We weten allemaal dat het kan. Ineens slaat het toe. Iemand krijgt de geest. Ik schrijf het hier nog even met een kleine letter. Ineens ziet iemand het helemaal voor zich en hij, zij, raakt er helemaal vol van. En het komt er ook uit: geïnspireerde, enthousiaste taal, vol kleuren en vergezichten. En hij weet het over te brengen. Wie hem hoort spreken begint de kleuren en vergezichten zelf ook te zien. Er raakt een hele groep mensen als het ware in vuur en vlam. Er wordt een verbazende hoeveelheid energie ontketend. Mensen worden ‘communicerende vaten’. Ze communiceren, verstaan elkaar, en steken elkaar aan. Een beetje zoals dat gaat in een computer, als twee of meer processoren met elkaar worden verbonden: dan kan de rekenkracht van die processoren bij elkaar worden opgeteld. Als dat bij mensen zo gaat, dan mag je misschien zelfs wel spreken van zich vermenigvuldigende creativiteit.

 

Jullie zonen en dochters zullen profeteren,

oude mensen zullen dromen dromen

en jongeren zullen visioenen zien. (Joël 3:1)

 

Ik schreef het woord ‘geest’ nog even met een kleine letter. Dat is omdat niet elke uitbarsting van enthousiasme en geestkracht een hemelse bron heeft. De man met het nare snorretje uit Braunau wist ook een enorm enthousiasme los te maken bij de mensen die hij toesprak. Hij schilderde hen vergezichten voor, waarvan ze in vuur en vlam raakten. Mensen die door bijvoorbeeld werkloosheid weinig reden hadden om optimistisch te zijn over de toekomst, werd weer een perspectief geboden.  Nooit vergeet ik de beelden van Hitler, die een triomf­tocht maakt door de straten van Berlijn, terwijl een dolenthousiaste menigte hem toejuicht. Vooral zie ik het jongetje voor me, die in een paal was geklommen, op een straatnaambord zat, en zwaaide alsof het de Messias in persoon was die voorbij ging.

 

Als mensen kunnen we erg enthousiast worden. Wat gebeurt er in een straat die de Postcodeloterij heeft gewonnen? Ik heb het nooit meegemaakt, maar ik denk dat het daar erg vrolijk toegaat. Behalve bij mensen als wij, die niet meedoen; die krijgen even iets lastigs te verstouwen. Wie geld krijgt, heeft mogelijkheden en mogelijkheden hebben is fijn. Het punt is dat we op de wereld samen zijn en de beschikbare middelen op de een of andere manier samen moeten delen. Daarbij speelt het recht van de sterkste (wie heeft het meeste talent, wie slaagt erin de beste baan te bemachtigen); geluk speelt er een rol in (op welke postcode valt de prijs, en wie deed er mee?) en er zijn vast nog wel andere factoren ook.

 

Waar ik erg blij om ben is dat mensen niet alleen enthousiast kunnen worden als er iets gebeurt waardoor hun persoonlijke omstandigheden verbeteren. Waarbij, als iemand financieel aan de grond zit en daar komt verbetering in en diegene wordt daar blij van - uiteraard. Het is ellendig om de eindjes aan elkaar te moeten knopen. Maar deze dingen zijn wel tricky, want het is precies dat waar populistische politici op inspelen. Op het concurrentiegevoel en dat er andere partijen zijn die ruimte of geld innemen dat daardoor voor jou niet beschikbaar is. Op een onrechtvaardigheidsgevoel van ‘dat klopt toch niet? Die krijgt dat wel en ik niet, en hij hoort hier niet eens!’

 

Wat is het dan prachtig dat mensen ook in vuur en vlam kunnen raken van de liefde! Dat mensen de Geest krijgen met een hoofdletter, waardoor de kracht van het Evangelie over ze komt. Dat de Geest ze doet zien wat er gebeurt als mensen gaan leven vanuit de waarden van Jezus. Dat ze gaan zien wat er kan gebeuren als de Liefde werkelijk vrij spel krijgt! God is liefde, zegt Johannes, en ieder die liefheeft is uit God geboren en kent God.

In de Paasnacht kuste de Allerhoogste zijn vermoorde Zoon wakker. Hij, die het gezicht was van Gods liefde en zijn handen en voeten, zijn hart en zijn stem, werd opgewekt uit het graf. In dat gebeuren is al onze hoop gelegen. Zonder dat moment, waarop het licht opnieuw binnenkwam in onze duisternis, was er geen hoop geweest. De Hemelvaartsdag maakt zichtbaar welke plaats Jezus heeft in het bestaan. Hij zit aan Gods rechterhand, wat betekent dat zijn weg de weg is. Zijn wil is de hoogste wet. Het betekent dat er in hemel en op aarde niets is dat boven de Liefde gaat. Zelfs betekent het dat er niets is dat waarde heeft, als het niet vervuld is van Liefde als diepste kracht, lees 1 Korintiërs 13 er nog maar eens op na. Op de Pinksterdag was het de Geest van

Liefde die hele groepen mensen gelijktijdig inspireerde en het licht deed zien.

 

‘Allyouneed is love’ - dat hebben de Beatles heel goed gezien.

 

Het is bijzonder dat we als mensen van heel verschillende dingen enthousiast kunnen worden. We kunnen enthousiast worden als onze eigen situatie verbetert (of als iemand ons voorspiegelt dat dit kan gebeuren). En we kunnen enthousiast worden als we gaan zien dat het hele leven op aarde op een ander plan kan worden gebracht.

 

Toen Jezus afscheid nam van zijn leerlingen om ten hemel te varen, zei Hij dat zij moesten wachten tot de heilige Geest PINKSTEREN

zou worden uitgestort. Zij moesten wachten. Het is goed om actief te wachten. Om te verwachten. Om te bidden dat ook wij de Geest zullen mogen ontvangen. Of dat het enthousiasme dat wij er eerder voor hadden gehad zou worden voorzien van nieuw vuur. Het bijzondere is dat we dan ook alle kans hebben om dit te ervaren. Want als we als gemeente samenkomen in de kerk op de Pinksterdag, dan zijn de omstandigheden bepaald gunstig. Wij zijn samen. We bidden samen. Voor zover we niet puur in onze eigen belevingswereld blijven hangen, maar ons gebed weten te beleven in de verbondenheid van het nu, worden we één van geest (als het zo mag zijn).

 

Er is geen grotere kracht dan die van de liefde. De liefde doet ons kijken naar elkaar. De liefde bevrijdt ons uit onze eenzaamheid van bevrijdt ons van onze beperkte blik. Als wij leven uit de liefde, dan schijnt de zon. Ik wens u (en mezelf ook) een heel mooie Pinksteren!

IN EN OM DE LUCASKERK


 

HET ROOD VAN PINKSTEREN


 

Doorgaans worden de nieuwe ambtsdragers bevestigd in de dienst op Eerste Pinksterdag. Dat, immers, is het feest van de uitstorting van de heilige Geest en die kracht is het, waarin onze ambtsdragers hun taken uitvoeren.

Op het moment dat ik dit schrijf is nog niet zeker of de wisseling van de wacht ook dit jaar met Pinksteren zal zijn. Dat heeft ermee te maken dat de één, die heeft toegezegd, met Pinksteren niet kan, en dat we bij de ander nog niet zeker zijn. In feite geeft dat niet, want bevestiging ambtsdragers staat altijd in het teken van Pinksteren. Dat zien we bijvoorbeeld aan de liturgische kleur. Die is rood met Pinksteren. Dit rood staat voor twee dingen. Het staat voor de

 

hartstocht en het vuur, die er ontstaan als wij echt geraakt zijn door de heilige Geest. Dan gáán wij voor het Evangelie. Maar het staat ook voor het bloed. Ingaan op Gods roepstem kan je als mens in omstandigheden brengen, waarin je, net als Jezus, weerstand ontmoet. Zoveel weerstand, eventueel, dat het je onder omstandigheden je leven kan kosten. Daarmee is het rood ook het rood van het martelaarsbloed.

Ook bij bevestiging ambtsdragers is de kleur rood, ongeacht de tijd van het kerkelijk jaar. En als iemand zijn of haar geloof belijdt, ook dan is rood de kleur. En het is de kleur op Goede Vrijdag, toen het inderdaad het bloed van Jezus zelf was, dat vloeide.

 

Jan Andries de Boer


 

WISSELING VAN DE WACHT


Op dit moment kunnen we dus nog niet melden wie er bevestigd zullen worden en ook niet wanneer dat zal gebeuren. Het zal in elk geval spoedig zijn, misschien 23 juni. Wel weten we wie er aftreden. Als pastoraal ouderling treedt af Sonja Verhulst-Wegman. Haar wijk was Wijk 4, een deel van Winkel. Sonja valt op door een krachtig en eigenzinnig geloof. Samen met haar man Evert is zij heel bewust lid van de Lucaskerk, omdat het protestantse leven hier in de omtrek door de band genomen tamelijk vrijzinnig is en dat niet hun kleur is. Vier jaar lang heeft zij als zij dienst deed de gemeente op haar eigen manier welkom geheten en ons ‘een hartverwarmende dienst’ toegewenst. In de vergaderingen liet ze duidelijk merken wat ze ergens van vond. Er zijn twee diakenen die aftreden. Louise van Splunter-Gootjes heeft er acht jaar op zitten. De laatste jaren was ze tevens lid van de Taakgroep Eredienst. Dat was ze namens de diaconie, maar dat blijft ze nog even doen. De combinatie diaconie - eredienst was met name belangrijk toen we met elkaar spraken over het Avondmaal, wat de afgelopen tijd geregeld het geval was. Louise heeft een heel eigen inbreng, maar ik weet zomaar niet hoe die te typeren. Minstens hoort het woord ‘zorgvuldig’ erbij. En dat ze hart heeft voor de zaak. Ze heeft gezegd dat het goed was voor haar geloof om als ambtsdrager met het geloof bezig te zijn. Dan Piet Boonstra. Hij heeft er zelfs twaalf jaar op zitten. Hij vond het bezwaarlijk dat hij met Guda elk jaar een hele periode de hort op was. Tegelijk was hij de maanden dat hij wel thuis was eens te meer beschikbaar. Waarom is hij zo lang actief geweest? Hij is erg blij bij deze gemeente te horen en als je erbij hoort, moet je ook bijdragen. Helemaal waar, Piet! En wat fijn dat de moeilijke tijd die aanbrak toen je die diagnose kreeg langzamerhand wat verder terug in de achteruitkijkspiegel begint te liggen! Zoals dat meestal het geval is bij diakenen: Louise en Piet verrichtten hun diaconale taken vanuit sociaal gevoel: het is fijn wat voor een ander te kunnen betekenen. Tenslotte is daar Peet van Damme. Kerkrentmeester is hij al sinds mensenheugenis. En hij mag zijn ambt nu dan gaan neerleggen (na 13 jaar!), maar hij blijft actief, want niemand is zo goed op de hoogte van bijvoorbeeld het grondgebeuren als Peet, en hij blijft voor het college van kerkrentmeesters beschikbaar voor bepaalde taken. Peet zat destijds ook in de beroepingscommissie en speelde een belangrijke rol bij de aanschaf van de nieuwe pastorie. Ook was hij het die namens ons allen omging met het moeilijke dossier dat met de fraudezaak ontstond. Gelukkig hoeven we zijn inzet en onderkoelde humor niet te gaan missen.

En dat geldt natuurlijk ook voor de anderen. Want het ambt neerleggen is heel wat anders dan de kerk verlaten. We blijven elkaar tegen komen, we blijven verbonden. Graag wil ik jullie hartelijk danken voor al jullie inzet!


Jan Andries de Boer

IN MEMORIAM

 

In memoriam Clara Jacoba de Breuk-Bos (29 augustus 1936 - 23 april 2019)


Direct na Pasen, op 23 april, is overleden onze zuster Clara Jacoba de Breuk-Bos. Als Clara Bos werd ze 82 jaar geleden geboren in Uithoorn. Al toen ze 17 was kreeg ze verkering met Ben de Breuk met wie zij 7 jaar later trouwde. Ze zijn op vijf dagen na 59 jaar samen geweest. Ze begonnen hun gezamenlijk leven op de boerde­rij van haar vader in Uithoorn. In het gezin waarin Clara opgroeide was namelijk de enige mannelijke nazaat, Izaäk, door een ongeluk op het land omgekomen. Na deze gebeurtenis was het gezinsleven in Huize Bos compleet veranderd: moeder werd somber en vader werd ziek en stierf jong. In feite was het een uitkomst dat Ben de boerderij over kon nemen. Vervolgens kregen ze te maken met bestemmingsplannen. Er werd bepaald dat er kassen moesten worden aangelegd op de plaats waar de boerderij stond en ze moesten daar weg. Ze gingen naar Benthuizen, maar ook daar moesten ze weg, want daar moest natuur worden aange­legd. Omdat er hier al familie van haar was neerge­stre­ken (de familie De Heer) zijn ook Ben en Clara hier naartoe gekomen, samen met hun zoon Jan, die hier een eigen stek verwierf. Ze kwamen schuin tegenover elkaar te wonen aan de Waardpolderhoofdweg. Clara gaf structuur aan het leven van haar en haar geliefden door de klok. Wat dat betreft hadden we bij haar uitvaart wel uit Prediker 3 kunnen lezen: ‘alles heeft zijn tijd’. Haar mooiste herinneringen waren de geboortes van Jan in 1962, van Pieter in 1964 en van Annerie in 1968.

In haar latere jaren is ze een paar keer in de buurt van de dood geweest, maar knapte ze elke keer weer op. Dit keer was haar ziekte veel minder opvallend. Het eerste wat wij er hier van merkten was dat ze op zondag 31 maart voortijdig de kerk verliet. De oorzaak bleek te liggen in een nare en ongeneeslijke aandoening. Gelukkig heeft ze niet geleden, maar wel is het allemaal heel snel gegaan. Het feit dat ze ging sterven kon ze goed aanvaarden, ook al be­sef­te ze het niet helemaal. In de dienst hebben we het Paasevangelie gelezen in de versie van Johannes en ons voorgesteld dat Jezus haar aan de andere kant van de streep heeft verwelkomd met het noemen van haar naam, net zoals Hij Maria aansprak bij haar naam, toen Hij was opgestaan uit de dood.  Onze gedachten en gebeden gaan in de eerste plaats uit naar Ben, die nu alleen verder moet. Maar ook naar de kinderen. Moge de nagedachtenis aan hun moeder hun tot zegen zijn.


Jan Andries de Boer

BLOEMEN

De bloemen die iedere week op de liturgietafel staan, gingen de afgelopen tijd naar:

 

14 april:                Mevr. Clara de Breuk in Wieringerwaard

18 april:                Fam. Piet en Guda Boonstra in Hoogwoud

21 april:                Mevr. Karin van der Horst in Kolhorn

28 april:                Dhr. Ben de Breuk in Wieringerwaard

5 mei:                   Mevr. Matty van Liere in Middenmeer

12 mei:                 Dhr. Jan Oostindiëin Winkel

19 mei:                 Mevr. Tiny van Splunter in Winkel

26 mei:                 Fam. Louis Bakker en Thea Huizenga in ’t Zand

30 mei:                 Fam. Gerrit en Janneke Ploeger in Winkel

2 juni:                   Dhr. Eme Kadijk in Middenmeer

 

GEMEENTEAVOND

 

Verslag van de gemeenteavond van de Protestantse Gemeente te Winkel e.o.

gehouden op woensdag 15 mei 2019 om 19.30 uur in de Lucaskerk in Winkel.

 

Aanwezigen:

Dominee                                            Jan Andries de Boer

Ouderlingen                                     Siep Rienstra, Dinie Berends Joop de Heer

Kerkrentmeesters                         Joop de Heer, Peet van Damme. Dirk Huizenga

Diakenen            Piet Boonstra, Louise van Splunter, Gerda Goossens, Pietie Voogd, Dieneke Witte

Scriba                                                   Jeannette Oudejans

Adviseur                                             Annelies Rustenburg

Overige gemeenteleden             19

 


Na een kort welkom aan de op dat moment 28 aanwezigen (een 4-tal gemeenteladen kwamen later binnen op de avond) geeft voorzitter Siep Rienstra het woord aan ds. Jan Andries de Boer. Na de pauze gaan we met elkaar in groepjes praten over “Uitdaging”. Vervolgens geeft hij een korte introductie op het woord “Uitdaging”. O.a. dat een goede preek bestaat uit twee elementen: troost en uitdaging. Tegenwoordig is geloven steeds minder vanzelfsprekend. Er is teruggang in kerkgang. Tijdens een reis naar Jamaica kwam Ds. Jan Andries de Boer bij een kerkje in Kingston. Het doortrekken van de toiletten was daar een probleem vanwege het water. Als reactie kreeg hij te horen “no problem, we have a challenge” of te wel…we hebben geen probleem, maar een uitdaging. Zo hebben wij die ook als gemeente. In de Dikke van Dale staat bij uitdaging: uitnodigen, oproepen, “dwingen” tot reactie. Vervolgens wordt Genesis 12: 1 en 2 gelezen, zingen we Lied 542 onder leiding Alex Peet op het orgel en wordt door Ds. Jan Andries de Boer gebeden om moed, kracht en inspiratie.

 

Jeannette Oudejans leest het verslag voor dat zij heeft geschreven over seizoen 2018/2019. Er zijn geen aanvullingen op het verslag.

 

Anneke Goudswaard doet verslag van de activiteiten van de Missionaire Werkgroep. Ze vertelt over de speciale diensten, het bloemschikken, bid- en dankdag, het verspreiden van de Elisabeth bode, het inzamelen van postzegels en ansichtkaarten en het presenteren van de kerk tijdens het Nazomeren.

 

Tiny van Splunter zou over het Bloemschikken vertellen, maar zij kan niet aanwezig zijn i.v.m. ziekte. Nico Voogd zou iets vertellen over de Taakgroep Eredienst en Pietie Voogd iets over de Kindernevendienst, maar zij zijn nog onderweg i.v.m. een bezoek aan hun nieuwe kleinkind dat eerder deze week geboren is.

 

Annelies Rustenburg geeft een toelichting op de Verkorte Jaarrekening 2018 van het College van Kerkrentmeesters. Dit jaar is er voor het eerst gerapporteerd in het FRIS systeem (financiële rapportage informatie systeem) van de PKN. Vanaf 2020 is iedereen hiertoe verplicht. Wie de uitgebreide rapportage van 24 pagina’s wil inzien, kan dit bij de Kerkenraad aangeven. De verkorte versie zal geplaatst worden op de website van de Lucaskerk. Ondanks de negatieve uitkomst kan toch gesteld worden dat we op de goede weg zijn. De te korten worden tot nu toe ieder jaar gelukkig minder. Jan Buitenhuis en Siep Rienstra zullen de jaarrekening controleren. De Kerkenraad heeft reeds aangegeven dat zij akkoord zijn met de jaarrekening, maar dit zal formeel nog worden vastgesteld.

 

Op de achterzijde van het  Verkorte Overzicht staat het onderdeel “Algemene Gegevens”. Hieruit blijkt dat wij als gemeente 125 belijdende leden hebben en 131 doopleden. De verbazing wordt uitgesproken over de hoogte van de gemiddelde bijdrage (=levend geld; vrijwillige bijdragen EN collecte voor de kerk) per lid. Deze bedraagt gemiddeld Euro 112 en is aan de lage kant.

 

Piet Boonstra geeft een toelichting op het financiële overzicht 2018 van de Diaconie welke is opgesteld door Dieneke Witte. De Diaconie heeft haar verantwoording dit jaar nog niet in FRIS gedaan, waardoor er dit jaar nog administratieve kosten gemaakt moeten worden bij de KKA (Kantoor Kerkelijke Administraties). Deze kosten verdwijnen in 2019 door gemeenteleden de kascontrole te laten doen. Jeannette Oudejans meldt zich hiervoor aan.

Er wordt een vraag gesteld over het verschil van het “levende geld” 2018 vs. 2017. Hierop wordt geantwoord dat dit te maken heeft met het verschil van doelcollecte.

 

Siep Rienstra vraagt of er nog vragen zijn voor de rondvraag. Aangezien er geen vragen zijn, wordt er een korte pauze gehouden.


 

Na de pauze wordt het thema “Uitdaging” verder besproken. Wat zou je missen als de kerk niet meer zou bestaan? Er is weinig aanwas. Hoe zal het zijn over 10 jaar? Waar ligt onze uitdaging?

De aanwezigen opgedeeld in 5 groepen en gaan in gesprek over de volgende vragen:

 

Waar ligt onze uitdaging?

·         Terugloop in leden; meer mensen naar de kerk krijgen is ingewikkeld. Organiseer diensten samen met andere kerken, dit scheelt energiekosten.

·         Elkaar (beter) leren kennen. Betrek nieuwe mensen bij de gemeente.

·         De kerk in stand houden; zorg voor een goede sfeer en wees een ambstdrager.

·         Wees gastvrij en enthousiast; nodig iemand (bijv. je buren) uit.

·         Om vol te houden om (twee)wekelijks naar de kerk te gaan.

 

Waar zit voor jou de uitdaging van het geloof met het oog op onze gemeente?

·         Jongeren en jeugd naar de kerk krijgen is moeilijk.

·         Elkaar steunen waar nodig.

·         Verbondenheid.

·         Actief blijven; aantrekkelijk zijn voor anderen, leef mee.

 

Heeft het woord “roeping” ook te maken met “uitdaging”?

·         Het versterkt elkaar.

·         Roeping is een talent, uitdaging is grens verleggend.

·         Als je de vraag krijgt om ambtsdrager te worden (roeping) kun je dat zien als een uitdaging, ook al zie je dat zelf niet als een talent.

 

Nico en Pietie komen later op de avond toch nog even naar de gemeenteavond en doen verslag van Taakgroep eredienst en Kindernevendienst

 


Nico Voogd legt uit dat de Taakgroep Eredienst een adviesgroep is met afgevaardigden vanuit de diverse groepen; pastoraat, diaconie, kindernevendienst, organisten en kerkrentmeesters. Zij vergaderen eens per 2 à 3 maanden. Heeft u suggesties om te bespreken over de eredienst, dan kunt u deze altijd aandragen.

Pietie Voogd vertelt over de Kindernevendienst. Kinderen tussen de 4 en 12 jaar komen naar de Kindernevendienst. De leiding maakt gebruik van Kind op Zondag voor de vertellingen. In de 40-dagentijd en tijdens Advent is er een project. In de dienst van zondag 7 juli zijn er 3 kinderen die overstappen naar de Jongerennevendienst. Er blijft dan nog een klein groepje van 6 kinderen over. Het komt nu al regelmatig voor dat er geen kinderen zijn voor de nevendienst. De verwachting is dat dit vaker zal gaan gebeuren. Op dit moment bestaat de leiding uit 3 dames. Dit is te weinig. Helaas hebben diverse oproepen niet geleid tot extra aanmeldingen. De leiding gaat in beraad hoe verder na de zomervakantie.

 

De avond wordt om half 10 afgesloten met het zingen van een gebedslied uit de Evangelische Liedbundel lied 175 “Stilte over alle landen”. Na het zingen wordt iedereen uitgenodigd om na te praten onder het genot van een hapje en een drankje.


BEDANKT

Beste mensen.,

Het is al weer een half jaar geleden dat Ben is overleden. Tot mijn schrik ontdekte ik dat ik wel in de Niedorper en in Pewi’s nieuwsblad een bedankstukje heb geschreven, maar dat ik de Kerkbrief helemaal vergeten ben. Terwijl we juist vanuit de kerk ook zo enorm veel steun hebben gekregen tijdens Ben zijn ziekte en ik na zijn overlijden. Beter laat dan nooit  wil ik hierbij iedereen die op wat voor manier en in welke vorm  dan ook hun medeleven en steun hebben betuigd heel hartelijk danken. In het bijzonder de kerk voor de bloemen en  de mooie fruitbak met Pasen. Nogmaals heel hartelijk dank  hiervoor . Al die liefde doet een mens enorm goed.

Met vriendelijke groet Ria Alferink

 

Kindernevendienst

 

Op 7 juli zullen we in de zogenoemde overstapdienst afscheid nemen van Marijn Herder, Robin Oudejans en Milou de Jager. Zij verlaten de kindernevendienst omdat zij de overstap maken naar het voortgezet onderwijs. We hebben gebrainstormd met de ouders van voornoemde kinderen om er een mooie passende dienst van te maken, waar iedereen aan mee kan werken.

 

GEDICHT

Branden, zonder te verbranden,

van vereende vreugde vergezeld,

vuur in hoofd, in hart, in handen,

tongen die vol vuur hebben verteld.

 

Geestdrift, na eeuwen verstreken,

vuur dat voortduurt, vlammende aanspoort,

van Zijn heiligheid doet spreken,

het is de Pinkstergeest die men hoort.

Laneuze, Priscilla

Zie ook: www.gedichtensite.nl

LUCASKOOR

 

Zondag Cantate, dat was 19 mei jl., was voor dit seizoen de laatste dienst waar we aan mee werkten.

Het is u misschien opgevallen dat de groep niet groot was. Door verschillende omstandigheden waren er een aantal leden niet. Maar het is zeer de vraag of we in september weer voltallig kunnen beginnen. Daarom een dringende oproep aan iedereen om het Lucaskoor te komen versterken. U kunt er de hele zomer over na denken en we hopen dat we u zien op onze eerste repetitie op dinsdag 3 sept. om 20.00 uur in de Lucaskerk.

Namens het bestuur, Anyke Rienstra

 

U2-ROCKDIENST IN MUZIEKTUIN SCHAGEN

Op zondag 7 juli kan in de Muziektuin genoten worden van live-muziek van U2. Op de bühne dan de voortreffelijke U2-coverband U2two, waarvan ook kenners vinden dat zij het geluid van de echte U2 uiterst dicht benaderen. Daarbij heeft zanger Sam Kramer een stem, die nauwelijks van die van Bono te onderscheiden is en heeft hij ook de looks, al is hij wel wat langer dan de echte.

 


Inhoudelijk zijn de liedjes van U2 sterk idealistisch van aard, waarbij duidelijk te merken is waar de bron ligt van de inspiratie: in het christelijk geloof. Hun teksten bevatten veel bijbelcitaten en gebedselementen. Dit bracht ‘rockdominee’ Jan Andries de Boer, predikant in Winkel, er al meer dan 13 jaar geleden toe de muziek van U2 in de kerk te brengen. Zijn eerste ‘U2-dienst’ vond in maart 2006 plaats in Broek op Langedijk, waar hij toen dominee was. De dienst trok sterk de aandacht en De Boer werd vervolgens overal in Nederland uitgenodigd om U2-diensten te houden. Al gauw werd de disco-installatie ingeruild voor een echte band. Na een paar jaar samen te hebben gewerkt met U2NL werkt hij intussen al tien jaar samen met U2two. Hun eigen versie van ‘One’ is op YouTube wereldwijd al 4,5 miljoen keer bekeken.

 

Een dienst op een ponton in een gracht van Sneek ter gelegenheid van de Sneekweek was in 2017 de eerste keer dat De Boer en U2two midden in de stad een dienst hielden. De dienst was georganiseerd door de gezamenlijke kerken daar en trok zo’n 1000 enthousiaste bezoekers. Ook zijn ze al diverse keren op Terschelling geweest ter gelegenheid van het Oerol-festival.

 

 

De dienst waarmee ze naar Schagen komen is een nieuwe, die op 8 juni in première gaat in Veenklooster en waarmee ze op 16 juni op Oerol zullen staan en op 11 augustus in Sneek. Het is de zesde compleet nieuwe U2-dienst sinds De Boer ermee begon. Hij heet ‘Vision over Visibility II – En toch…’. Het is een soort vervolg op de derde dienst, die ‘Vision over Visibility’ heette, naar een zinsnede uit een U2-song uit 2009. ‘Vision over Visibility’ is een oproep om bij het maken van onze keuzes het visioen te laten gaan vóór het nu waarneembare. Sinds 2010 is dat wat we in de wereld waarnemen er niet beter op geworden. Het geweld is toegenomen, in de samenleving raken groepen steeds meer van elkaar verwijderd en bijna iedereen is ervan overtuigd dat we steeds heftiger weer zullen gaan krijgen als het roer niet flink omgaat. Maar of dit ook zal gebeuren is de vraag en het aantal mensen dat daar niet in gelooft neemt toe. Dat dit ook een wissel trekt op je geloofsvertrouwen was wat U2 betreft al te merken op hun vorige album ‘Songs of Innocence’. Het nieuwe werk op ‘Songs of Experience’ is een poging om de moed erin te houden of deze te hervinden. Het is nu nog nodiger dan ooit om te blijven dromen - van dingen die kunnen. En dat wel degelijk in de kracht van het geloof. En dat is dan ook de boodschap van deze nieuwe dienst, die gezamenlijk wordt georganiseerd door de protestantse gemeenten van Winkel, Schagen, Zijpe, Krabbendam, Harenkarspel en Callantsoog. Er is een collecte. De toegang is vrij.

Na afloop na praten onder het genot van een kop koffie ( 1,50 per kopje)

 


Zondag 7 juli, 19:00

Muziektuin, Loet 10, Schagen

 

COLLECTE OPBRENGSTEN

 

 

1STE COLLECTE

KERK COLLECTE

3 maart

Diaconie

66,05

 

 

Totaal deze maand:

Euro  260,90

 

10 maart

Veertigdagen  project

56,60

17 maart

Veertigdagen  project

91,45

24 maart

Veertigdagen  project

75,50

24 maart

Deur collecte: Afrika

117,50

31maart

Veertigdagen  project

58,35

7 april

Veertigdagen  project

96,90

 

 

Totaal deze maand:

Euro  253,73

14 april

Veertigdagen  project

69,60

18 april WitteDonderdag

Diaconie

88,--

21 april Pasen

Zending

122,80

28 april

St. Present + gift ( 75 euro)

137,04

5 mei

KIA Noordhulp

47,47

Totaal deze maand:

Euro  192,38

12 mei

Ouderen activiteit

54,50

19 mei

Diaconie

75

26 mei

Diaconie

53,10

 

BARBEQUE

De jaarlijkse barbecue is vrijdagavond 18 juni. Opnieuw bij Joop en Marion de Heer. Iedereen is van harte welkom. In de kerk liggen vanaf Pinksteren de inschrijf formulieren. Daar kunt u ook aangeven wat u mee wilt nemen. U mag u ook opgeven via de email: rienstra.siep@gmail.com. De verwachte kosten zijn 5 tot 7,50 euro per persoon. Kinderen zijn gratis.

 


 

DIACONIE

FRUITBAKKEN PASEN


Ja het waren dit jaar geen fruitbakjes, maar fruitbakken voor mensen binnen onze gemeente die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Dit jaar hebben Piet en Guda de bakken gemaakt en ik heb begrepen dat er in de gehele omtrek geen ananas meer te krijgen was. Er zijn dan ook 15 fruitbakken uitgedeeld na de dienst op paasochtend.


 

 

OUDERENUITJE 80 PLUS


Op vrijdag 21 juni worden alle 80 plussers uitgenodigd om mee te gaan naar de Broekerveiling in Broek op Langedijk. We gaan daar terug in de tijd op de veiling en maken een rondvaart door het Rijk van Duizend eilanden. En natuurlijk is er tijd voor koffie/thee met wat lekkers, voor een sapje/ borreltje en een hapje en voor de onderlinge contacten. Deze middag word aangeboden door de diaconie, er wordt jaarlijks enkele malen gecollecteerd voor het ouderenuitje. Mocht u niet in de kerk komen, een vrijwillige bijdrage tijdens het uitje is ook welkom.

Dit jaar is op 21 juni om 18.00 uur ook de jaarlijkse gemeentebarbeque. Het is mogelijk om hier ook aan deel te nemen, dan brengen we u gewoon daarna naar huis, en anders wordt u rond 18.00 uur thuis gebracht. We hopen op mooi droog weer die middag.


 

STICHTING PRESENT


De afgelopen maanden hebben we voor Stichting Present een grote klus gedaan bij een meneer in Winkel. Eerst zijn we met 5 dames een lange ochtend wezen schoonmaken, iets wat hard nodig was. Deze meneer heeft daarna via Inclusio wekelijks huishoudelijke hulp gekregen. Er is in de kamer een nieuwe laminaatvloer gelegd door 2 hardwerkende mannen van onze gemeente, met hulp van enkele anderen voor het in en uitsjouwen van al het meubilair. Gelukkig was het mooi weer, zodat alles naar buiten kon. Dit laminaat is gedeeltelijk door de cliënt betaald en de rest komt uit het noodfonds van de diaconie. Verder is het buitenom helemaal opgeruimd. Dit werd als klus opgepakt door het bestuur van Stichting Present vanwege het 5 jarig bestaan hier in Hollands Kroon. En ook was er weer hulp vanuit onze gemeente. Vanwege het jubileum kwam onze coördinator Anja om 10.00 uur met koffie en taart, wat er bij iedereen lekker in ging. Ook werd er hier een tuinhuis helemaal afgebroken. Er gingen aan het eind van de ochtend 2 grote volle aanhangwagens naar de stort. Ook hadden we Jan van der Hulst gevraagd om oud ijzer op te halen, wat hij altijd weg brengt en waarvan de opbrengst voor een weeshuis in de Filipijnen is. Maar Jan schonk het bedrag aan Stichting Present. Mede hierdoor, en door de opbrengst van de soepmaaltijd in de veertig dagentijd, en door een verjaarsbus van een 80-jarige is de opbrengst voor Stichting Present nu 1.405,34. Al een mooi bedrag en we hebben nog een half jaar te gaan met deze doelcollecte.

 


 

MISSIONAIRE WERKGROEP

NAZOMEREN

Zaterdag 17 en zondag 18 augustus. Opnieuw is onze kerk open. Wie wil ons deze dagen helpen om gastheer of gastvrouw te zijn? Laat het even aan Anneke Goudswaard weten ( 0224-542705). Op de zondagmorgen weer een zgn ‘Korte Metten’.  Om half tien een korte kerkdienst, dan samen koffie drinken en om half elf een half uurtje samen zingen.


 

laat je

inspireren

Jaarlijks uitje van de gespreksgroep ”laat je inspireren”.                   ( vrijdag 17 mei)

 


Anita en Joke hadden dit uitje georganiseerd. Verder bestond de groep uit:Anyke, Siep, Anneke, Karel, Bets, Jan, Jan Andries, Janny, Marion, Pietie, Riek en Dinie. Tiny kon door ziekte jammer genoeg niet mee.

Om 8.30 uur was het verzamelen bij Joke, in de Dr. de Boerstraat in N.N. en vetrokken we in auto’s naar het station Haarlem/Spaarnwoude (bij Ikea) en daarna per trein naar station Haarlem. Daar liepen we allemaal via de poortjes het station uit, behalve Siep. Hij kon z’n kaart niet vinden. Spanning volop. Na veel zoeken en opmerkingen van iedereen {de beste stuurlui..} kwam de kaart alsnog uit zijn broekzak te voorschijn.

Om 10.30 uur werden we verwacht in het Corrie Ten Boomhuis, waar we een rondleiding kregen,

In de jaren van de 2e wereldoorlog werd het huis van de familie Ten Boom een schuilplaats voor opgejaagde Nederlanders. Uit geloofsovertuiging boden zij hulp aan Joden, studenten, verzetsstrijders en aan iedereen die aanklopte.

De toenmalige bewoners, vader Casper en beide dochters Betsie en Corrie riskeerden hiermee hun leven tegen de onderdrukking van de Nazi’s.

Na verraad, werden zij 28 februari 1944 overvallen door de Sicherheitsdienst.

6 familieleden en 30 bezoekers werden gearresteerd en weggevoerd naar de gevangenis. Vader Casper, 84 jaar, Betsie, 59 jaar en kleinzoon Christiaan, 24 jaar, kwamen in gevangenkamp om het leven. Door een wonder overleefde Corrie het concentratiekamp Ravensbrück.

Na de oorlog trok zij de wereld over om te getuigen van Gods liefde. Ze sprak overal waar ze kwam de mensen moed in.

Mede door haar boeken en de film (De Schuilplaats} , werd Corry wereldwijd bekend.

Het Corrie ten Boomhuis is meer dan een museum. Het weerspiegelt de geestelijke kracht en het actieve geloofsleven van de fam. Ten Boom, d.m.v. foto’s, documenten en andere voorwerpen.Allemaal heel indrukwekkend.

 

Na dit bezoek waren we dringend aan een kopje koffie toe en liepen we door de binnenstad naar “de Nieuwe Baron” , hier hebben we heerlijk geluncht.Nog even onze  namen gezet op een kaart voor Tiny

 

Haarlem is een prachtige stad met veel monumentale gebouwen en kerken, o.a. de Grote of Sint Bavokerk.

Na de lunch, lekker en gezellig, maakten we een wandeling langs en in de vele hofjes  die Haarlem rijk is. De hofjes werden gesticht door de gegoede burgerij, als opvang voor behoeftige ouderen en bejaarde vrouwen.

Heerlijk rustig, weg van verkeer, wandelden we door enkele hofjes.

Het Proveniershof, deze was wat rommelig en slecht onderhouden, daarna door smalle steegjes, gezellig keutelend met elkaar, via het hofje van Bakenes, gesticht in 1395, naar het eigenlijke hofje daterend in de 17 eeuw.

Met een houten baldakijn overdekte waterput.

Hierna kwamen in het Johannes Enschedéhof, opgeleverd in 2007. Prachtig hofje, mooi aangelegd, aardige bewoners. Van één van de bewoners kregen we nog uitleg over de 3 metalen ornamenten, die in de tuin stonden.

Het was een mooie wandeling door de binnenstad, heel leuk met elkaar. We moeten ons best doen om de diverse winkeltjes voorbij te lopen.

Onderweg nog even stil gestaan bij het Joods oorlogsmonument. Heel indrukwekkend met al die namen van mensen, die omgekomen zijn in verschillende concentratiekampen. Daar word je stil van.

Vervolgens kwamen we op de Riviervischmarkt  waar we als afscheid nog iets te drinken namen.

Anita en Joke werden bedankt voor het verzorgen van dit uitje naar Haarlem.

Het was een geslaagde dag.Na trein-en autorit kwamen we om  ong. 16.00 weer thuis.

Het was fris, maar droog weer.


 

Dinie.

Gedicht naar The Weaver, Borduurwerk Corrie Ten Boom

 

Mijn leven is een weefsel, tussen God en mij.

Niet ik kies de kleuren …. Heel doelbewust werkt HIJ.

Vaak weeft Hij er verdriet in  en ik, door onverstand,

Vergeet…..Hij ziet de boven …. en ik de onderkant.

 

Als ´t weefgetouw zal rusten en de spoel schiet niet meer om,

Zal God het doek ontvouwen en verklaren elk ´´waarom´´

Hoe nodig donk´re draden zijn in des Wevers hand

Naast goud …. en zilverdraden

Zó komt Zijn plan tot stand.

 

KIJK OP DE WERELD

                AMNESTYINTERNATIONAL


Sinds begin dit jaar voeren we actie voor de Russische Anastasia Shevchenko. Vanwege haar werk voor de organisatie Open Russia hangt haar een gevangenisstraf van zes jaar boven het hoofd. Op dit moment zit ze onder huisarrest.

Jij was een van de mensen die Anastasia steunde, doordat je meedeed aan onze actie voor haar.Veel dank daarvoor!

Kort geleden reisde een delegatie van Amnesty Nederland naar Moskou. We bodenruim28.000handtekeningenaan van mensen die oproepenalle aanklachten tegenAnastasiate laten vallen. Dehandtekeningenzijn aangebodenaan hetOnderzoek comitévan de Russische Federatie. Dit kreeg veelaandacht in zowel de Russische als de internationale pers. Collega’s van Amnesty Rusland vertelden dit erg heeft geholpen om aandacht te krijgen voor de zaak van Anastasia, iets wat normaal nietsnel gebeurt. Ook gaf hetAnastasia’s gezinveel steun.

Wij blijven de situatie vanAnastasiaShevchenkonauwlettend in de gaten houdenen blijven vragen om haar onvoorwaardelijke vrijlating. Nogmaals heel ergveeldank voorjouw deelname aan deactievoor haar!

 

 

Dit geldt ook voor NasrinSotoudeh, de Iraanse advocate waarvoor we eerder actie gevoerd hebben. Het lukte toen om haar vrij te krijgen. Ze pakte haar werk weer op. Ze bleef zich inzetten voor kinderen die de doodstraf krijgen, slachtoffers van zuuraanvallen en vrouwen die af willen van de verplichte hoofdoek. Nu heeft ze een celstraf van 33 jaar en 148 zweepslagen opgelegd gekregen. Ook nu wordt er weer actie gevoerd en wordt alles op alles gezet om haar vrij te krijgen. Op www.amnesty.nl kunt u de petitie tekenen.

 

Asia Bibi, de 54-jarige christelijke vrouw uit het overwegend islamitische Pakistan die ter dood veroordeeld was wegens godslastering, heeft het land mogen verlaten en is in Canada herenigd met haar gezin.

Bibi werd in november 2010 ter dood veroordeeld wegens belediging van de profeet Mohammed. Ze zou dat gedaan hebben nadat ze een collega-landarbeider een glas water had aangeboden. Die weigerde dat en zei dat hij dat deed vanwege het feit dat het water “onrein” was, omdat Bibi een christen is.

Amnesty voerde wereldwijd actie voor Bibi en is iedereen die haar gesteund heeft enorm dankbaar.


 

Hieronder een brief die u kunt overschrijven en versturen:

Ecuador: Amazonevrouwen bedreigdIn de vroege ochtend van 13 mei vorig jaar schrok SaloméAranda plotseling wakker. Een groep onbekende mannen gooide stenen naar het huis van haar en haar familie. Volgens Salomé, leider van de Kichwa-gemeenschap, wordt ze met andere mensenrechtenverdedigers ‘de Amazonevrouwen’, bedreigd vanwege hun inzet voor de bescherming van het Amazonegebied, het grootste regenwoud ter wereld. Zo protesteren ze tegen de oliewinning die ernstige milieugevolgen heeft.  Ook zetten de vrouwen zich in tegen seksueel geweld tegen inheemse vrouwen.Salomé deed aangifte bij de politie. Maar het onderzoek naar de daders schiet niet op. Ook krijgt ze geen bescherming. Elke dag riskeert ze haar leven en dat van haar familie door te blijven vechten voor de rechten van haar gemeenschap.

 

Attorney General Diana Salazar                                                              postzegel internationaal

Fiscalía General del Estado

Av. Patria y 12 de Octubre Edificio Patria

170143, QUITO, ECUADOR

E-mail: salazard@fiscalia.gob.ec

 

(Plaats, datum)

 

Dear Attorney General,

 

I am writing to express my concern about human rights defenders Salomé Aranda, Patricia Gualinga, NemaGrefa and Margoth Escobar; all members of the Amazonian Women collective. In 2018, unidentified attackers targeted them through a series of attacks and death threats in Ecuador.Despite the fact that they all filed criminal complaints, your office has failed to adequately and effectively investigate these crimes and to grant them protection measures. This has forced them to risk their lives and that of their families in order to continue carrying out their legitimate and important work.

As Attorney General of Ecuador, I call on you to advance in the investigations of the attacks and threats against Salome Aranda, Patricia Gualinga, NemaGrefa and Margoth Escobar. Everyone suspected of material or intellectual criminal responsibility should be identified and brought to justice.

I addition, I ask that you design and implement an Investigation Protocol for Crimes against Human Rights Defenders, in order to strengthen the coordination between mechanisms and authorities in charge of criminal investigation.

Thank you for your time and consideration. I am kindly awaiting your reply.

 

Yourssincerely,

(Naam, adres)

 

Stuur een kopie van deze brief (o.v.v. copy) naar

Embassy of Ecuador

H.E. Mr. Fernando Xavier Bucheli Vargas                             postzegel Nederland

Koninginnegracht 84

2514 AJ Den Haag

E-mail: info@embassyecuador.eu

 

                VLUCHTELINGENWERK

 

Mogen leren, en een fiets

 


Piiiieeeewwwww BAM!! Omid kan het geluid van een inkomende raket nog precies nadoen. Het is 22 jaar geleden – hij was slechts 5 jaar oud – dat zijn gezin Afghanistan ontvluchtte, maar dat geluid weet hij nog. De Taliban veroverden toen de plaats waar het gezin woonde.

 

Zoals dat geluid in zijn geheugen staat gegrift, staat dit beeld op zijn netvlies gebrand: “We waren buiten aan het spelen en ik zag een kolonne mannen aankomen die er heel vreemd uitzagen: met lange baarden en geweren. We bevroren, allemaal. Eén van de mannen richtte zijn blik op mij en ik stoof weg. Iedereen rende naar zijn eigen huis. Doodsbang.

 

De Taliban winnen die oorlog. Het gezin vertrekt; vader, moeder, de kleine Omid en zijn nog jongere zusje en broertje. Via Kabul en Kandahar naar Iran. ’s Nachts proberen ze de grens over te steken. Hun transport wordt tegengehouden. Er wordt met lichten geschenen, er worden mannen uit de groep gehaald. Omid wil het er niet over hebben.

 

Zijn gezin redt het, ze belanden vlakbij Teheran. Straatarm. ’s Nachts wikkelen ze kleren om bakstenen om die als kussens te gebruiken. Overdag haalt Omid brood; eerst een half uur lopen, dan uren in de rij staan. Om eenmaal vooraan vaak als ‘vieze Afghaan’ een klap te krijgen en terug te worden gestuurd naar het einde van de rij. “Niemand zei er wat van.”

 

Afghanen worden nu eenmaal gediscrimineerd. Je hebt je erbij neer te leggen. Heeft hij eenmaal brood bemachtigd, dan wacht er nog genoeg gevaar op de tocht naar huis. Regelmatig krijgt hij slaag of wordt het brood hem alsnog afhandig gemaakt. Tegen zijn moeder zegt hij niet dat hij bang is. Ze heeft genoeg aan haar hoofd.

 

Vader is ondertussen doorgereisd naar Europa, in de hoop daar een toekomst te kunnen opbouwen voor zijn gezin. In 2001 krijgt hij toestemming voor gezinshereniging. ‘We gaan naar Nederland’, vertelt moeder. Omid weet niet waar dat land ligt, hoe het eruit ziet. Maar hij droomt al jaren van een fiets, dus is zijn eerste vraag ‘Kan ik daar fietsen?’ Ja, dat kan. Hij is door het dolle heen.

 

Ik hoorde dat het er veilig was, in Nederland, en dat we daar naar school zouden mogen. Ik was zó blij!” Mogen leren, ook daar heeft Omid van gedroomd. Op het vliegveld voegt een Iraniër Omid nog eens toe ‘Jullie zijn het niet waard om naar Nederland te gaan’. Maar dat kan hem dan al niet meer deren. Want ze gaan.

 

Ik kan me nog herinneren hoe we hier voor het eerst aankwamen. Hoe mooi het was. Hoe netjes. Wauw. En in Groningen keek niemand raar naar ons. Ik zei ‘hallo’ tegen iedereen en ze vonden het leuk dat ik Nederlands kon. Het was geweldig. Ik hoefde niet meer bang te zijn.”

 

In Groningen doet hij keihard zijn best op school. Maar met zijn elf jaar heeft hij al te veel gemist van de basisschool. Leerwegondersteuning, dat is het advies voor het vervolg­onderwijs. Maar hij wil advocaat worden. ‘Met jouw niveau kan dat niet’, vertellen ze hem, ‘denk maar aan iets als timmerman’. Zijn wereld stort in. Maar dan komt de vechtlust in hem naar boven.

 

Hij werkt en werkt en werkt. Krijgt het voor elkaar dat hij naar vmbo mag. Daarna naar het mbo: International Business Studies. Klinkt mooi, maar wat is dat Engels moeilijk. De eerste dagen verstaat hij niets. Toch heeft de docent vertrouwen in hem: ‘Afghanen zijn leergierig’. Hij zet stug door. Doet 12 uur over een werkstuk waar anderen een uur over doen. Maar hij haalt het.

 

En dan mag hij naar het hbo. Eindelijk rechten gaan studeren. “Want er is zoveel onrecht in de wereld.” Opnieuw heeft hij het de eerste tijd moeilijk met de taal. “Ik sloeg het eerste boek open: ‘Betrokkene heeft bedongen dat hij jegens eiser…’ Wat? Ik snapte er he-le-maal niks van. Ik dacht: weer net als vroeger stampen, jongen. Net zo lang lezen tot je het begrijpt en herhalen tot het in je hoofd zit.”

 

En nu is Omid bezig met afstuderen. Bij INLIA. “Ik kwam altijd langs die grote boot, waar INLIA vreemdelingen in nood opvangt en begeleidt. Daar had ik ook kunnen zitten. Dus ik wilde graag helpen.” Hij meldt zich vorig jaar als vrijwilliger, helpt op de juridische afdeling met uitzoekwerk en afspraken. INLIA biedt hem aan dat hij hier kan afstuderen.

 

In juni moet dat gaan gebeuren. Het onderwerp: de implicaties van de privacywetgeving voor de opvang die INLIA biedt en de begeleiding van vreemdelingen naar een nieuw toekomstperspectief hier, in hun eigen land of in een derde land. De opvang en begeleiding van de mensen op de boot dus. En wie weet waar het diploma rechten Omid daarna voert…


 


 

ANDER NIEUWS

 

Even terug naar de avond van Paaswake 20 april, tijdens deze dienst is het doopvond gevuld. Er wordt ons gevraagd om daar langs te lopen om je doop te gedenken, mijn gedachten ging gelijk naar deze foto. Ook omdat ds. Jan Andries de Boer aanhaalt dat er misschien foto’s zijn van je doopdienst. In de jaren vijftig werden er geen foto’s gemaakt in de Gereformeerde Kerk. 

Op deze foto zie je mij in de familiedoopjurk op schoot bij mijn broersAnjo, Klaas en Jan. Vreemd dat je deze foto niet uit je hoofd krijgt en thuis gekomen ben ik gelijk op zoek gegaan naar het bewuste plaatje en dat ’s avonds om kwart voor twaalf en dat deze foto op de kast staat tijdens de Paasdagen tussen de bloemen van het Liturgisch bloemstuk.

 

Nu vinden wij het een leuk idee, misschien zijn er meer doopfoto’s die jullie willen delen met ons in de Kerkbrief. Je kan het beste een foto van de originele foto maken .

Piet Boonstra

27 april waren we 40 jaar getrouwd, zondag hebben we  in de kerkdienst dankwoorden laten zeggen door ds. Jan Andries de Boer. We willen iedereen bedanken voor de felicitaties en de mooie kaars.

 

Leer van gister,

leef vandaag,

droom voor morgen.

 

Na een moeilijke tijd durven we weer naar de toekomst te kijken, dus dromen voor morgen en van de reizen die we nog samen gaan maken met de camper samen met onze hond Rossi.

Piet en Guda Boonstra

 

GEMEENTE-WEEKEND NAAR AMELAND

U kunt nog mee naar Ameland! Het aantal mensen dat zich had opgegeven voordat de optie die wij hadden op een boerderij in Ballum was net aan groot genoeg om samen de huur op te kunnen brengen, maar de capaciteit is nog een stuk groter. Maximaal kan het huis namelijk verspreid over 15 slaapkamers 45 mensen hebben, en we zitten amper aan de 20. En zo is het: hoe meer zielen, hoe meer vreugd. De groep die dit weekend organiseert is de Missionaire Werkgroep. Onlangs was deze bij elkaar en toen hebben we bedacht dat wie deelneemt een introducé mag meenemen. U kunt dus ook samen met een vriend, vriendin, zoon, dochter of anderszins inschrijven, ook als deze geen lid is van de gemeente. Als u zich wilt aanmelden, noteer dan ook alvast de tweede voorbereidingsavond. Op maandag 2 september om  20:00 komen we als deelnemers bij elkaar in de pasorie.  Als u die avond niet kunt, maar wel mee wilt, is dat geen enkel probleem. Belangrijker is dat u het weekend zelf nog vrij hebt staan, en dat is van vrijdag 27 tot en met zondag 29 september. Zoals eerder vermeld: de geschatte kosten liggen rond de € 150 per persoon. Naar mate het aantal deelnemers toeneemt, neemt dit bedrag af. We zullen niet het hele weekend alleen maar met geloof bezig zijn, maar dat dat er een onderdeel van uit zal maken, staat vast. Opgeven graag bij Tiny van Splunter, Marion de Heer, Anneke Goudswaard of Siep Rienstra.

 

 

 

JAARREKENING 2018

Protestantse gemeente te Winkel e.o.

Totaal baten

Uitgaven en Kosten

Kosten kerkelijke gebouwen exclusief afschrijvingen Kosten overige eigendommen en inventarissen

Afschrijvingen onroerende zaken, installaties/invent.

Pastoraat resp. diaconaal pastoraat

Lasten kerkdiensten en kerkelijke activiteiten

Verplichtingen/bijdragen aan andere organen

Salarissen en vergoedingen

Kosten beheer, administratie en archief

Rentelasten/bankkosten

92.900

11.750

13.150

3.500

82.200

7.000

4.850

15.650

7.050 500

96.624

11.038

13.549

1.927

77.632

2.875

5.569

15.252

6.059 223

95.655

11.037

12.498

3.934

78.395

4.499

5.130

14.017

5.422 348

Totaal lasten

145.650

134.124

135.280

Saldo baten - lasten

Incidentele baten en lasten

Incidentele baten

Incidentele lasten

-52.750

0

-

-37.500

9.212

-

-39.625

0

-

Totaal incidentele baten en lasten

Mutaties bestemmingsreserves/-fondsen

Onttr. bestemmingsreserves/-fondsen Toev. bestemmingsreserves/-fondsen

0

3.500

-

9.212

3.551

-

0

5.906

-

Totaal mutaties bestemmingsreserves/-fondsen

3.500

3.551

5.906

College van Kerkrentmeesters - Jaarrekening 2018

Verkort Overzicht

 

 

 

Opbrengsten en Baten

Begroting 2018

Rekening

2018

Rekening

2017

Opbrengsten onroerende zaken

Opbrengsten uit rente en dividenden

Opbrengsten uit stichtingen/kassen en fondsen

Opbrengsten levend geld

Opbrengsten uit subsidies en bijdragen

66.100

800

0

26.000 0

67.817

96

0

28.711

-

64.971

1.040

.010

28.634 0

Resultaat                                                                                 -49.250          -24.737           -33.719

REKENING NUMMERS.

 

Vrijwillige kerkelijke bijdrage

Banknummer.      NL98 RABO 030.56.01.156

t.n.v. Protestantse Gemeente Winkel e.o

Zending

Banknummer:      NL02 RABO 030.56.06.182

t.n.v. zending. winkel

Diaconie

Banknummer.      NL50 RABO 030.56.02.020

t.n.v. diaconie Protestantse Gemeente Winkel

Kerkbrief

Banknummer.      NL98 RABO 030.56.01.156

t.n.v. Protestantse Gemeente Winkel  e.oovv Gift kerkbrief

 

Website:            www.lucaskerkwinkel.nl            kopij aanleveren via E-mail: gupiboonstra@quicknet.nl