KERKBRIEF

PROTESTANTSE

GEMEENTE  te WINKEL e.o

JANUARI – FEBRUAR 2020

Zie ook onze website: www.lucaskerkwinkel.nl

 

Afbeelding met tekst

Automatisch gegenereerde beschrijving

 




 de redactie wenst u

 fijne Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar


PEACE ON EARTH

Heaven on earth, we need it now
I'm sick of all of this hanging around
Sick of sorrow, sick of pain
Sick of hearing again and again
That there's gonna be, peace on earth

 


Het is december. En automatisch klinken er dan liederen in mijn hoofd. Veel daarvan zullen we zingen op 24 en 25 december. Maar ook Peace on earth, van U2. ‘We hebben vrede nodig op aarde, maar we zijn het wachten moe. Moe van de zorgen en van pijn. En toch steeds maar weer horen dat er ooit vrede zal zijn.’  

 

Straks zal het verhaal van vrede op aarde weer in alle kerken klinken. Een groot hemels leger zingt: ‘Eer aan God in de hoogste hemel, en vrede op aarde voor alle mensen die hij liefheeft.’

Opvallend is: ze staan op één lijn, naast elkaar: eer aan God èn vrede op aarde. Ik denk dat Lucas daarmee bedoelt dat in Jezus duidelijk wordt: eer aan God is vrede op aarde. En vrede op aarde is eer aan God.

 

Vrede op aarde, dat is dus veel meer dan géén oorlog. Het heeft alles met God te maken. Vrede op aarde is leven zoals leven bedoeld is. Het is een vrede die alle verstand te boven gaat, en die harten en gedachten behoedt.

Vrede op aarde is licht, en kijken of ergens al een wereld daagt. Waar mensen waardig leven mogen en elk zijn naam in vrede draagt.

 

Als levend teken van Gods vrede komt Jezus in de wereld. Hij die zelf Gods vrede is, èn die ons aanzet die vrede te zoeken. Hij die wij mogen ontvangen, met lege handen, als pure genade. Maar die ons tegelijk in een onvermijdelijke beweging brengt. Want wie God wil dienen, zal mensen dienen. En wie mensen dient, dient God. In Jezus worden hemel en aarde verbonden.


om Peace on Earth te horen, en te zien! : https://www.youtube.com/watch?v=Swpf-zMaCK4

 

Namens het breed moderamen wens ik allen een heel goed Kerstfeest!

Ds Peter Verhoeff, classispredikant voor Noord-Holland

 

IN EN OM DE LUCASKERK

 INLOOP OCHTEND of KOFFIEOCHTEND

De afgelopen drie maanden waren het steeds bijzondere ontmoetingen. Elke ochtend is weer anders. We gaan in gesprek met elkaar over vele onderwerpen. In november had Dinie een serie vraag-kaartjes meegenomen. In de december maand nam Siep ons mee naar Kerst. Verhalen over de mooiste kerstbeleving, een kerstverhaal en dia’s van beroemde schilders over het leven van Jozef.

 

En natuurlijk ontbrak het onderling gesprek niet. Thea heeft elke keer weer heerlijke koffie en de ouderlingen zorgen voor iets lekkers.

Wie wil daar nou niet bij zijn.

Ook een keer komen?

Geen vervoer?

We halen u graag op.

 

De komende keren is de inloop/koffie ochtend op donderdag 9 januari, daarna 13 februari. Steeds vanaf 10.00 uur tot 11.30 uur.

 

KERKENRAADSVERGADERING

 In de laatst gehouden kerkenraad ( 11 november) zijn de begrotingen van diaconie en kerkrentmeesters besproken. Deze begrotingen kunt u in deze kerkbrief vinden.

Ook sprak de kerkenraad over de tentoonstelling “geleende gezichten”.  Het zijn 102 kinderportretten , geschilderd door Ada Stel uit Joure. Deze komen in maart en april in onze kerk. Voor meer nieuws zie elders.

We krijgen in maart bezoek van onze classis predikant, ds Peter Verhoeff.  Als classis predikant bezoekt hij elke gemeente in Noord-Holland. Dat gebeurt eens in de vier jaar.

Natuurlijk ging het ook over de vloer renovatie. Een pracht staaltje van saamhorigheid. Ook heeft de kerkenraad het college van kerkrentmeesters toestemming gegeven land te verkopen en andere stukken weer aan te kopen. Hierbij worden we terzijde gestaan door Peet van Damme. Hij is onze deskundige op dit gebied.

Ds. Jan Andries heeft van 10 t/m 21 februari studie verlof. Meer hierover kunt u ook in deze kerkbrief lezen.

De kerkenraad heeft Pietie Voogd gekozen als vice voorzitter. Het moderamen bestaan nu uit Jeannette Oudejans ( scriba) , Pietie Voogd ( diaken) , Ds Jan Andries de Boer  en Siep Rienstra ( ouderling en voorzitter) Siep vertegenwoordigd ook het college van kerkrentmeesters in het moderamen

Dit college heeft besloten om voortaan met drie mensen verder te gaan. Nico Voogd is voorzitter, Eddie Kremer, secretaris en Dirk Huizenga, penningmeester.


 

GEDICHT/GEDACHTE

 

Gezegend in de ouderdom


Men zegt

dat je gezegend bent

als je heel oud mag worden

maar als het soms zo stil is

de avonden zo lang

de nachten zonder slaap

als er bijna niemand nog komt -

 

men zegt

dat je gezegend bent

als je los kunt laten

maar als je nog graag

aan dingen vasthoudt

dat voor jou van waarde is

wat jou nog zin in het leven geeft -

 

men zegt

dat je gezegend bent

als je wijs kunt zwijgen

maar als je nog graag meepraat

en meedenkt

over de dingen van alledag

over het leven van toen en nu -

 

men zegt

soms zulke mooie dingen

men zegt dat

men het zich kan voorstellen

men denkt dat

men het weet

men zegt zoveel

 

je bent gezegend

als iemand je mooie vragen stelt

als iemand naar je luistert

als iemand echte interesse heeft

als iemand de tijd en ruimte voor je neemt

je bent gezegend

als iemand voor jou openstaat

en liefde, licht en warmte geeft.


 

DIACONIE


DOELCOLLECTE 2020

STRAATMEISJES IN GHANA


In Ghana leven 100.000 kinderen op straat, van wie 35.000 in Accra. De Ghanese organisatie AG Care vangt straatmeisjes op. Ze leren een vak en worden gestimuleerd om daarna terug te keren naar hun geboortedorpen. Daar krijgen dorpsmeisjes ook voorlichting om te voorkomen dat ze naar de stad trekken.

Kansloos en uitgebuit in de grote stad. Veel meisjes komen door armoede gedreven naar de grote stad. Ze werken als drager of oppas, in de horeca of huishouding of moeten stenen hakken. Als ze te weinig verdienen moeten ze op straat slapen. Een straatmeisje zegt: Ik dacht dat ik snel geld zou verdienen, maar niemand zit hier op mij te wachten. Ik heb er slapeloze nacht van. Wat moet ik tegen mijn familie zeggen nu ik geen geld kan sturen?

Als de meisjes bij het opvangcentrum komen hebben ze geen vaardigheden. Als ze weggaan zijn ze kapster, naaister, pedicure, kok of maken sieraden. Daarmee kunnen ze onafhankelijk hun geld verdienen, zichzelf onderhouden en zelfs hun familie ondersteunen. Zo worden ze uit de armoede gehaald.

   

Dit is een project van Kerk in Actie en komend jaar willen wij hier geld voor inzamelen, als doelcollecte. Daardoor zult u gedurende het jaar meer over de straatmeisjes in Ghana kunnen lezen en hopen we via Kerk in Actie deze meisjes de kans te geven om een vak te leren in dit opvangcentrum.


 

 

DIACONALE STUDIEREIS NAAR RWANDA, 10-21 FEBRUARI 2020

 


U weet, dominees behoren een (beperkt) deel van hun tijd te besteden aan studie. En studeren, dat kan door boeken te lezen, door deel te nemen aan cursussen, maar de meest indrukwekkende manier om nieuwe dingen te leren is om je ergens in te begeven. Daarbij heeft het internationale aspect van de kerk mij altijd erg aangesproken. Uiteraard is het mooi om wat van de wereld te zien, maar doe je dat in een kerkelijk kader, dan is het heel anders. Weliswaar zul je dan best ook wel iets zien van wat toeristische trekpleisters zijn, maar vooral kom je in contact met de bevolking daar en met de kerk daar. In 2010 heb ik zes weken meegeleefd en meegewerkt met collega’s van de United Church of Jamaica – ik heb toen letterlijk één uurtje de kans gehad om in de Caribische zee te zwemmen; in 2015 heb ik deelgenomen aan de predikantenreis door China – mens, wat had die reis een overladen programma!, en nu heb ik mij (met instemming van de kerkenraad) ingeschreven voor een diaconale studiereis door Rwanda. Nu is Rwanda niet zomaar een land. Het heeft een onvoorstelbare verschrikking in het recente verleden. En Europa heeft daar bepaald mee te maken. In 1916 nam België het Rwandese bestuur over van Duitsland en installeerde een strak koloniaal systeem op basis van onderscheid in rassen en met doel de bevolking uit te buiten. Daarbij stelden zij de Tutsi’s boven de Hutu’s. Deze twee groepen, die tot dan toe in vrede samen hadden geleefd, werden zo uit elkaar gedreven: de Hutu’s gingen de Tutsi’s haten. In 1956 trok België zich terug en de macht kwam in handen van de Hutu’s, die de meerderheid van de bevolking uitmaakten. De Tutsi’s kregen het toen zo zwaar dat honderdduizenden van hen hun toevlucht zochten in het buitenland. In 1988 richtten de Tutsi’s het Rwandees Patriottisch Front op, waarmee ze vanaf 1990 vanuit Oeganda aanvallen begonnen uit te voeren tegen de Hutu’s. Met militaire hulp van Frankrijk en België werd dit gestopt. Er heersten dood en verderf tot de beide partijen in 1993 besloten de macht te delen. Maar in 1994 ging het helemaal mis. Extremistische Hutu’s planden toen een vreselijke genocide, waarbij er in honderd dagen 800.000 slachtoffers zouden vallen. Hoe groot de bevolking in die dagen was weet ik niet, maar nu ligt die op zo’n twaalf miljoen – er zijn beduidend minder Rwandezen dan Nederlanders, en dit betekent dat alle families (grote) verliezen hebben geleden en het land heeft een diep trauma.

We zullen ook met deze geschiedenis te maken krijgen (waarin de kerk trouwens alles behalve een glansrol speelde), ook al is dat niet het hoofddoel van de reis. Voor mezelf denk ik dat het de meest diepgaande ervaring zal worden van wat armoede is en wat het betekent voor de mensen. De reis wordt georganiseerd door Red een Kind en World Servants, en op de deelnemerslijst staan vooral PKN-predikanten. Op de komende gemeentevergadering in april kunt u een verslag van mij verwachten.


Jan Andries de Boer

 

 

Arker Boetje gaat verder onder de vlag van Present Hollands Kroon  

 

Onlangs heeft Stichting Diaconie De Ark uit Middenmeer besloten om op te houden te bestaan. Een van de belangrijkste taken van deze stichting was de exploitatie van het Arker Boetje. Hier is een enthousiast team van vrijwilligers iedere week bezig om kleding en andere artikelen te sorteren ten behoeve van de minima. Tevens is het een ontmoetingsplaats voor diverse doelgroepen uit Middenmeer en omstreken. Anja de Jong-Kempeneers was jarenlang het gezicht en de drijvende kracht achter het Arker Boetje.

 

De activiteiten van het Boetje sluiten zeer goed aan bij de doelstellingen van stichting Present. Daarom heeft het bestuur van Present Hollands Kroon in overleg met de Diaconie van De Ark besloten om per 1 januari 2020 het Boetje over te nemen. Hierdoor kan dit belangrijke werk gecontinueerd worden.

 

Wij hopen dat alle mensen die het Boetje een warm hart toe dragen, dit blijven doen. Donaties blijven van harte welkom om dit mooie werk te kunnen voortzetten.

De coördinatie van het vrijwilligersteam van het Boetje komt in handen van Linda Biersteker, die reeds als projectleider bij Present actief is. Anja de Jong-Kempeneers blijft voor andere projecten actief bij stichting Present.

 

Het bestuur van Present Hollands Kroon wil Anja de Jong- Kempeneers, de diaconie van De Ark en andere betrokkenen hartelijk bedanken voor al het werk dat voor het Boetje is verzet. Wij hopen en verwachten dat ook onder de vlag van Present het Boetje als ontmoetingsplek voor de minima kan blijven groeien en bloeien!

 

In de volgende kerkbrief de begroting 2020 van de diaconie.

Nu op de website

 


 

KERKRENTMEESTERS

    

  

Op 4 november was het zover. Na een gedetailleerde voorbereiding werd de kerkzaal in minder dan een ochtend geheel ontruimd door een hele groep mensen. Dat was nodig omdat de vloer moest worden opgehoogd zodat alles weer precies waterpas kwam te liggen. Direct daarna begonnen de specialisten (eigen gemeenteleden!) enthousiast de eerste planken en zerken te verwijderen. Er moesten gaten worden geboord om de vloer te kunnen oppompen. Dat liep perfect en in de loop van de week konden de planken en zerken alweer terug worden geplaatst. Met het nodige geduld werden ook de voegen nog even vernieuwd want dat moest ook mooi egaal zijn. Wat werd er gehamerd, geklopt en geboord door een kleine groep van steeds wisselende enthousiaste gemeenteleden. Nu we de zaal toch leeg hadden werd door een extern bedrijf meteen de vloer geschuurd en opnieuw in de lak gezet. Ook was de stoffeerder druk bezig om in zijn werkplaats de podiumdelen van nieuwe vloerbedekking te voorzien. Daarna was de kerk letterlijk één groot stofnest. Aan het einde van de tweede week begonnen dus weer andere mensen om het stof te verwijderen en alle houten onderdelen opnieuw in de was zetten. Op zaterdag was de grote apotheose want op zondag moest alles weer klaar zijn voor de kerkdienst. Een grote groep kerkleden maakte schoon, repareerde, verplaatste en ruimde opnieuw alles in. Wat een enthousiasme en eensgezindheid. Het gezegde “vele handen maken licht werk” werd hier bewaarheid want al om 3 uur kon met een kop koffie worden teruggekeken op een fantastische dag en een vlekkeloos verlopen operatie. In de kerkdienst van zondag werd een leisteen met tekst aangeboden ter herinnering aan deze vloerrenovatie. Dit met speciale vermelding van Dirk en Thea voor de vlekkeloze voorbereiding en uitvoering. Naast de investering van werkuren van onze gemeenteleden is de uiteindelijke balans dat we voor €24000 een bijna nieuwe kerkvloer en podium hebben gekregen waar we weer een flink aantal jaren mee vooruit kunnen. Nog meer indruk heeft gemaakt hoe we als gemeente met veel enthousiasme, inzet en toewijding echt iets voor elkaar hebben gekregen. Het was een voorrecht om daar onderdeel van te zijn.


 

Met vriendelijke groeten,

Eddie

KERKBALANS

 

Begin 2020 wordt weer de traditionele kerkbalans gehouden. Aan alle leden van de gemeente wordt een bijdrage gevraagd om onze kerk in stand te kunnen houden.

 

Kerkbalans 2020: Geef voor je kerk

Van zaterdag 18 januari tot zaterdag 1 februari doen 2.000 kerken mee aan Actie Kerkbalans. Duizenden vrijwilligers zamelen geld in voor hun plaatselijke kerk. Voor iedereen is de kerk op een andere manier van waarde. Parochies en gemeenten krijgen geen subsidie. Om te kunnen bestaan hebben kerken een financiële bijdrage nodig van hun leden. Zo blijven ze van waarde voor hun leden en de samenleving. ‘Geef voor je kerk’ is het thema voor Actie Kerkbalans 2020.

 

In deze kerkbrief treft u ook de begroting 2020 van de kerk aan. ( blz 18.) Daarin kunt u lezen dat wij  uw vrijwillige bijdrage hard nodig hebben. In 2019 kregen we 27.000 euro aan toezeggingen.

Voor 2020 zou het heel mooi zijn om daar 30.000 van te maken.

 

Het college doet dan ook een dringende oproep aan een ieder om bij te dragen. Een minimum van 100 euro per jaar moet toch kunnen. Dat is 2 euro per week!!!. 

 

Wij danken allen die soms wel tot 2 % van hun inkomen aan de kerk geven.



ADVENT; lezingen uit MICHA

 

“DONDERPREEK”

De adventslezingen voor zondag  1 december, en wel vooral die uit Micha, brachten mij ertoe mijn meest politieke preek ooit te houden, die mij na een moeizaam begin als het ware in één stroom uit de pen vloeide. Omdat ook milieu, klimaat en de boeren erin voorkomen, was ik bepaald niet zeker of hij goed over zou gaan komen. Ik had echter een soort Luther-achtig gevoel van ‘Hier sta ik, ik kan niet anders’. Namelijk: als ik over deze teksten moet preken en dit is er aan de hand in de wereld, dan kan ik er niet omheen, dan zal dit de preek moeten zijn. Achteraf kreeg ik er tot mijn verrassing veel, goede, reacties op. Maar ook was het zo dat juist veel regelmatige kerkgangers die zondag ontbraken. En daarom drukken we hem af. Mét daarna een reactie van Jan Buitenhuis. Na de dienst kwam hij naar me toe en vroeg of ik even tijd had, want hij had ‘aanvullende informatie’. Ik heb hem gevraagd deze op schrift te stellen voor de Kerkbrief. Zijn reactie leest u na de ‘preek’.

En graag wil ik iedereen uitnodigen: hebt u een reactie, stuur hem in, dan plaatsen we hem. Het is mooi als onze Kerkbrief ook een beetje interactief wordt.

 

Het beste is het als u voordat u aan de preek begint de bijbelgedeelten leest. Dat zijn Micha 2 het hele hoofdstuk en Matteüs 24:32-44.

 

“WIJN EN DRANK”

Gemeente van de Heer Jezus Christus,

 


Het is lastig. Teksten als Micha 2 en Matteüs 24 horen bij de advent. Want de advent is een tijd van ingetogenheid en zelfonderzoek in de weken voor kerst. Maar, zoals men tegenwoordig zegt, ‘schuren’ doen ze altijd weer. Een visioen over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde is veel aangenamer. Als we de beelden die daarbij horen op ons laten inwerken kunnen we ons eventueel wat laten gaan. We kunnen onze fantasie erop loslaten, ons voorstellen hoe dat is als wolven en lammeren vreedzaam samenleven en als er geen gevaar is voor een baby die speelt bij het hol van een adder. Hoe heerlijk zal het niet zijn als heel het bestaan is vernieuwd? Of een tekst over de Heer als herder, waaruit we troost kunnen putten en vertrouwen. Maar die dingen vormen slechts een deel van het verhaal. Het is een deel van het verhaal, ook daarover mag, ja, behoort het te gaan op zijn tijd. Micha zegt: als iemand profeteert en zegt ‘ik zie wijn en drank’, dan zou dat voor zijn volk de ware profetie zijn - dat is dit niet. Maar als dat de enige soort bijbelteksten is die wij willen horen, dan wordt het dat alsnog.

 

Lastig, zeker voor de dominee, want die wordt geacht er een verhaal van te maken. Maar wat moet - ik - dan zeggen? Micha kondigt een tijd van verschrikking aan, en in Matteüs kondigt Jezus het einde aan en hij trekt een vergelijking tussen de mensen die hij aanspreekt, en dat zijn om te beginnen de mensen die zich onder zijn gehoor bevinden, maar in brede zin doelt hij op de hele samenleving van zijn dagen, ja, via het geschreven woord gaat het daarbij om de hele mensheid - Jezus trekt zo dus een vergelijking tussen ons en de mensen die leefden in de dagen van Noach, in zalige onwetendheid dan wel ontkenning van wat er te gebeuren stond. Pff, dat komt ons dan ineens wel heel dicht op de huid!

 

Via Facebook kwam de volgende tekst tot mij. Hij is van een zekere Gus Speth, die het schreef in het Engels. Ik geef hem weer in vertaling. De kop luidt: ‘Wij wetenschappers weten niet hoe we dat moeten doen.’ En de tekst zelf: ‘Ik dacht altijd dat de belangrijkste milieuproblemen het verlies van biodiversiteit, de instorting van het ecosysteem en de klimaatverandering waren. Ik dacht dat als we hier dertig jaar goede wetenschappelijke aandacht tegenaan zouden gooien, we daarna wel zouden weten hoe hiermee om te gaan. Maar ik heb mij vergist. De belangrijkste milieuproblemen zijn egoïsme, hebzucht en apathie. Om daarmee om te gaan is er een spirituele en culturele transformatie nodig. En wij wetenschappers weten niet hoe wij dat moeten doen.’

 

Sterk. Maar daar zit dus ook minstens een opdracht in naar de kerk. Er is een spirituele en culturele transformatie nodig, zegt hij. Dat is dure taal. Maar spiritueel, dat gaat over het gebied van de geest. Hoe denken wij, waardoor laten wij ons inspireren? Wat zijn de waarden waarop wij ons oriënteren? Cultureel: welke gewoontes vinden wij normaal? Op welke manier doen wij de dingen die we doen? En transformatie is dat we op die gebieden een veranderingsproces ingaan. Bijvoorbeeld het autorijden. Vrijheid is een groot goed. Maar wat is vrijheid? Dat je altijd zo hard moet kunnen rijden als mogelijk is? Dat is wel degelijk iets wat we uit onszelf geneigd zijn zo te voelen, even lekker het gaspedaal intrappen! Misschien is er in alle voorzichtigheid al een transformatieproces begonnen, want zelfs de VVD heeft ermee ingestemd dat we een stuk langzamer moeten gaan rijden. Vanwege de milieueffecten van hard rijden en omdat er veel te veel dingen zijn, die milieueffecten hebben en we werkelijk in de fase gekomen zijn dat de wal het schip keert. Maar over het profeteren van wijn en drank gesproken, het is wel weer treffend dat de PVV en het Forum voor Democratie vinden dat er geen reden is voor deze maatregel en dat Thierry Baudet kan zeggen dat het goed gaat met de natuur, want hij zag koeien in de wei!

 

Weet u nog dat in de tijd dat de kans toenam dat Trump zou worden gekozen als president van de Verenigde Staten en in de eerste tijd dat hij gekozen was, ik zijn naam een paar keer heb genoemd in de preek? Sommigen van u vonden dat niet nodig. Daar heb ik heus wel naar geluisterd, want niemand heeft er wat aan als iets vooral irritatie oproept. Maar deze dagen zien wij de ware aard van de regering Trump ‘in volle glorie’. En als het dan gaat om degenen, die kwaad in de zin hebben en op hun bed al boze plannen smeden - ik citeer Micha - ‘al in het ochtendgloren brengen ze die ten uitvoer, want dat ligt in hun macht; willen ze een veld? Ze roven het, willen ze een huis, zij nemen het’, dan is de vergelijking met Trump gemakkelijk te maken, die vaak nog voor het opstaan zijn eerste tweets de wereld instuurt. Tweets, die bol staan van de leugens, bedreigingen, arrogantie en demonstratie van macht. En ‘wijn en drank profeteren’ - het is in feite fascinerend om te zien dat er ondanks alles nog steeds hele volksstammen zijn, die met hem weglopen. Dat er gebieden in Amerika zijn, waar je maar beter hardop geen kritiek op hem kunt uiten, want dan haal je agressie over je heen. Aan het begin van zijn periode al nam hij het besluit: Amerika trekt zich terug uit het Parijs-akkoord en dit wordt nu effectief. Milieumaatregelen zijn niet nodig! Wijn en sterke drank. Of zoals wetenschapper Gus Speth het zegt: egoïsme en hebzucht. En apathie noemde hij.

 

Het interessante is dat egoïsme, hebzucht en apathie alledrie behoren tot wat de kerk ooit als hoofdzonden bestempelde. Alleen werd apathie dan traagheid genoemd. We kwamen het woord vorige week tegen in Lied 769, ‘Eens als de bazuinen klinken’. Vers 4: ‘Als de graven openbreken... Heer laat ons dan niet ontbreken, want de traagheid grijpt ons aan.’ Traagheid, dat is als we de neiging hebben om dingen die nodig zijn uit te stellen en nog eens uit te stellen, totdat het uiteindelijk nooit gebeurd is. Door mijn VU-docent Henk Vroom 35 jaar geleden mooi samengevat met het zinnetje ‘Maar het kwam er niet van en toen vielen ze allemaal dood neer.’ Dat ging toen ook al over milieumaatregelen. Een manier is dat je je kop in het zand steekt, want wat niet weet, dat deert niet. ‘Ik zie koeien in de wei, het gaat goed met de natuur!’

 

Ja, maar die koeien zijn zelf deel van het probleem! En nu begeef ik me op glad ijs. Want ik ben me uiteraard goed bewust dat we hier leven in een agrarische streek. Sommigen van u zijn boer. En “de boeren” zijn boos omdat er bij hen zo onevenredig veel moet veranderen. En dat is ook puur beroerd en, laat ik zeggen, niet eerlijk. Maar als daar op de manier waarop het nu gaat zo’n grote milieubelasting vanuit gaat, terwijl het roer nu echt om moet, omdat het schip zich anders vastboort in de wal - dan zal de hele samenleving moeten erkennen dat de boeren nu al getroffen worden door de ramp, die zonder hun offer in de toekomst voor iedereen nog veel groter wordt. Maar daarom moeten de boeren wel naar billijkheid worden gecompenseerd. Dan blijft het nog steeds zuur, maar dan houden ze in elk geval genoeg over om ook aan hun eigen toekomst te kunnen werken.

 

Gus Speth zegt dat er een spirituele en culturele transformatie nodig is. ‘Wie zijn leven durft te verliezen, zal het ontvangen’, zegt Jezus. Dat vraagt van ons dat we de moed hebben om verder te kijken dan het eigenbelang op de korte termijn. En dat we vertrouwen vinden en dit in de samenleving proberen uit te stralen, dat ieder het zijne zal bijdragen en dat we elkaar zullen bijstaan in dit onvermijdelijke proces.

 

Misschien vindt u dat ik te politiek ben geworden en dat ik me te ver van de bijbelgedeelten heb verwijderd. Maar als dat zo is, wat wilt u dan? Dit zijn de teksten voor deze zondag. Micha is kritisch. Dan kan het interessant zijn om te horen wat in het volk Israël dan wel zo massaal verkeerd gedaan werd, maar interessanter en vooral ook nuttiger is de vraag of de dingen die deze profeet de mensen verwijt bij ons misschien ook voorkomen! Daarbij wil ik u trouwens nog wel graag wijzen op een centrale zin in dit stuk. Dan heeft Micha verteld dat de mensen hem zeggen dat hij op moet houden met dat geprofeteer van hem. ‘Komt er nu nooit een einde aan die beschimpingen?’ En dan werpt hij tegen: ‘Betekenen mijn woorden soms geen voorspoed voor wie de rechte weg gaat?’ En dat geldt eigenlijk voor alle passages in de Bijbel, waarin misdadigers bestraffing in het vooruitzicht wordt gesteld: dat kunnen wij problematisch vinden. God is toch genadig en Hij zal toch wel altijd genadig zijn? Toch ook wel als deze genade niet gezocht wordt en de misdaad als zodanig niet erkend wordt? Ja, maar om te beginnen zouden we dan een god hebben zonder tanden, maar vooral: doen wijzelf niet ons best om eerlijk en rechtvaardig en vanuit de liefde te leven? Als wij dit in oprechtheid doen, dan mogen we ons altijd verzekerd weten van zijn liefde en genade. En als er dan wordt afgerekend met misdaad, is dat puur goed nieuws.

 

Het is goed nieuws als Trump verantwoording moet afleggen. Dat zouden Bolsonaro, Poetin, Erdogan en Xi ook moeten doen. En onze belastingdienst! Het is schandelijk hoe die onschuldige burgers van fraude heeft beschuldigd en gedwongen heeft tot terugbetaling van waar ze recht op hadden, waarmee ze die mensen de problemen in joegen, terwijl het de Belastingdienst zelf was die fraude pleegde. Dit is niet alleen erg voor de mensen die het getroffen heeft. Belasting betalen we opdat daar voorzieningen voor het algemeen van betaald kunnen worden. Maar ik merk het bij mezelf: mijn belastingmoraal wordt hierdoor aangetast, en ik stel me voor dat ik niet de enige ben bij wie dat het geval is. Verantwoording afleggen. Ook de kindermisbruikers moeten het doen! Dat punt komt bij Micha letterlijk aan de orde: ‘Jullie ontnemen kinderen voor altijd de luister, waarmee Ik hen heb bekleed.’ Het Engelse woord voor iemand van zijn of haar maagdelijkheid beroven is to deflower. Dat betekent letterlijk ‘ontbloemen’, zodat de bloem, de luister, er daarna af is. Dat is toch goed nieuws als mensen, die zich daaraan schuldig hebben gemaakt moeten boeten? Ook als het kerkelijke of koninklijke hoogwaardigheidsbekleders zijn.

 

Wat krijgen we als we Matteüs 24 toepassen op het heden? ‘Leer van de vijgenboom deze les: zo gauw zijn takken uitlopen en in blad schieten, weet je dat de zomer in aantocht is.’ Maar als er nauwelijks nog vogels zijn om in die boom te nestelen, omdat die vogels geen insecten meer vinden, die namelijk allemaal zijn doodgespoten, wat weten we dan? Jezus zegt immers: ‘Zo moeten jullie ook weten, wanneer je dat alles ziet, dat het einde nabij is.’ Maar dat vind ik als professioneel bijbeluitlegger doodeng. Want de mensen hebben al zo vaak gemeend te weten wanneer het einde zou komen. Ja, en ik weet ook niet of dat nou de boodschap is, die ons het meest tot transformatie aanzet! Want als het einde nu komt, dan heeft het geen zin meer om het roer nog om te gooien. Je ziet altijd dat groeperingen, die meenden te weten dat de aarde verging, op een gegeven moment moesten erkennen dat ze zich vergist hadden en dat ze daardoor ook verzuimd hadden zich voor te bereiden op hun toekomst!

 

Ja, de wederkomst van Christus. Ik zei aan het begin dat een visioen over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde veel aangenamer is dan de teksten van vandaag. Maar de wederkomst is wel verbónden met dat visioen. Hoe dreigend de taal hier ook over kan komen, dat is om te voorkomen dat ons zou ontgaan dat er op het gebied van ‘klaar zijn voor de Heer als Hij komt’ echt wel wat van ons wordt verwacht. ‘Daarom moeten ook jullie klaarstaan, want de Mensenzoon komt op een tijdstip waarop je het niet verwacht.’ Klaar staan: dat betekent dat we helder leven en alert. Dat we zoeken te doen wat goed is, want dat is de wil van God. Hij bekrachtigt ons als wij goed doen. Dat we feitelijk elke dag onszelf afvragen of wij onszelf niet te veel centraal zetten en van daaruit redeneren. Als wij egoïsme, hebzucht en apathie willen omzetten in iets goeds - nogmaals, dit zijn niet zomaar de woorden van een meneer, maar deze drie dingen gelden in de kerk al eeuwenlang als behorend tot de grootste zonden van de mens - dan vraagt dat van ons dat we voortdurend leven in het hier en nu. Omdat we als we op de automatische piloot leven, we puur onze eigen driften en patronen volgen.

 

Het is wat, beste mensen. Ik besef dat dit een pittig en behoorlijk concreet verhaal is. Maar laat ik dit nog zeggen: de milieucrisis is van ons allemaal, geen mens ter wereld uitgezonderd. De dreiging daarvan beleven we allemaal. Maar als christenen hebben we weet van een liefdevolle God in de hemel, hebben we aanknopingspunten ontvangen hoe we ons open kunnen stellen voor de werking van de heilige Geest, die onze geest op een heel ander plan kan zetten. En van Jezus Christus, de Zoon, die voor de zonden der wereld gestorven is, en die zal terugkomen op zijn tijd. En zo is advent niet alleen dat we ons proberen in te leven in ooit, toen de geboorte van Jezus aanstaande was, maar vooral dat we leven vanuit de verwachting van de komst van de Heer in ons leven nu.

Amen.


REACTIE OP………


Toen onlangs Jan Andries in zijn preek  het milieu en de rol van de overheid daarin  aanroerde kon ik het niet nalaten  na afloop daar een opmerking over te maken. Ik vind namelijk dat zowel de samenleving als de overheid hierin gezamenlijk tekortschieten. Doordat bepaalde groeperingen in de samenleving blijkbaar veel macht hebben verworven worden er op emotie beslissingen genomen die  het tegendeel bereiken van waar ze voor bedoeld zijn. Wetenschappelijk onderzoek en feiten worden terzijde geschoven  als het om emoties in de samenleving beter uitkomt. Als akkerbouwer denk ik dan bijvoorbeeld aan het verbod van neonicotinoïden als insecticide in de suikerbieten. Deze middelen zijn schadelijk voor bijen. Slechts een paar gram per hectare zijn nodig om de bieten te beschermen tegen een heleboel schadelijke insecten. Dit wordt dan in de omhulling van het zaad verpakt en mee gezaaid. Bij dit gebruik zal nooit één bij ziek geworden zijn. Nu deze middelen verboden zijn worden vele liters insecticiden toegepast die over het gewas gespoten moeten worden, waarbij het voor de toevallig aanwezige bijen in ieder geval veel gevaarlijker wordt. Het werkt ook nog eens veel minder goed. Dit is herhaaldelijk aan de beleidsmakers uitgelegd, maar de publieke opinie in dezen is blijkbaar belangrijker dan feiten.

 

Eenzelfde verhaal met het stikstofprobleem. Het grote “probleem” in de kop van Noord-Holland ligt in het Zwanewater en de Pettemer duinen. Er mag een maximale depositie zijn van omgerekend 0.7 gram stikstof per ha. (Als ik het goed heb). 1 keer hond uitlaten en je bent er al  over heen.

Sinds er runderen lopen in dat gebied is de natuur (met name de gevoelige planten) ontzettend opgeknapt. Ik ga er vanuit dat deze dieren heel wat meer stikstof produceren dan een hond….. Runderen worden juist als het grote probleem gezien.

 

Maar zonder stikstof geen leven. Stikstof is een van de basis-elementen waar eiwitten uit zijn opgebouwd. En is dus nodig voor plantengroei en dus voor alle leven op aarde.

 

Dit stikstofprobleem komt voort uit verkeerde beslissingen uit het verleden, waarbij waarschuwingen terzijde geschoven werden door de verantwoordelijke bewindslieden.

Hierbij spreek ik de wens uit dat er in de toekomst beslissingen worden genomen die goed zijn voor mens en milieu en niet gebaseerd op emotie, maar op feiten.


Jan Buitenhuis

 


VORMING EN TOERUSTING

 

laat je

inspireren

Als deze kerkbrief uitkomt, is een groep bezig met bloemschikken. We maken een kerststuk.

Op zaterdag 18 januari gaan we bijbels koken met Janny van Kampen. Houd Winkel op Zondag in de gaten voor verdere mededelingen.

Donderdag 13 februari hebben we een filmavond.

 

 


 

DEMENTIE

(taakgroep ‘Leren en Doen’  PG Schagen))

 

Veel mensen krijgen op de één of andere manier te maken met dementie. Familieleden, vrienden, bekenden- het kan ons allemaal overkomen. Ook dat je er als mantelzorger  intensief mee te maken krijgt. Vaak een ingrijpend proces. Hoelang   lukt het om iemand thuis te verzorgen, wanneer komt het moment dat het echt niet meer gaat en de patiënt niet meer thuis kan wonen?

In de komende tijd willen er uitvoerig aandacht aan geven. We doen dat in een drietal bijeenkomsten.

 


FILM  

 Op woensdag 5 februari beginnen we met een filmmiddag/avond over dit onderwerp. We  draaien dan de film ‘Still Alice’.  Een indrukwekkende film over een vrouw die al op jonge leeftijd- ze is 50- alzheimer krijgt.

We draaien de film twee keer. Op de middag om 14.30 uur- inloop vanaf 14.00 uur- en op de avond om 20.00 uur- inloop vanaf 19.30 uur. Toegang vrij.

 

THEATERVOORSTELLING VAN KEES VAN DER ZWAARD OVER ALZHEIMER.

Een ontroerende voorstelling. Datum : woensdag 19 februari om 20.00 uur.

Toegangskaarten : € 7,50  In het nieuwe jaar begint de kaartverkoop. Maar noteert u de datum vast. Kaarten kunnen gekocht  of gereserveerd worden bij ondergetekende.

Rik Laernoes tel. 0224 218289/ 06 29220184 of  via de mail: laerburg@kpnplanet.nl  Vanaf half januari zijn de kaartjes ook te koop bij boekhandel Plukker, Gedempte Gracht 71-75 in Schagen of bij ‘In Dubio’, Gedempte Gracht 67 in Schagen.

 

AFSLUITENDE BIJEENKOMST.

Op woensdag 4 maart een laatste bijeenkomst. We beginnen dan om 20.00 uur.

Pastor Jan Nieuwenhuizen – werkzaam geweest met dementerenden in de Magnushof- zal in deze afsluitende bijeenkomst iets vertellen over zijn ervaringen en omgang met deze mensen.


 

Het zijn dus 3 avonden, maar ze zijn los van elkaar bij te wonen.

Rik Laernoes

Dorpsstraat 1

1769 HA  Haringhuizen

0224 218 289

KIJK OP DE WERELD

 

AMNESTY INTERNATIONAL

 


Afgelopen weken, rondom 10 december, de dag van de rechten van de mens, hebben we op diverse locaties brieven geschreven en groetenkaarten. Ook werd de petitie getekend. Dit alles in een wereldwijds gebeuren “Write for Rights”.

Totaal zijn er 482 brieven geschreven, 204 kaarten en 142 handtekeningen op de petitielijst. Een prachtig resultaat.

Ook in onze kerk is geschreven. Op 11 december, na de meditatie hebben we met 6 personen een uurtje brieven geschreven. Hopelijk kunnen we dat volgend jaar weer doen.

Een paar reacties van personen waar we vorig jaar voor schreven en die vrij kwamen:

 

“Door de solidariteitsbrieven hielden ik en mijn familie moed. Ik werd vrij gelaten, omdat mensen onze vrijlating eisten”.(journalist in Ethiopia)

 

“Ik was 10 jaar en 7 maanden gescheiden van mijn familie. Maar nu zijn we weer samen”. (Mevr. Vasques in El Salvador, na een miskraam beschuldigd van abortus)

 

“Ik ontving in de gevangenis honderden kaarten en brieven uit Nederland. Ze gaven me kracht, veel dank daarvoor”. (oud-voorzitter Amnesty Turkije)

 

“Ik wil mijn dankbaarheid aan iedereen overbrengen. Ik waardeer jullie, ik houd van jullie, ik respecteer jullie”. (mensenrechtenverdediger in Tsjaad)

 

“Heel, heel veel dank. Weten dat anderen voor mij opkomen, maakte me sterk”. (Dhr. Corre, vals beschuldigd in de Filipijnen)

 

“Bedankt Amnesty International en Amnesty activisten en -supporters van over de hele wereld dat jullie mij steunen”. (cartoonist in Maleisië.

Onderstaand een groet die ter bemoediging aan de Sarayaku-gemeenschap in Ecuador kan worden gestuurd:

 

Zo’n twintig jaar geleden kreeg een oliemaatschappij toestemming van Ecuador om naar olie te zoeken in het leefgebied van de Sarayaku, in het zuidelijke deel van het Amazonegebied. In het gebied liggen verschillende dorpen met in totaal zo’n 1200 inwoners. De Sarayaku zijn de inheemse bewoners van het gebied maar hen werd niet om toestemming gevraagd.

De Sarayaku vreesden dat de olieontginning negatieve gevolgen zou hebben voor het Amazonegebied en hun manier van leven. Op het land van de Sarayaku heeft de oliemaatschappij veel bomen omgezaagd en 1.400 kilo explosieven begraven. De Sarayaku’s daagden hun overheid en de oliemaatschappij voor de rechter. En met succes. In 2012 bepaalde het Inter-Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens dat de regering van Ecuador het gebied van de Sarayaku veilig moet maken en hen moet vergoeden voor de geleden schade. Dat is echter nog altijd niet gebeurd.


 

TIPS

• Schrijf in het Spaans of Engels

• Stuur een kaart met een afbeelding van een mooie plek in Nederland

 

VOORBEELDGROET

I have seen that the Sarayaku are very proud and respectful of their environment. I support you in your campaign to get Ecuador to comply with the Inter-American Court ruling.

 

ADRES

Oficina de Sarayaku                                                       postzegel internationaal

General villamil y Francisco de orellana

Junto al Banco internacional, 2do. piso

Puyo, Pastaza

Ecuador

 

Namens de Amnesty werkgroep Schagen/Hollands kroon (www.schagen.amnesty.nl)

fijne dagen toegewenst en een rechtvaardig nieuwjaar. Anyke Rienstra

 

KERSTVERHAAL

 

                De koning die God wilde zien

 In een ver land leefde eens een koning, die tegen het eind van zijn leven treurig werd. "Kijk", zei hij, "nu heb ik mijn hele leven alles meegemaakt wat een mens maar kan beleven en van alles gezien en gehoord. Alleen één ding heb ik niet gezien: God. Dat zou ik zo toch nog zo graag willen."

Daarom gaf hij bevel aan alle wijze mannen in zijn land om hem God te laten zien. Hij was gewend dat iedereen hem gehoorzaamde, en hij riep alle wijze mensen bijeen. Maar ze wisten niet wat ze zeggen moesten. Toen kwam er een herder van het veld die het bevel van de koning had gehoord en hij zei: "Mag ik uw wens vervullen?" "Goed," zei de koning.

De herder bracht hem naar het open veld en wees naar de zon. "Kijk in de zon", zei hij. De koning keek omhoog, maar de glans van de zon verblindde hem. Hij sloot onmiddellijk zijn ogen en boog zijn hoofd. "Wil je soms dat ik blind word?" riep hij. "Maar koning," zei de herder, "dat is nog maar één ding in het grote heelal, één zwak schijnsel van de heerlijkheid van God, een klein vonkje van zijn eeuwige glans! Hoe wilt u dan met uw zwakke, tranende, knipperende ogen God zien? Zoek hem met andere ogen!"

De koning was stil geworden. Hij zei: "ik zie dat je een wijs man bent. Antwoord me nu: wat was er vóór God er was?" Na enig nadenken zei de herder: "Begin maar te tellen." De koning begon: "Eén, twee...." "Nee, nee," zei de herder "u moet begin­nen met wat er vóór één komt." "Hoe kan dat nu?" zei de koning, "voor één is er toch niets?" "Heel goed bedacht, heer koning. Ook vóór God is er niets."

 

"Nu nog mijn derde vraag: Wat doet God?" De herder zag dat het hart van de koning al niet meer zo hard was als tevoren. "Goed", zei hij, "ik zal u op die vraag antwoorden. Maar laten we dan onze kleren verwisselen." En de koning legde zijn mantel en zijn kroon af en bekleedde daarmee de herder. Zelf trok hij de oude vuile mantel van de herder aan en deed de herderstas om. De herder ging op de troon zitten, nam de gouden scepter en wees naar beneden waar de koning stond als een arme man. "Kijk", zei hij "dat doet God. De één verhoogt hij en de ander laat hij naar beneden gaan." De koning stond stil en dacht na. Plotse­ling keek hij op en zei verheugd: "Nu begrijp ik iets van God!"


Leo (Tolstoi)

 

KERST gedachten

 

LET’S MAKE A BABY KING

 

Once upon a Christmas morning                              Ooit op een Kerstochtend

There was a pretty little baby boy                           Was er een schattige baby, een jongen

It seems like I remember sadness                           Het is alsof ik mij herinner dat droefheid

Mingling in joy                                                                 Zich mengde met blijdschap

For Mary saw the future                                              Want Maria zag de toekomst

The sadness it would bring                                         De droefheid die op komst was

And Mary started crying                                              En Maria begon te huilen

When she heard the angels sing                               Toen ze de engelen hoorde zingen:

 

Let’s make a baby King                                                 Laten we een baby Koning maken

Let’s make him Lord of all                                            We maken hem de Heer van het geheel

Let’s give him everything                                            Laten we hem alles geven

Let’s make a baby King                                                 Laten we een baby Koning maken

 

Now you remember little King David                      Je herinnert je de kleine koning David?

He’s the little baby’s kin                                               Daar stamt het baby’tje van af

He’s cousin to a man named John                           En hij is de neef van een man genaamd Johannes

I know you all remember him                                   Jullie herinneren je hem toch wel?

John said let’s get ready                                              Johannes zei: laten we ons gereed maken

Herald angels sings                                                        Zingend kondigen engelen het aan

The old world sure needs to know                          De oude wereld moet echt weten

The good news that I bring                                         Wat voor goed nieuws ik breng

 

Let’s make a baby King….                                            Laten we een baby Koning maken….

 

Now we could use a revolution                                Een revolutie kunnen we wel gebruiken

The world is upside down                                           Want de wereld staat op zijn kop

Cause we could use a new direction                       Een nieuwe richting kunnen we gebruiken

To turn the whole thing around                                Om het hele gebeuren om te draaien

We need a Lord to guide us                                        We hebben een Heer nodig om ons te leiden

To teach us wrong and right                                       Om ons te leren wat goed is en wat kwaad

We need an lamb to lead us                                       We hebben een lam nodig om ons te leiden

Into the land of light                                                      Zodat we het land van het licht kunnen binnengaan

 

Let’s make a baby King….                                            Laten we een baby Koning maken….

 

et lied hierboven komt van de cd ‘Misty Paradise’ uit 1994 van de Deense popzangeres Hanne Boel. Een zangeres met internationale kwaliteit, maar in Nederland nooit doorgebroken. Een prachtig lied. Ik heb een paar keer rond de Kerst in een radioprogamma mogen aantreden en elke keer nam ik onder andere deze cd mee. Het treft de kern van het Kerstevangelie. Want een baby is nog onbedorven, terwijl de wereld dat wel is. En onbedorven is deze baby allermeest, want nadat het met Adam en Eva meteen mis was gegaan, is hij gekomen als nieuwe start voor de mensheid. Over droefheid zingt Boel vanwege het kruis dat zou volgen – wat voor moeder Maria niet om aan te zien was.  Het woord ‘revolutie’ is hoogstens in overdrachtelijke zin van toepassing, want echte revoluties gaan gepaard met geweld, en als er één ding is dat niet past bij een baby, dan is dat geweld. En dat principe is Jezus altijd trouw gebleven. Hij stamde af van ‘de kleine koning David’. Dat David klein was weten we uit het verhaal van David en Goliath, waarbij de kleine maar slimme David de zwaarbewapende reus Goliath overwon. Hanne Boel zingt: “Let’s make” – laten wij hem tot Koning maken. Inderdaad. Want het mag zo zijn, dat je met de Bijbel in de hand kunt zeggen dat God hem koning maakt, voorlopig hebben wij het voor het zeggen, en als wij hem als onze koning erkennen en gaan leven volgens zijn weg, dan kan het van die grote omkering die de wereld nodig heeft gaan komen.


Jan Andries de Boer

 

GROOTMOEDERS BRIEF ....

Ze is 84 jaar oud en rijdt nog altijd zelf met de auto!!!!

Ze schrijft:

'Lieve kleindochter, 

Enkele dagen geleden ging ik naar de plaatselijke krantenwinkel en zag een sticker waarop stond: 'Claxonneer als je van Jezus houdt. Die dag was ik bijzonder opgewekt omdat ik net een mooie kerkdienst met koorzang en donderpreek had bijgewoond. Dus kocht ik de sticker en plakte hem op mijn bumper.

Jongen toch, ben ik blij dat ik dat deed want ik beleefde daarna zo'n bemoedigend avontuur. Ik stopte aan een rood licht op een druk kruispunt, nog steeds in gedachten over de Heer en hoe goed Hij is. Daardoor zag ik niet dat het licht groen werd.

Een goede zaak dat iemand anders ook van Jezus houdt en toeterde want anders was het mij niet opgevallen. Daarna merkte ik dat meerdere mensen van Jezus houden. Terwijl ik daar zat te wachten, begon de man achter mij te toeteren.  Dan leunde hij uit zijn raam en riep: 'In Gods naam!! Vooruit! Vooruit! Jezus Christus!! 'Vooruit!'  Wat een uitbundige fan van Jezus was hij.

Iedereen achter mij begon te toeteren. Ik leunde uit mijn raam  en begon te wuiven en te lachen naar al deze liefdevolle mensen. Ik claxonneerde zelfs enkele keren om te laten horen dat ik  hun liefde deelde.  Er moet zelfs een psychiater achter mij gestaan hebben want ik hoorde iets zeggen over een instelling.

Ik zag een ander op een vreemde manier wuiven met alleen zijn middenvinger in de lucht. Ik vroeg mijn kleinzoon op de achterbank wat dit wilde zeggen. Hij antwoordde: 'Waarschijnlijk is het een Hawaïaans geluksteken.' Zo oud als ik ben heb ik nooit iemand uit Hawaï  ontmoet dus gaf ik hem het geluksteken terug. Mijn kleinzoon barstte uit in lachen.  Zelfs hij was dus aangestoken door dit religieus gebeuren!! Enkele mensen waren zodanig door de vreugde van het ogenblik  aangegrepen dat ze uitstapten en in mijn richting kwamen.  Ik wed dat ze wilden bidden of mij vragen welke kerk ik bezocht. Maar juist op dat ogenblik bemerkte ik dat het licht  veranderd was.  Dus wuifde ik lachend naar al deze broeders en zusters en reed verder.  Het viel me op dat ik de enige was die over het kruispunt reed  voor het licht opnieuw versprong en was een beetje droevig dat ik  al deze mensen diende achter te laten na al de liefde die we deelden.  Dus vertraagde ik, leunde uit het venster en gaf hen allen voor de laatste keer nog eens het Hawaïaans geluksteken.  Toen begonnen ze allemaal gelijktijdig te toeteren. En ik dacht: 'Prijs de Heer voor zulke liefhebbende en godsvruchtige mensen.'


Veel liefs,

Grootmoeder

PS. Wie gelukkig is maakt andere mensen ook gelukkig.