekers- en vluchtelingenkinderen van 6 tot 18 jaar én eenoudergezinnen jaarlijks een vakantie aan. Daar wordt volop gebruik van gemaakt.Op vakantie gaan is voor de meeste mensen in Nederland heel gewoon. Voor vluchtelingen, asielzoekers en hun kinderen is het juist iets bijzonders. Normale vakanties zijn voor hen te duur. Terwijl het – zeker voor kinderen – erg fijn is om te kunnen spelen en ontspannen en even weg te zijn van alle onzekerheid en de vaak stressvolle woonsituatie.

Voor veel asielzoekerskinderen is een dergelijke vakantie de eerste vakantie sinds jaren. Naast de reguliere vakantieweken is er ook een aanbod van themaweken en vakantieactiviteiten op of in de buurt van het asielzoekerscentrum. Op diverse asielzoekerscentra wordt er bijvoorbeeld een circusweek georganiseerd waar kinderen met veel plezier aan meedoen. Er is ook een aanbod van sport-, theater- en muziekweken. De eenoudergezinnen kunnen zich vermaken met o.a. samen fietsen, kookworkshops, kaarsen maken en het bezoeken van attracties.

VluchtelingenWerk Nederland werkt samen met verschillende organisatie om de vakantieweken te realiseren, zoals Nivon, YMCA, Humanitas en Stichting Capriool.

VluchtelingenWerk Nederland laat de werving en selectie van deelnemers over aan de regionale afdelingen omdat zij een goed contact hebben met de mensen die er voor in aanmerking komen. Verder komt het accent steeds meer te liggen op kindervakantieactiviteiten in de buurt van de verschillende asielzoekerscentra. Zo kunnen er meer kinderen deelnemen en blijven de kosten relatief laag.

Kinderen en jongeren van vluchtelingen- en asielzoekersgezinnen zitten in de knel. Zij hebben te maken met onzekerheid en spanningen. Juist hen ontspanning en spel aanbieden, is een mooie vorm van diaconaal werk.


VORMING EN TOERUSTING

laat je

inspireren

Op donderdag 28 sept. 2017 zijn wij als ‘gespreksgroep’ bij elkaar geweest, samen met Ds. Jan Andries de Boer.Zowel Jan Andries als wij als groepje waren op zoek naar zinvolle invulling van een aantal avonden voor allen uit onze gemeente.We zijn uitgekomen bij een zevental avonden, elke maand in het ‘winterseizoen’ één:

 

19 oktober:        Bijbelstudie olvDs. Jan Andries de Boer . ( is inmiddels geweest)

16 november:   Bibliodrama olv Siep Rienstra. ( zie uitleg hier onder)

13 december:   filmavond. 19.00 uur Ds. Jan Andries de Boer 

 

Alle avonden zijn open avonden. Aanvang 20.00 uur in de Lucaskerk

We hebben gebrainstormd over een andere naam.

De naam ‘gespreksgroep’ gaat vervallen. De nieuwe naam staat hierboven. “laat je inspireren”.

BIBLIODRAMA

 

Wat is dat?

Eerst maar even kijken hoe het in het Jodendom ging.

 

Midrasj

 


De rabbijnse exegese, de midrasj, behoort tot de Mondelinge traditie.

Het woord midrasj is afgeleid van de wortel d-r-sj. Dat betekent '(onder)vragen' of 'onderzoeken'. Grofweg zijn er twee soorten midrasj: de agadischemidrasj die verhalend, stichtelijk en opbouwend is en de halachischemidrasj, die eerder een motivatie achteraf is van allerlei regels.

Midrasj bouwt een brug tussen de bijbeltekst en de realiteit van elke dag met z'n vreugde en verdriet, z'n vragen en z'n angsten. Het belangrijkste kenmerk - en dat geldt voor beide genres van midrasj -  is de ervaringsgerichtheid. Bij de midrasj wordt de bijbeltekst aan het leven getoetst en het leven aan de bijbel. Willem Zuidema zei het zo: "de bijbel wordt niet gelezen met in het achterhoofd de vraag: is dit waar, in de zin van: is het historisch, is het echt gebeurd?, maar met de vraag: is dit waar, is dit levensecht, gebeuren dingen echt zo?" 

Verhalen worden geactualiseerd en op hun ervaringsgehalte getoetst en herverteld. Soms worden de motieven door elkaar gehusseld en opnieuw geordend. De vrucht daarvan is een nieuw verhaal dat op een verrassende wijze de boodschap doet uitkomen.

Midrasj brengt een wisselwerking op gang tussen de woorden van de Tora én de verschillende kanten van ons mens-zijn. Verschillende verklaringen van een bijbeltekst kunnen naast elkaar blijven staan zonder dat beslist wordt welke nu de beste is. Iedere keer wordt er zo een ander stukje van de woorden, de bijbeltekst of het verhaal in het licht gezet.


 

Midrasj en bibliodrama

 


Bibliodrama kun je beschouwen als de voortzetting van de midrasj met andere middelen. Bij de gesprekken en de discussie uit het Leerhuis voegen zich actieve, speelse en dramatische werkvormen. Ook in bibliodrama wordt een tekst op creatieve wijze toegepast op een bepaalde situatie. Spelenderwijs komen de grote bijbelse thema's aan de orde. Dankzij actieve en dramatische verbeelding treden de deelnemers als het ware de binnenkant van bijbelse personages binnen. Ze ontwaren hen in zichzelf en vinden in hen hun hartsgeheimen en hun hartsverlangen terug. Veel joden herkennen zich in deze methode. Bibliodrama groeit en bloeit in Israël en onder de joden in de Verenigde Staten


 

Wij gaan op donderdag 16 november kennismaken met Bibliodrama.

·         Ieder bibliodrama begint met het voorlezen van de tekst.

·         Het 'eigen maken' van het verhaal: Dat doen we door de belangrijkste woorden en uitdrukkingen uit de lezing die zijn blijven hangen op te schrijven op een flap-over.

·         Nogmaals wordt het verhaal/tekst gelezen.

·         Hierna volgt het kiezen van een woord, ding, persoon etc.

·         Met het gekozen woord, ding, persoon gaan we het verhaal ons eigen maken.

 

Bibliodrama: een creatieve wijze van omgaan met het bijbelverhaal.

Doet u mee?

Ervaar het verhaal op geheel eigen wijzen.

Siep Rienstra

 


 

KERKELIJK JAAR

Dankdag    zondag 5 november in de Lucaskerk.

 

Waar ben jij dankbaar voor?

Drie mensen vertellen deze zondag hun verhaal.

 

Hieronder het verhaal van ene Erwin, opgeschreven door predikante Christine van Reeuwijk

Erwin geeft in dit verhaal aan hoe hij na  een scooterongeluk met vrijwilligerswerk zijn leven opnieuw vorm heeft gegeven. . En zijn wijkpredikant staat op dankdag extra stil bij gewas en stille arbeid.

 


‘Ja maar jij kunt ’s morgens toch ook lekker in je bed blijven liggen en hebt het toch ook makkelijk,’ zei Erwins wijkpredikant.

‘Al die leeftijdgenoten van jou met hun ‘wij hebben het zo druk-druk-druk’ hebben toch gewoon ook gelijk?’

 Wat kregen we nou, Erwin dacht dat zijn wijkpredikant hem juist zo goed had begrepen nadat hij hem uiteindelijk toch maar had toevertrouwd dat hij zich afgeschreven voelde.

Tranen welden op, wat was hij boos, verdrietig, teleurgesteld.

Maar toen keek hij op en zag hij het bewogen gezicht van zijn wijkpredikant.

Hier wilde hij Erwin hebben. Hij had hem bewust met het onbegrip geconfronteerd en moest nu hij na zijn scooterongeluk arbeidsongeschikt was verklaard en een rouwproces doormaakte bij zijn diepste pijn komen. Zodat hij zijn leven opnieuw inhoud kon geven en staande kon blijven in de prestatiemaatschappij.

En de krantenkoppen over een nijpend tekort aan leraren, en vooral aan meesters in het basisonderwijs ook weer aankon.

Erwins tranen bleven maar stromen, wat zou hij toch graag weer voor de klas staan.

‘Je bent een kostbaar mens Erwin,’ zei zijn predikant na een aantal waardevolle vervolggesprekken. ‘En wat mij betreft ben je arbeidsgeschikt verklaard. Vrijwilligerswerk of mantelzorg is toch ook werk?’

Erwins handicap was vrij onzichtbaar en alles wat hij deed ook.

Het kwam er eigenlijk op neer dat hij nog redelijk veel kon, maar dan heel gedoseerd en op zijn tijd.

’s Morgens moest hij altijd eerst even op gang komen, maar tussen de middag liet hij graag de hond van de buren uit.

Hij gaf om de aarde, om de schepping, om mensen. En was zelfs weer als vrijwilliger op zijn oude basisschool aan de slag gegaan. Hij hielp mee met een project over klimaatverandering en genoot intens van de kinderen.

‘Zou jij juf willen worden,’ vroeg hij zomaar ineens aan een meisje uit groep vijf.

Ze wees naar een klasgenoot naast haar en zei: ‘Nee, want als ik dan naar hem kijk...’

 Ook was hij schuldhulpmaatje geworden, hij nam samen met degenen die hij begeleidde de administratie door, bekeek folders, ging mee naar de supermarkt, lette op de koopjes, tot de ander het zelf weer kon.

En hij onderhield de moestuin van een gemeentelid. Hij kreeg dan wel eens een maaltje bonen mee, ook voor minder draagkrachtige mensen.

En dronk steevast een kop thee met deze mevrouw die zijn oma had kunnen zijn.

Hij luisterde naar haar als ze wat bedrukt was omdat er weer honderden migranten op de Middellandse Zee waren omgekomen, maar kreeg haar ook weer aan het lachen als hij nog gauw even over de kinderen op school vertelde.

 

Erwin deed wat hij kon en was er een meester in geworden om elke keer weer vrede in zichzelf te vinden.

En natuurlijk deed het hem buitengewoon goed dat de preek dit jaar op dankdag voor hem geschreven leek te zijn.

Zijn wijkpredikant sprak over alles wat groeide, op het land en in jou, gaf Erwin een knipoog en dankte God voor gewas en stille arbeid.


Christine van Reeuwijk

 


 

 

LAATSTE ZONDAG VAN HET KERKELIJK JAAR.

 

Op zondag 27 november komen we als gemeente bij elkaar om allen te gedenken die ons in dit kerkelijk jaar zijn ontvallen. Twee gedichten/gedachten:

 

STERFBED

 

Mijn vader sterft; als ik zijn hand vasthoud,

Voel ik de botten door zijn huid heen steken.

Ik zoek naar woorden, maar hij kan niet spreken

en is bij elke ademtocht benauwd.

 

Dus schud ik kussens en verschik de deken,

waar hij met krachteloze hand in klauwt;

ik blijf zijn kind, al wordt ik eeuwen oud,

en blijf als kind voor eeuwig in gebreke.

 

Wij volgen één voor één hetzelfde pad,

en worden met dezelfde maat gemeten;

ik zie mezelf nu bij zijn bed gezeten

 

zoals hij bij zijn eigen vader zat:

straks is hij weg, en heeft hij nooit geweten

hoe machteloos ik hem heb liefgehad.

Jean Pierre Rawie

Uit: onmogelijk geluk, Bert Bakker

 

Vleugellam

 

Vleugellam

soms zó moe gedacht –

maar met jou

mijn lief

ontstijg ik

alle zwaartekracht

OekeKruythof

 

ADVENT

 

Verwachting

De Koning komt

Feest

Dromen

Toekomst.

 

Vanaf 4 december 4 zondagen lang, bereiden wij ons voor op de komst van Gods Zoon. Dromen van Zijn Rijk dat komt.

Ter voorbereiding eens iets geheel anders. Wieger  - Beatlefan -  gaf ons het lied IMAGINE.

Zie tekst en uitleg op de volgende pagina.

 

 

 

Imagine. (Beatlefan Wieger van der Weerd naar John Lennon)

 

Lennons droom van het Koninkrijk van God.

 

Schokkende televisiebeelden komen voorbij. Weer een ramp. In Londen, in Marseille, in de Verenigde Staten…

We zijn geschokt. Het zal noot wennen. Maar altijd speelt er iemand een lied van Hoop. Een lied van Hoop op Vrede. Eens zal het Vrede zijn. Stel je dat eens voor. John Lennon zong er ook over en wereldwijd wordt het nog steeds gezongen. Het is mijn nummer één. Stel je eens voor dat…Stel je eens voor dat er geen hemel is en geen hel. Stel je eens voor dat alle mensen daar vandaag leven.

Stel je eens voor dat er geen grenzen zijn. Dat is toch niet zo moeilijk. Geen doel om te voor te doden of voor te sterven, geen godsdienstoorlogen, iedereen leeft in vrede met elkaar.

Misschien vind je mij een dromer, maar ik ben niet de enige. Ik hoop dat jij je op een dag bij ons aansluit en de wereld echt één zal zijn.

Stel je eens voor dat er geen bezittingen zullen zijn, ik denk dat je dat niet kan. Geen hebzucht en honger, maar we zijn een grote familie, zo dat iedereen gelijk is en alles wordt gedeeld.

Je mag best van me zeggen dat ik een dromer ben, maar ik hoop dat jij je op een dag bij mij, bij ons, aansluit.

 

Imagine

 


Imagine there's no heaven

It's easy if you try

No hell below us

Above us only sky

Imagine all the people

Living for today...

 

Imagine there're no countries

It isn't hard to do

Nothing to kill or die for

No religion too

Imagine all the people

Living live in peace...

 

You may say I'm a dreamer

But I'm not the only one

I hope someday you'll join us

And the world will be as one

 

Imagine no possessions

I wonder if you can

No need for greed or hunger

A brotherhood of man

Imagine all the people

Sharing all the world...

 

You may say I'm a dreamer

But I'm not the only one

I hope someday you'll join us

And the world will live as one.


 

 

De toneelmeester

 


Vanochtend

 

toen ik opstond

was het buiten grijs

overal waar ik keek

grijs

de nacht had onverzadigbaar

alle kleur opgeslokt

 

Toen sprak de dag:

heden ben ik niet bij machte

de coulissen op te trekken

de nacht is mij de baas

tenzij, tenzij

jijzelf de toneelmeester wordt

ja, jijzelf

 

Aangemoedigd

ging ik aan de slag

opende mijn trukendoos

reeg een slinger van

vrolijke herinneringen

zette Vivaldi op

en zie

langzaam, langzaam

kwam de kleur terug

trok de mist op –

 


OekeKruythof

 

Leef en lees toe naar Kerst met het NBG-adventsrooster

 

December. Een feestelijke maand met eerst chocoladeletters, dan kerstkransjes en we sluiten af met oliebollen. Er valt heel wat te vieren en te gedenken!

 

Voor veel christenen is het ook een tijd van verwachting; de komst van Jezus op aarde. De eerste adventskaars brandt op zondag 3 december. Op 24 december branden ze alle vier en een dag later vieren we de geboorte van Jezus, het ‘Licht voor de wereld'.

 

Elke dag een bijbeltekst

Doe mee met het adventsleesrooster van het NBG en begin elke dag met de Bijbel. Een waardevolle mogelijkheid om alleen of juist samen bewust toe te leven naar Kerst. Het rooster is samengesteld door bijbelwetenschappers van het Nederlands Bijbelgenootschap en het thema is: een nieuw begin.

Aanmelden kan via debijbel.nl/advent.

Vanaf 3 december krijg je dan dagelijks per mail een bijbeltekst met een korte toelichting en een open vraag. Op de adventszondagen is er steeds een overdenking aan het rooster toegevoegd.

 

KIJK OP DE WERELD

                VLUCHTELINGENWERK

 

Bericht uit de bbb+ in Groningen, over overleven en hoop op menselijkheid. (bbb = bed, bad, brood)

 

“Elke nacht zie ik mijn zoon voor me”

 


Hij ijsbeert al een paar minuten voor het kantoor heen en weer, stipt op tijd voor de interview-afspraak. Een oudere man, klein van stuk en onberispelijk gekleed. De 73-jarige Droon was in de provincie Kabul een gerespecteerd man. Eigenaar van een succesvol exportbedrijf en gelukkig getrouwd met Bahar (69). Een fijn leven was het, knikt Bahar. Ze heeft zich bij haar man gevoegd, de twee glimlachen even naar elkaar. 

 

Hebben ze kinderen? Het lijkt zo’n onschuldige vraag. Zo’n doodgewone ‘praatje als je nieuwe mensen ontmoet’-vraag: hebben jullie kinderen? De stilte valt in de kamer als een blok. Bahar krimpt ineen, trekt de shawl een beetje voor haar gezicht en zwijgt. Het is aan Droon om het verhaal uit de doeken te doen.

 

“Wij hadden drie kinderen, twee dochters en een zoon.” Hadden. Bahar begint te huilen. Eén dochter is spoorloos, de zoon is dood. Vermoord door de Taliban. In hun eigen huis werd hij doodgeschoten, in hun bijzijn. De Taliban wilden hun dochter meenemen, ze zou aan een van de Taliban-mannen gegeven worden. Uitgehuwelijkt. Het meisje wilde niet. Droon en Bahar hebben hun dochter laten onderduiken, ervoor gezorgd dat ze kon vluchten.

 

Daarop kwamen de Taliban verhaal halen. De familie zou boeten voor deze ongehoorzaamheid. Eerwraak was volgens de Taliban vereist. Vader en zoon werden in hun eigen huis neergeschoten, voor de ogen van moeder. Alleen vader overleefde het. Hij heeft de kogel nog in zijn lijf. De pijn is een dagelijkse herinnering aan de moord op hun zoon. Niet dat dat nodig is, want ze denken alle dagen aan hem.

 

“Elke nacht zie ik mijn zoon voor me”, zegt Bahar, “elke nacht ben ik wakker met hem”. Droon raakt haar even aan. Ik moet denken aan de woorden van Koning Willem-Alexander in het interview met Wilfried de Jong, over zijn moeder en het overlijden van Friso: “En dan zie je wat het met een moeder doet als ze haar kind kwijtraakt.” Ze is stuk. “Ons leven is kapot”, zegt ze.

 

Om te overleven vluchtten ze uit Afghanistan. De eerwraak was nog niet volledig ingelost, immers. De IND gelooft hen niet, daarom kregen ze geen vergunning om hier te blijven. Volgens de IND zou hun leven in Afghanistan geen gevaar lopen. Droon en Bahar weten zeker van wel. Zij kennen de Taliban. De Nederlandse overheid heeft al geprobeerd om hen uit te zetten naar Afghanistan, maar kreeg het benodigde papierwerk niet geregeld. Dus werd het echtpaar op straat gezet.


 

Hij is aan zijn hart geopereerd, staat onder behandeling bij een cardioloog en heeft COPD. Van zijn longen functioneert nog maar een kwart. “De IND heeft ons in de steek gelaten”, zegt Droon, “ze hebben ons leven nóg moeilijker gemaakt. Op straat leven… wij waren respectabele mensen.” Hij kijkt vertwijfeld. Ze zijn INLIA eeuwig dankbaar voor het feit dat ze nu onderdak hebben en toegang tot medische hulp.

 

De juridische afdeling van INLIA kijkt of het echtpaar op medische gronden alsnog in Nederland mag blijven. Droon: “Wij hopen op menselijkheid bij de autoriteiten.” Het is, zegt een collega naderhand, een hoop die we in Nederland mogen koesteren.

 

 

ANDER NIEUWS

Inzameling afgeschreven computerapparatuur

DONEER UW AFGESCHREVEN APPARATUUR VOOR ST. PRESENT HOLLANDS KROON.

U kunt dit afgeven bij het Arker Boetje in Middenmeer tijdens de openingstijden of bellen met de coördinator Anja Kempeneers. Mobiel 06-37278921

 

NBG en EO maken Bijbel voor dagelijks leven

Vanaf vandaag verkrijgbaar: het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) en de Evangelische Omroep (EO) presenteren gezamenlijk ‘Bijbel Dichtbij’. In deze editie van de Bijbel in Gewone Taal staan duizenden toelichtingen en toepassingen die lezers helpen om dagelijks de Bijbel te lezen.

‘Uit ons recent gepubliceerde onderzoek naar het bijbelgebruik in Nederland blijkt, dat veel bijbellezers behoefte hebben aan handvatten waarmee ze de Bijbel beter kunnen begrijpen en toepassen in hun leven’, zegt NBG-directeur Rieuwerd Buitenwerf. ‘Daarom geven we in Bijbel Dichtbij in eenvoudige taal achtergrondinformatie en toepassingsmogelijkheden bij de bijbeltekst. In Marcus 4 bijvoorbeeld vertelt  Jezus het verhaal over het zaad en vergelijkt hij sommige mensen met zaad dat tussen het onkruid valt. Daarbij geven we stof tot nadenken mee: “Net als onkruid je tuin kan overwoekeren, kunnen zorgen over de dagelijkse dingen je  leven gaan beheersen. Volgens Jezus ben je dan net als een plant die verstikt wordt”. En als toepassingsmogelijkheid wordt de vraag gesteld: “Over welke dagelijkse dingen maak jij je veel zorgen?” Zo kunnen lezers meer in hun bijbel ontdekken én de relevantie ervan voor hun dagelijks leven ervaren.’


Samenwerking

De doelstellingen van NBG en EO komen in deze bijbeluitgave bij elkaar: de Bijbel dicht bij mensen brengen (NBG) en het verlangen om verhalen te vertellen over geloven en het volgen van Jezus (EO). Aan Bijbel Dichtbij hebben bijbelwetenschappers, theologen en voorgangers uit verschillende kerken meegewerkt. Deze bijbeleditie bevat allerlei extra materiaal: thematische inleidingen bij elk bijbelboek, honderden kaderteksten met achtergrondinformatie en duizenden toepassingsteksten in de vorm van een gedachte of een vraag. Verder staan er landkaarten en themapagina’s in en doorverwijzingen tussen onderling gerelateerde bijbelteksten. Bijbel Dichtbij verschijnt bij uitgeverij Royal Jongbloed, kost € 45,- en is vanaf vandaag verkrijgbaar bij de boekhandel.

 

 

 


 

GESCHIEDENIS VAN DE GEREFORMEERDE KERK VAN KOLHORN

 

In het voorgaande volgden we de ontwikkeling van de Gereformeerde Kerk van Kolhorn.

We schrijven inmiddels 1937. Er zijn plannen om een eigen pastorie te bouwen. Plaats: Ansjoviskade te Kolhorn.

 

Een meneer Goudswaard krijgt opdracht een ontwerp te maken van een huis dat f. 4.000,-- mag kosten en daarna biedt een bouwondernemer aan een pand te bouwen voor f. 4.460,--. Goudswaard adviseert daarop in te gaan.

Zelf wordt hij met het toezicht belast en krijgt daarvoor f. 40,--.

®

Voor f. 3.000.-- zou een hypotheek verstrekt worden door een Pensioenfonds van de firma Sluis en Groot uit Enkhuizen tegen een rente van 4 %. De IJsselmeer deputaten zegden f. 1.000,--  toe mits de Generale Synode dat goedkeurde.

 

Het werd ook dik tijd; donkere wolken drijven boven Europa. De tweede wereldoorlog staat voor de deur.

Bij het verlenen van de bouwvergunning werd reeds genoteerd, dat hij de innodatie de kerk gevorderd zou kunnen worden voor woningen. In dat geval zou de Herv. kerk toestemming worden gevraagd daar "om beurten diensten te mogen houden.

 

In mei 1940 ging het gordijn naar beneden; de oorlog breekt uit. Het leven wordt veel duurder.

De predikant, inmiddels getrouwd , krijgt een salarisverhoging van f. 150,-- per maand naar f. 166,-- Het kostersechtpaar krijgt voortaan nàást vrij wonen nu f. 1,-- per week.

In 1941 blijkt naast de pastorie nog een stukje bouwterrein te koop. Besloten wordt dat te doen voor f. 1.575,--. Een lening was weer nodig maar 't kon dicht bij huis blijven, want een broeder uit de gemeente kon daarvoor zorgen.

 

In mei 1941 wordt het comité Samenwerkende Kerken opgericht. Vijf kerken te weten: Broek op Langedijk St. Pancras, Heerhugowaard, Noord Scharwoude en Kólhorn zouden proberen een hulpprediker aan te trekken voor dat werk. (Vroeger was dat Evangelisatie Langereis en omstreken, waar evangelist Pos had gewerkt.)

 

Nu door de oorlog veel mensen van eigen huis verdreven op terrein van Kolhorn wonen, is er in Wieringerwaard bij een particulier ook 's avonds gelegenheid Gods woord te horen.

 

Den Helder was voor een deel ontvolkt en Scherpenzeel stond onder water. Daar vandaan wonen er hier wat mensen.

De predikant kreeg er zoveel werk bij, dat in december 1941 het traktement van f 2.000,-- per jaar wordt verhoogd met 10%.

In diezelfde maand is er ook sprake van een vacature. De kosteres is overleden en daarvoor in de plaats wordt aangesteld het echtpaar Visser. Het staat nergens in de notulen beschreven, maar het is schrijver dezes genoegzaam bekend.

De vergoeding voor de koster is bepaald op vrij wonen en f. 1,-- per week met de toezegging, dat de kosterswoning zo goed mogelijk zou worden opgeknapt en als de oorlog voorbij was, zou er toch een nieuwe kerk en kosterswoning worden gebouwd op het terrein naast de pastorie. Dat kon hooguit 2 jaar duren.

In maart 1942 betrok de koster zijn woninkje en in september van datzelfde jaar werd de kerk door de Duitse Wehrmacht gevorderd om dienst te doen als kazerne Het meubilair werd afgebroken en buiten op een hoop gesmeten. Banken ,'stoelen, preekstoel en orgel alles werd verwijderd en 40 soldaten namen hun intrek in het bedehuis EbenHaezer.

In de consistorie huisden nog 4 onderofficieren. De hogere leden van de Wehrmacht installeerden zich bij burgers in huis.

De predikant kreeg ook zo'n hoge te herbergen.

 

Gelukkig kon de inventaris worden ondergebracht bij een broeder in de Wieringermeer en daar stond of liever gezegd, dreef het 3 jaar later. De Duitsers lieten de Wieringermeer onder water lopen.

 

In 1943 wordt het predikantstraktement verhoogd tot f. 2.400,--. Een kandidaat die in die dagen een zondag kwam preken kon f. 17,50 ontvangen; dan mocht hij zelf nog zijn reisgeld betalen.

 

De mannen broeders zochten nu voor de kérkdiensten contact met de Hervormde gemeente. Dat gebouw werd beschikbaar gesteld voor een redelijke huurprijs met om de beurt de diensten in overleg. Maar de gereformeerde broeders en zusters behoefden nooit op een warme stoel te zitten. Er kwamen zondags 7 tot 10 mensen bij de Hervormde diensten ( 3xin de maand). Bij de Gereformeerden kwamen er zondags 10x zo veel ( 9 diensten per maand.)

Voor het houden van catechisatie etc. werd een kippenboet gehuurd. Vergaderingen van de kerkenraad moesten bij een broeder thuis gehouden worden.

In december 1942 werd een bouwcommissie benoemd voor de bouw van een nieuwe kerk. Met intekenlijsten werd wijk voor wijk bezocht. Voor zover bekend, zijn in Nederland maar 2 kerken door de Duitsers bezet en laat Kolhorn daar nu net bij zijn.

Vergoeding kreeg men niet.

 

Een bijzonder voorval mag ook nog wel even worden vermeld. 't Was april 1943, kerkdienst zondagmorgen in de grote kerk, zoals dat heette. Ds.Visch op de kansel, de koster in z'n bankje bij de deur. Zachtjes gaat de deur open en o schrik, een Duitse militair. Was kommt die machen! De luisterende broeders en zusters zijn zodanig in de war gebracht, dat er niet de minste aandacht meer is voor de predikant. Maar de militair bleek geen kwade bedoeling  te hebben. Hij begon zijn Mohammedaanse rites uit de voeren en dat kon niet zo meende de dominee. De koster kreeg een tip de gelovige man buiten de deur te werken. Men zong wel braaf Ps. 87: De Filistijn, de Tiriër de Moren, zijn binnen U o Godstad voortgebracht, maar die vlieger ging niet op met deze uit Mongolië afkomstige Duitse militair.

De man voldeed gewillig aan het verzoek en verliet het kerkgebouw, maar na afloop van de dienst bleek pas welk een eerbied hij betrachtte bij het dienen van zijn God. Hij lag geknield in het portaal met zijn hoofd op de stenen om in zijn angst en nood te bidden tot Allah.

Diep beschamend voor ons allen, die vaak al morren als de banken niet lekker zitten om onder de preek een dutje te doen.

 

Half het jaar 1943 wordt voor het eerst melding gemaakt dat f. 47,16 ( van het Duitse leger) is ontvangen voor 't gebruik van het kerkgebouw. Voor de te bouwen nieuwe kerk is in eigen gemeente f. 1.117,25 bijeen gebracht.  De morele steun van de Classis werd ook toegezegd, zodat nu landelijk een collecte-aanvrage werd toegestaan.

 

In augustus 1943 werd het weer touwtrekken om het terrein Nieuwe Niedorp dat bearbeid werd vanuit Kolhorn. Noord-Scharwoude liet zijn rechten daarop ook gelden en kreeg gelijk.

 

De plannen om een dominee of hulpprediker te beroepen voor het terrein van de vijf samenwerkende kerken kreeg ook vaste vorm. De begroting daarvoor was f·3.850,-- waar afging f. 2.500,-- traktement zonder vrij wonen. Kolhorn zal daarvan per jaar f. 200,-- bijdragen. Plannen maken in de oorlog ging nog wel maar ze uitvoeren ging veel moeilijker.

 

Het potje voor de nieuwe kerk groeide door. Een collecte uit de Wieringermeer bracht f.863,66 op. Maar de gemeente werd weer kleiner, want Nieuwe Niedorp was niet het enige terrein dat van Kolhorn af wilde.

Ook aan de Oostkant vroegen de gezinnen, die in de Wieringermeer woonden om naar de kerk ván Middenmeer te mogen, maar dat kwam in 1946 pas tot stand.

 

Landelijk komt er ook weer een scheuring door uitspraken van Prof. Schilder en Greidanus en dat grijpt nog dieper in 't hart van de .kerk. Ook de Classis Alkmaar verliest veel leden en ook enkele predikanten. De gereformeerde Kerk in Hersteld Verband heeft zich niet lang kunnen handhaven. Zij loste zich grotendeels op in de Hervormde kerk, waar die rechtzinnig was en ook enkelen sloten zich aan bij de kerk waarvan ze afkomstig waren.

 

Op Texel bijvoorbeeld kwamen ze met kerkgebouw incluis terug. Het kerkgebouw is later verplaats naar Den Burg De nieuwe afsplitsing noemde zich Gereformeerde kerk onderhoudende art.31 der kerkorde.

Via de burgelijk rechter zijn er wel processen geweest aan wie de bezittingen toekwamen. Zo is het wel gebeurd dat de bestaande Gereformeerde Kerk en leden en ook de kerk kwijtraakten. Hele families werden uiteen gescheurd door uitspraken van een paar professoren, waarvan de kerkleden nauwelijks onderscheid hadden.

 

Kolhorn heeft geen veer gelaten. De predikant Ds. Vish stond pal achter de Generale Synode In Kolhorn had men weer andere zorgen. Het kerkgebouw was na de bezetting in 1943 zodanig achtergelaten, dat het eerst grondig gerestaureerd moest worden, maar hout om nieuwe vloer te leggen was er niet te krijgen.

Het lokaaltje achter de kerk is nog een poosje bewoond geweest door mensen uit Den Helder, die geëvacueerd waren.

 

Tot zover deze aflevering.

In het volgende nummer  horen we meer over de komst van een evangelist

 


 

CONTACT MET DE KERK

 

 

Naam

Adres

 

Plaats

Telefoon

Predikant.

Ds. J.A.A. de Boer

Bosstraat 95

1731 SC

Winkel

0224-541372

 

E-mail:

                               jaa@quicknet.nl

Voorz.kerkenraad

Siep Rienstra

Heerenweg 204

1768 BK

Barsingerhorn

0224-531611

 

E-mail

                               rienstra.siep@gmail.com

Scriba

Loes van der Weerd

Barsingerweg 34

1766 GE

Wieringerwaard

0224-221707

 

E-mail

                               loes_hogeweg@hotmail.com

Koster: Lucaskerk

Thea Huizenga

e-mail:info.lucaskerk@gmail.com

06--57243786

Kerkgebouw

Lucaskerk

Dorpsstraat 177

1731 RE

Winkel

0224-542112

 

ADRESSEN KERKELIJKE ACTIVITEITEN:

Diaconie

Contactadres:

Post adres:

Dorpsstraat 177

1731 RE

Winkel

0224-542112

Marijke Groen

Dorpsstraat 199

1733 AJ

Nw. Niedorp

0226-753661

Kerkrentmeesters

Peet van Damme

Rijdersstraat 18

1735 GD

’t Veld

0226-427432

Lucaskoor

Anyke Rienstra

Heerenweg 204

1768 BK

Barsingerhorn

0224-531611

Winkel op Zondag

Mirjam van Splunter

Jeannette Oudejans

Westfriesedijk 5

Omloop 42

1732 NW

1733 LJ

Lutjewinkel

Nw. Niedorp

0224-531910

0226-410848

Preekvoorziening

Loes v/d Weerd

Barsingerweg 34

1766 GE

Wieringerwaard

0224-221707

‘Inspiratie’….

Tiny van Splunter

Westfriesedijk 11

1731 NX

Winkel

0224-541376

Kindernevendienst

Anyke Rienstra

Heerenweg 204

1768 BK

Barsingerhorn

0224-531611

Oppas regeling

Marijke Groen

Dorpsstraat 199

1733 AJ

Nw. Niedorp

0226-753661

Missionaire werkgroep

Anneke Goudswaard

Tulpenlaan 16

1731 WC

Winkel

0224-542705

Boekentafel

Tiny van Splunter

Westfriesedijk 11

1731 NX

Winkel

0224-541376

Kerkbrief

Wieger van der Weerd

Barsingerweg 34

1766 GE

Wieringerwaard

0224-221707

Ledenadministratie

Joke Peet

Dr.de Boerstr. 13

1733 VK

Nw. Niedorp

0226-413120

Penningmeester

Ad de Graaf

Goudrenet 2

1731 WJ

Winkel

0224-754131

Administratie financiën

Annelies Rustenburg

Boerensluisweg 1

1732 NP

Lutjewinkel

0224-531253

                Gaat u verhuizen?

                               Wilt u zich laten in- of uitschrijven?

                                               Is er een kind bij u geboren?

                                                                                                                                             Laat het de kerk weten!

 

REKENING NUMMERS.

 

Vrijwillige kerkelijke bijdrage

Banknummer.      NL98 RABO 030.56.01.156

t.n.v. Protestantse Gemeente Winkel e.o

Zending

Banknummer:      NL02 RABO 030.56.06.182

t.n.v. zending. winkel

Diaconie

Banknummer.      NL50 RABO 030.56.02.020

t.n.v. diaconie Protestantse Gemeente Winkel

Kerkbrief

Banknummer.      NL98 RABO 030.56.01.156

t.n.v. Protestantse Gemeente Winkel  e.oovv Gift kerkbrief

 

Website:            www.lucaskerkwinkel.nl             kopij aanleveren via E-mail: gupiboonstra@quicknet.nl

 

Redactie Winkel op Zondag:     Mirjam van Splunter          vansplunter@hetnet.nl

                                                               Jeannette Oudejans           jeannette.oudejans@quicknet.nl

 

Kopij voor het volgende nummer: inleveren voor Woensdag 6 december.  Kerstspecial

                Aan de lezers de vraag om een kerstgedicht, lied, verhaal etc aan te leveren. Redactie maakt een selectie

Redactie:

Siep Rienstra

, Wieger van der Weerd, Jan Andries de Boer en

Piet Groen

Redactie adres: Lucaskerk, Dorpsstraat 177, 1731 RE Winkel

Redactie telefoon: Wieger van der Weerd 0224-221707.     E-mail Wieger van der Weerd:   wvdweerd@wxs.nl

Lay-out Siep Rienstra,  Stencilwerk: Karel Goudswaard

In elkaar zetten van de kerkbrief: Karel Goudswaard